DE L O O P V O G E L S. 



C U R S o R E S. 



De denle groote fomilie dor steltvdwls h.'liels^t 

 de loopvogels, waartoe de ti'appeii, de renvogels, 

 de grielen, pleviereji, kieviten, scholeksters en 

 eenige andere min of meer afwijkende geslacliten 

 beliooren. Ue loopvogels hebben min of meer 

 verlengde, veelal stevige en met een netwcik van 

 schubben bedekte pooten; het ondergedeelte der 

 schenkels is steeds naakt; de teenen zijn veelal kort, 

 dik en met kleine, niin of meer regte nagels 

 gewapend; de achterteen ontbreekt bij velen en, [ 

 indien hij aanwezig is, is hij klein en hoog geplaatst. ! 

 De vleugels zijn bij sommigen (de trappen) afgerond, ' 

 hij de overigen puntig en tamelijk lang. De bek 

 is zijdelings zamengedrukt en slechts zelden (bij de 

 scholeksters) verlengd. De staart is tamelijk kort 

 en afgerond of vierkant, zelden verlengd en gevorkt, 

 zooals dit bij de Glareolas plaats heeft. Deze vogels 

 nestelen op den grond en leggen gevlekte eijeren. Zij I 

 houden zich in vlakke, zoowol drooge als moerassige 

 streken op. en worden in alle worelddeelen 

 aangetroilen. 



DE TRAPPEN. O T I S. 



De trappen woiden in het dagelijksche leven, 

 maar ten onregte, ti'apganzen genoemd, want zij 

 hebben gecne de minste overeenkomst mot de 

 ganzen, en naderen daarentegen in vele opzigten de 

 lioendervogels. Zij zijn tamelijk groot en zeer stevig j 

 van maaksel. De romp is vleezig en zeer zwaar: de 

 vleugels zijn middelmatig en afgerond; de pooten ! 

 stevig, verlengd en met een netwerk van kleine 

 schubben bedekt: de aciiterteen ontbreekt in den 

 regel, en de overige teenen zijn kort en stevig; 

 ile bek is kort en Ilaauw gekromd, en de hals van 

 tamelijke lengte. 



De EIGENLIJKE TRAPPEN hebbon slechts 3 teenen 

 met stompe nagels, en worden alleen in de Oude 

 Wereld, en wel uitsluitend op het vasteland 

 aangetroflen. De wijfjes zijn meestal kleiner dan de 

 mannetjes, die bovendien dikwijls fraaijer geteekend 

 en van den eenen of anderen dosch voorzien zijn. 

 Deze vogels houden zich in opene streken op, 

 vooj'namelijk op grasvlakten, en, waar die aanwezig 

 zijn, op graanvelden. Zij kunnen met groote snelheid j 

 loopen en vliegen ook goed, moeten echter, om van 

 den grond op te rijzen, eenen groeten aanloop nemen. 

 Xa den broedtijd zw-erven zij veelal gezellig in het ! 

 rond. Hun voedsel bestaat uit het zaad en de jonge 

 blaadjes van allerlei planten, uit wormen, kevers en 

 andere kleine dieren. Hun vleesch is zeer smakelijk. 

 Zij maken hnn eenvoudig nest op den grond : het 

 bevat veelal slechts 2 olijfkleurigo. donker gevlekte 



eijeren. on de met dons bedekte jongen vcihiton Ih'I 

 nest zoodra zij uit het ei gekomen zijn. 



De groole Trap, Olis tarda. neemt in ons werelddeel, 

 mot den auerhaan, den eersten rang onder het 

 phiinnvilii in. Het ovide mannetje heeft nagenoeg 

 de grootte en zwaarte van een kalkoen. Het wijfje 

 is daarentegen meer dan een derde kleiner. De 

 onderdeden van dezen vogel zijn wit, de bovendeelen 

 licht roodbruin met zwarte vlokken, terwijl de kop en 

 hals eene lichtgrijze kleur vertoonen. Het oude mannetje 

 is zeer gekenmerkt door een bundel lange haarachtige 

 vederen, die aan weerszijde van de onderkaak 

 bevestigd zijn. De groote trap bewoont de gematigde 

 en warme streken van ons werelddeel, en wordt ook 

 in Klein-Azië aangetroffen. Intusschen broedt hij 

 slechts op zekere bepaalde plaatsen, en is bovendien 

 in vele streken, zooals b. v. in Groot-Britanje, geheel 

 uitgeroeid. Na den broedtijd zwerft hij gezellig in 

 het rond, en enkele voorwerpen verdwalen alsdan 

 somtijds in ons land, waar zij, slechts eenige eeuwen 

 geleden, nog jaarlijks, in den herfst, in zulke menigte 

 voorkwamen, dat er geheele velden mede bedekt waren. 

 De paartijd van den groeten trap valt in April. Men 

 ziet alsdan het mannetje, met hangende vleugels en 

 opgerigten staart, in eene trotsche houding, om de hen 

 loopen. De 2 tot 3 eijeren worden door hen in eene 

 eenvoudige, met eenige grashalmen belegde uitholling 

 van den grond geplaatst; zij hebben de grootte van 

 ganzeneijeren, zijn licht olijfkleurig met bruine vlekken, 

 en worden in 30 dagen uitgebroed. — De kleine 

 Trap, Olis lelrax, heeft in de kleur verdeeling eenige 

 overeenkomst met den groeten trap, maar hij is niet 

 grooter dan een zware kip, en het oude mannetje 

 heeft een anderen dosch, te weten aan weerszijden 

 van den hals eenen uit verlengde zwarte vederen 

 gevormden, oprigtbaren kraag. De kleine trap bewoont 

 Zuidelijk Europa en Algerië en wordt vooral in het 

 warme Rusland aangetroffen, terwijl hij thans in vele 

 andere streken zeldzaam geworden is. Gelijk de 

 groote trap. zwoift liij in ln't najaar gezellig in hot 

 rond. en verdwaalt LÜsdan somtijds in ons land. De 

 eijeren zijn niet grooter dan kippeneijeren. — De 

 Hombarn, Olis huhara, is grooter dan de kleine trap, 

 heeft eenen veel grooteren halskraag en eene uit 

 verlengde witte vederen gevormde kuif Hij bewoont 

 Noord-Afrika. — In Hindostan, Perzié en Klein-Azië 

 wordt de plaats dezer soort vervangen door den 

 Azialisclien Kraagtrap, OtisMacqueuii, die daarvan slechts 

 afwijkt door de fijnere teekening der bovendeelen. 

 en doordien de kuif gedeeltelijk zwart is. De Aziatische 

 kraagtrap verdwaalt van tijd tot tijd in ons werelddeel 

 en er werden ook voorweipen in België en ons land 

 aangetroflen. 



In Afrika, hetwelk het rijkclijkst met trappen 

 bedeeld is, treft men ook de grootste van alle bekende 

 soorten aan. Dit is de Kori-trap, Olit crislala. die 



ivcnno (iwarsiiinon. 



