Glareola (/rallaria. 



DE GRIELEN. OEDICNEMUS. 



Ue grielen doen door de gestalte van hunnen 

 bek aan de plevieren en kieviten denken ; maai' 

 hunne niondopening is niet naauw als bij deze, maar 

 tot onder het oog verlengd, gelijk bij de trappen, 

 de renvogels en glareola's. Zij evenaren in grootte 

 eene woudduif of kip, hebben lange, met een net 

 van schilden bekleede en van 3 korte teenen voorziene 

 pooten, hunne vleugels zijn tamelijk puntig, en hun 

 staart is eenigzins verlengd en ietwat wiggevormig. 

 Zij houden zich vooral op zandige plaatsen, zooals 

 de zandbanken der livieren, zandvlakten, heidevelden 

 en dningronden, of ook op grasvlakten op; voeden 

 zich met insekten en allerlei andere kleine dieren 

 en zelfs met hagedissen, kikvorschen en muizen : 

 nestelen op den Liriiml; zijn schuw, en hebhen een 

 sterk en lielilei- lluit.'iul stemgeluid. 



Bij de meeste soorten is de bek weinig stevig en 

 niet langer dan de kop, en het vederkleed vertoont 

 min of meer rosse tinten. De grootste van allen 

 is de Griel van Australië, Ocdicnemns grallarius of 

 .«longipes". Hij heeft, staande, de hoogte van een 

 lepelaar, ofschoon hij veel fijner van maaksel is. — 

 De Amerilcaansche Griel, Oedicnemus bislrialus, dien 

 wij vroeger levend in onzen dierentuin gezien 

 hebben, is grooter dan de onze en heeft eene zwarte 

 streep aan weerszijde van den bovenkop. Hij werd 

 van de Antillische eilanden tot Brazilië aangetrolfen. — 

 \)c gewone Griel, Oedicnenuis erepilans, ook sdoornsluiper" 

 en sscharluip" genoemd, evenaart in grootte eene 

 woudduif en is de kleinste van alle soorten. Hij wordt, 

 behalve in ons werelddeel, ook in het westelijke 

 Azië aangetroden. m uaat n|i di.Mi tn^k tdt het 

 vasteland van Imlir cii Z 



•AtViku 



Cnpensis, is een weinig grootei" dan de iiiiz<' en de 

 donkere vlekken der bovendoelcn zijn breed in plaats 

 van langwerpig. 



Bij de twee overige soorten is de bek zeer dik 

 en veel langer dan de kop; het vederkleed vertoont 

 voornamelijk grijze tinten, en de kop is van 3 breede. 

 zwarte, overlangsche strepen voorzien. — Eene dezer, 

 Oedicnemus magnirosiris, heeft den bek regt. Zij 

 wordt in den Indischen Archipel tot Noordelijk 

 Australië aangetroffen, bewoont lage en vlakke 

 streken in de nabijheid van het zeestrand, waarheen 

 zij zich bij laag water begeeft, ten einde haar voedsel 

 te gaan zoeken, hetwelk in krabben, wormen en 

 weekdieren bestaat. — De tweede soort, Oedicnemus 

 recurviroslris, is ietwat kleiner; haar bek is een 

 weinig opwaarts gebogen en zij wordt op het vasteland 

 van Tnilii' aanaetronen. 



ntlMilli, 



rdiciifDi lis recurrinis/r 



