Kor/wen. Tdrao lelrix. Ilct beiciUl iiiUissclien slechts levenswijze veel oveieenkomst niet ileii aueilmun. — 



-1 vnet lengte; liet mannetje is z\v;utl)la;iinv van De grootste soort van Noord-Amerika is Telrao 



kleur en van alle overige soorten afwijkmil il ■ , urophasianus. Zij moet intusschen in grootte voor 



zijnen iiervormigen staart. Het korlioen wordt in de | den auerhaan ondei'doen. Zij is vooral met grijs en 



meeste streken van Europa en in Azië tot in liet ] bruin geteekend, en onderscheidt zich van allo oveiiuv 



gematigde Siberië aangetroffen. In ons land komt , .soorten door haren sterk wiggevormigen staart, die 



het slechts in de hooge met berken.struiken begroeide uit smalle en puntige pennen zamengesteld is. Men 



heidevelden van Drenthe en eenige naburige streken ! treft haar op npene, met hoog gras begnieide 



vodi". het bewoont veelal bosschen, en heeft in zijne ' streken aan. 



Tetrao pliasianellus, uit diezelfde streken, heeft in 

 het algemeen overeenkomst met voornoemde soort, 

 maar zij is kleiner, en .slechts de beide middelste 

 staartpennen zijn verlengd en versmald. — Telrao 

 cupido, eveneens uit Noord-Amerika, is zeer kennelijk 

 aan eene vleugelvormigo iiluini. die men aan weerszijde 

 van den hals ontwaart, en waarendei . bij de mannetjes, 

 eene naakte huidplek is, die tot de grootte van een 

 citroen kan worden opgeblazen. Zij heeft de grootte 

 eener kip, en bewoont drooge, met struiken begroeide 

 streken. — De kleinere Tdrao Casat/ê»*?* is zwartachtig 

 van kleur en houdt zich in het koude Noord-Amerika 

 op. — Men lieeft in de Mantschoe-landen eene soort, 

 Telrao Jalripennis, die met die van Canada in het 

 algemeen veel overeenkomst heeft, maar daarvan en 

 van alle overige soorten op zeer eigenaardige wijze 

 afwijkt door hare zeer versmalde en derhalve 

 sikkelvormige slagpennen. 



Bij sommige soorten is do onderhelft van den 

 voetwortel naakt. Eene dezei', Tc/rno bonaniii. bewoont 



het koude en gematigde Europa en het grootste 

 gedeelte van Siberië. Zij is een weinig kleiner dan 

 eene kip en heeft eene zwarte keel. — De andere 

 soort, Telrao umbellus, is een weinig grooter en hei/ft 

 een bundel zwarte vederen aan weerszijde van den 

 hals. Zij hondl zich in bosschen, vooral in rotsige 

 strekiai van XcKJid-Anierika op. 



De sNKKUw-iiiiENDERS hebben de grootste 

 overeenkomst met de korhoenders, maar Inm 

 achterteen is kort, en hunne pooten zijn geheel tot 

 aan de nagels met vederen bekleed. In ilen z(iin(M' 

 vallen echter de vederen der tcenen veelal uil. en 

 hnime breedc, schopvormige nagels slijten allengs, 

 door het krabben in den grond, af. Men treft hen 

 in de koude streken of op de hooge bergen der 

 gematigde streken van het noordelijk halfrond aan. — 

 De gewone soort, de Plarmigan, Telrao lai/opiis, 

 wordt in het koude Xoerd-Amerika met Groenland en 

 I.lslaiid, het neindelijk Groot-Britannië, Scandinavië 

 rai Siljeri."' aangetrolVen; zij bewoont ook de liooge 



