liiillinnijo (jullintila, is ilc kloiiistc viiii (iiizo en alle 

 overige watersnippen. 



De BASTAARD-SNIPPEN, RiiYNCHAEA. naderen tot de 

 watersnippen in levenswijze, maar de beiv is korter, 

 hard en een weinig gekromd; de vleugels zijn 

 sterker afgerond en de kleuren van liet vederkleed 

 zijn niet slechts zeer afwijkend, maar ook zeer 

 viMschillend volgens den leeftijd. Zij bewonen de heete 

 hichtstreken. Er zijn slechts 2 soorten van dit geslacht 

 l)ekend. — Die der Oude Weield, Tihynchaea lariegala, 

 heeft (Ie nri'ootte Mn nii7c gewone wateisnip, en 

 weid in üfhcel Aliiki in Indie tot Japan en de 

 Snnda-cilandcn en nok in Vii^tiahe aan;:,! ti offen /ii 



schijnt (Kik in de meeste dezer streken te broeden. — 

 De Amerikaansche soort, Rhyncliai'u itmicol/aris. is 

 naauwelijks grooter dan ons bokje. 



Op 0-taïti treft men eene zeei' afwijkende soort, 

 FrosoboHia leucoptera, aan, die in sommige opzigten 

 tot de strandloopers of zelfs de waterhoentjes schijnt 

 te naderen. Hare teenen zijn even sterk onlwikkelil 

 als bij de overige snippen; maar haar bek is koit. 

 de oogen zijn kleiner en de vleugels meer afgerond. 

 Zij IS op de onderdeelen roodachtig bruin, op de 

 bovendeelen donkeibunn mrt eene jroote witte vlek 

 aan den \()oi \l( ii_( I >h n ti(it li nr aan (h> oevers 



k-iicuplein. 



U E G R U T T O'S. L I M O S A. 



De grutto's naderen het meest de watersnippen, 

 maar zij zijn veelal hooger op de pooten, en deze 

 zijn langer; de teenen zijn aan hunnen wortel van 

 (■en of twee spanvliezen voorzien; de oogen zijn 

 kleiner; de bek is veelal een weinig opwaarts gekromd; 

 (Ie wijfjes zijn aanmerkelijk grooter dan de mannetjes ; 

 zij hebben een min of meer in het rosse trekkend 

 en van het grijze winterkleed geheel verschillend 

 zomerkleed ; iiumie stem is schel, en het zijn dagvogels. 

 Zij nestelen in het noordelijk lialfrond. verhuizen 

 echter tot in het zuidelijk halfrond. 



Dij sommige soorten is de Liidiidhelft van den 

 staart wit, de eindhelft zwart. Hi(.Tl(ic b('h(i(n-t onze 

 ijewoHe Grutto, Limosa aegoccpkala of »melaiuira", die 

 in het gematigde Europa en gelijksoortige naburige 

 streken van Azië broedt en tot Abyssinië en Bengalen 

 verhuist. Hij is in onze lage landen, op vele plaatsen, 

 zoo menigvuldig, dat zijne eijeren jaarlijks bij duizenden 

 ingezameld eii verkocht worden. Hij is hoog op de 

 pooten, grooter dan de kievit, en laat zijne heldere 

 stem, waarvan zijn naam iidrutto" ontleend is, vooral 

 bij het vlicgfii hudicn. In Holland draagt hij ook 

 den naam van «Maid" en in Friesland dien van 

 wSchrier". Men kan hem ucmakkehjk in den ;.;ctcmdcn 



staat honden. — Hij wordt in het gematigde Oost-Azi(:' 

 vertegenwoordigd door eene zeer verwante, maar 

 eenigzins kleinere soort, die ook lager op de pooten 

 is. Deze, Limosa brevipes genoemd, trekt zuidelijk tot 

 Australië en Nieuw-Zeeland. — In Noord-Amerika 

 wordt zij wederom vertegenwoordigd door eene soort 

 met geheel zwartbruine onder-dekvederen der vleugels. 

 Limosa hudsonica genoemd. 



Bij andere soorten zijn de staartpennen. in haiv 

 geheele lengte, op eenen ligten grond, van zwarte 

 dwarse banden voorzien. Hiertoe behoort onze rosse 

 Grutto, Limosa rnfa of «Lapponica", die in Noordelijk 

 Scandinavië, in Finland en de nabijliggende streken 



I van Azië broedt, bij ons (■(■hier. even als in het overiüc 



I Europa, slechts op den lick voorkomt. — dok dezf 



j soort wordt in Oostelijk Azië door eene andere zeer 

 verwante soort, Limosa uropygialis, vervangen, die echter 

 een weinig grooter is, langere pooten en den rug sterker 



I gevlekt heeft. —In Noord-Amerika leeft eene sinnt. 



1 Limosa fvdou. die door hare grootte en gestalte aan 

 den gewonen (liiitto (h.iet denken, maar geheel 



i bleek rosaihtii: is. met donkere dwarse h.nideii en 



I vlekken. 



Noord-Amerika breii.^t ook mit: eene kleinere s(Mut. 

 LAmosa (jrisea genoemd, voort, die laa,e' op de poolen 



