DE AGELASTES. AGELASTES. 



Men vinilt dezen vogel, rlie zich het meest 

 natuurlijk aan de parelhoenderen schijnt aan te 

 sluiten, aan de Goudkust. Hij heeft ongeveer de 

 grootte van eene kip, niaar is eenigzins liooger 

 op de poolen. Zijn bek is kort en witachtig; de 

 poüten zijn met een doorn gewapend ; de kop, gelijk 

 de voorhals, is naakt en vleeschkleurig, de staart 

 korter dan de romp. De hoofdkleur van het 

 vederkleed is een, door witachtige, buitengewoon 

 lijne, golvende en dwarse lijnen afgebroken zwart; 

 maar de vederen aan den hals en kiop zijn wit. 



De .■J/ielaales. Jficlaslva mclerigruhs. 



DE HOENDEREN. 



G A L L 1. 



rscli, 



ier den lii(lis(;|ien Archipel tot op 

 uden van ili'ii Stillen Oceaan verspreid, 

 kennelijk aan hunnen, veelal slei'k 

 min (if meer trapsgewijze verlengden 

 ni^cn zijn bij velen naakt, terwijl 

 lil' ligenlijke hoenderen, bovendien 

 ■I. in den bovenkop van een vleezige 

 rhlii'n. De voetwortels zijn naakt, 

 \;iii voivii met seliililen Ijekleed, en bij de mannetjes 

 m''i i'i'ii (liiiiiii ge\va[iend. /ij hebben 4 teenen, 

 eeni'ii niidili'lmatigen, gewelfden lii-k. en lialf dverdekte 

 ninis-alen. De mannetjes zijn veelal -roüter' en 

 stevigei' van maaksel dan de wijfjes en prijken 

 dikwijls met prachtige kleuren, terwijl de wijfjes 

 slechts met een eenvoudig kleed bedeeld zijn. Deze 



anderen, j 

 lellen aan 



kam voni: 



vogels leven meestal in veeKvijverij, nestelen op den 

 grond, leggen telkens een aanmerkelijk getal eijeren 

 en houden zich in bosschen, struiken of het riet op. 



De EIGENLI.IKE HOENDEREN, GALLUS, zijn de 



soorten, welke in maaksel en gestalte met onze 

 tamme hoenderen overeenkomen. Zij zijn vooral 

 gekenmerkt door de naakte, vleezige hujd, waarmede 

 een groot gedeelte van den kop met de keel 

 bekleed is, en die, op den bovenkop eene soort van 

 kam, aan de ondei-kaak twee, somtijds slechts eene 

 afgeplatte en hangende lel vormt; bovendien is 

 hun staart sterk dakvormig, zij dragen dien gewoonlijk 

 opgerigt, en zijne beide middelste pennen, gelijk ook 

 de lioven-dekvederon, zijn bij de hanen verlengd en 

 sikki'Uiii nilii uekiomd. De eigenlijke hoenderen zijn 

 van Odsi-liiilii' tot China en de Philippijnsche 

 eilaniien. den Indisclien Arclii|iel i^n sommige eilanden 

 dei' Zuidzee vers|iroi(l. 



Ons tam Hoen, Gutliis domcslwns, bij elkeen bekend, 

 schijnt af te stammen van het wilde Hoen^ Gallus 

 Lan/civa, hetwelk van Oost-Indië over de Philippijnsche 

 en Sunda-eilanden verspreid is. en ook op Timor 

 en verscheidene eilanden der Zuidzee voorkomt. 

 Intnssc-hen bieden deze wilde hoenderen, volgens 

 lic stieken die zij bewonen, veelal allerlei kleine 

 \\ i|ziüiriiien in de kleui'en. De voorwerpen, die 

 iiH 11 ieviiiil 111 de diergaarden of opgezet in de 



M'i/;i liiigen zii.'t, zijn veelal uit .Tava afkomstig. 



Zij zijn kleiner dan onze gewone tamme hoenderen. 

 De haan prijkt met fraaije goudgele en roode kleuren 

 en heeft eeneii zwarten buik en groenzwarten staar! , 

 terwijl het wijfje zeer eenvoudige, bruinachtige 

 tinten vertoont. Deze vogel wordt in de bosschen 

 van het gebergte aangetroffen. Hij is zeer scluiw. 

 leeft in den regel in een-wijverij, en de haan neemt 

 gezamenlijk met het wijfje de taak op zich, de 

 jongen op te voeden en te vnereii. De inlanders 

 vangen het wilde hoen in strikken, die zij langs de 

 boschkanten of op de paden leggen, welke deze 

 vogels zelve maken door, gelijk de meeste dieren, 

 altijd langs i'eiie en dezelfde lijn te loopen. Het hoen 

 wdi'dt reeds in de oudste geschiedkundige boekeen 

 als huisdier vermeld. Het is in dezen sta;it vi'elvuldiL: 

 ontaard, zooals blijkt uit het verschil in kleur, 

 geaardheid der vedei'en, grootte enz., dii' men 

 bij deze dieren opmerkt. Wat di' gestalte der 

 tamme hoenderen betreft, zon zijn de zDogenaainde 

 Cochinchina-hoenderen vooral merkwaardig door de 

 buitengewone ontwikkeling der spieren van lumne 

 pooten, en omdat zij de pooten minder laten 

 doorzakken dan de overige hoenderen, waardoor zij 

 veel grooter schijnen dan zij eigenlijk zijn. Men 

 verminkt ook ili'ze vnijels. waaiilmir zii snoedi" en 



bijzonder vel 

 «kapoenen", 

 tamme hoen 

 opzigte der i 



n zonilamge lianen wnnle 

 «poulardes" genoemd. He 

 Ier het pluimgedierte, te 

 ior den mensrh. den eerste 



