verliuiziiii^ iii ceuf tegciiuvergestelde riutiug plaat.s. 

 vermits er toen, reeds in Mei, groote vhigten van 

 dezen vogel in de omstreken van Peking waargenomen 

 werden. — De tweede soort, Srjrrhaples Tibelanus, 



bewoont de bergvlakten van Tibrt. 

 slag|3ennen in iiet geheel niet. en Ar tv 

 slaartpennen op de gewone wijze, dat 

 slechts eenigzins draadvormiir verlciiLül. 



Ihl Tihetnanarhe Sleppcniwen. Syrriwples Tibeluiiiis. 



DE BOOMHOENDEREN. 



ALECTORES. 



Deze familie, de twee geslachten Crax en Penelope 

 behelzende, is gevormd uit eene reeks van soorten, 

 die allen afkomstig zijn uit Zuid- en Middel-Amerika, 

 en aldaar de plaats der fazanten en eigenlijke hoenderen 

 schijnen te vervangen, ofsclioon zij in vele opzigten 

 daarvan afwijken. De meesten evenaren of overtreffen 

 eenen haan in grootte. Hunne pooten zijn stevig, de 

 voetwortels en teenen naakt, eer.stgenoemden van voren 

 niet eene rij groote schilden bekleed, laatstgenoemden 

 vier in getal en in één vlak liggende. De vleugels 

 zijn tamelijk kort en afgerond; de staart, die steeds 

 hangende gedragen wordt, is van eene aanmerkelijke 

 lengte en breed. Bij sommigen is de bek aan zijnen 

 wortel met eene weeke huid bekleed. Hun vederkleed 

 is voornamelijk met iiniin of zwart en wit gekleurd. 



Zij houden zich in bosscl 

 veel op boomcn. w;iur zij n 

 niet gaarne i'n slcrhis tul 

 (laarentegen zeer bdicniliti 



Hun voedsol bestaat uil .1. 

 Iii'esters, uit zaden, beziei 



■n of struiken op, zitten 

 '•stal ook nestelen; vliegen 

 >|i korte afstanden, loopen 

 Zij zijn rustig van aard 

 kli'inr troepen vereenigd. 

 kneppen van boenien of 

 en andeie vruchten. Zij 



])laatsen laui eenvoudig, uit takjes en dorre bladen 

 vervaardigd nest op lage, horizontale boomtakken, en 

 de eijeren, slechts '2 tot 4 in getal, zijn meestal 

 witachtig. Bij vele .soorten inaakt de luchtpijp 

 aanmerkelijke kronkelingen, en velen hebben een ver 

 klinkend stemgeluid, terwijl zij ook, met gesloten 

 bek, een fijn ])iêpend geluid laten hooren. Hun vleescli 



is voortreffelijk van smaak. Deze vogels worden door 

 de inboorlingen veel in den -getemden staat gehouden, 

 en de gewone soorten zijn alles behalve zeldzaam in 

 de dierentuinen. 



De p.^UGi's, CEAX, hebben eenen hoogen, zijdelings 

 zamengedrukten bek, die tot aan zijnen wortel inet 

 vederen bedekt is, en bereiken eene lengte van twee 

 en een halven tot drie voet. 



Bij de eigenlijke Paugi's is de bek hard tot aan 

 zijnen wortel. Men wil dat zij veelal op den grond 

 nestelen. Men noemt meer in liet bijzonder Pavyi. 

 Crax paiif/i, de soort wier snavel van boven, aan 

 zijnen wortel, voorzien is van eenen groeten, eironden. 

 beenigen, blaauwachtigen knobbel. Overigens heeft 

 deze vogel den eigenlijken bek en de pooten rood. 

 en het vederkleed zwart; maar de buik, der 

 onder-dekvederen van den staart en de punten di' 

 staartpennen zijn wit. De jongen zijn roodbruin, met 

 zwarte dwarsvlekken. — De Miloe, Crax mitu, heeft 

 in het algemeen overeenkomst met den paugi ; maar 

 hij is een weinig kleiner, de bek is buitengewoon 

 hoog, gewelfd en scherpkantig, en de onderbuik, 

 gelijlc ook de onder-dekvederen van den staart zijn 

 roodbruin. — Eene andere, inet den mitoe verwante 

 soort, Crax lomoitosa, heeft eenen veel minder hoogen 

 bek. 



Andere seoiten, de tinkke's, hebbon eene waslmid 

 aan den wortel vaii den bek, en op den kop eene 

 uit verlengde en gekrulde vederen gevormde kuif — ■ 

 De pc'tcone Hokko, Crax alecior, die in Suriname 

 menigvuldig is, doet door de kleurverdeeling vaii het 

 vederkleed aan den Paugi denken, en zijne washnid 

 is geel. — Bij Crax crminciilala, van Bmzili('. die in 



