Zij heeft ruim ilrie voet hoogte, en weegt ongeveer 

 30 poml. Ilai-e bovendeelen zijn blaauw leikleurig, de 

 onderdeelen wit, hetgeen echter, naar voren in hoog 

 geel overgaande, achter de keel tot aan het achterhoofd 

 opklimt. Kop en keel zijn zwart. De jongen, met 

 eene bruine wol bekleed, bereiken nagenoeg de grootte 

 der ouden, alvorens zij hun eigenlijk vederkleed krijgen. 

 Üe Konings-pingoeïn wordt menigvuldig aan de 

 kusten van Patagonië. Vuurland en de Falkland-eiianden 

 aangetroffen. Zijn vleesch is bruin, en wordt slechts 

 bij gebrek aan ander voedsel gegeten; daarentegen 

 gebruikt men do huid, vooral die van den fraai 

 gekieurdeii hals en kop, tot sieraad of tot het 

 vervaardigen van tabakszakken. 



Eenige soorten met eenen stevigen bek hebben de 

 (inderkaak van boven aan de punt als afgehakt. 

 Hiertoe behoort de meest bekende van allen, SpJieniscits 

 demerso; deze wordt menigvuldig op de Falkland-eiianden 

 en aan de kust van Zuid-Afrika, tot in de Tafelbaai, 

 broedende aangetroffen. In grootte evenaart zij een 

 eend. Zij is op de bovendeelen zwart, op de onderdeelen 

 wit, maar heeft op de keel cenen breeden band in 

 den vorm van een hoefijzer, die van hier langs de 

 zijden van het ligchaam heenloopt. Deze vogels leven , 

 zooals de overige soorten, gezellig. Men ziet hen, bij 

 dag, langs de kusten zwemmen en naar voedsel 

 duiken. Op het land loopen zij. met behulp der 

 vleugels, vrij snel. Hun stemgeluid is dof, maar zij 

 kiten ook, den kop naar achteren werpende, een 

 geluid hooren, hetgeen op dat van een ezel gelijkt. 

 Vervolgd wordende, stellen zij zicli behoorlijk te weer. 

 Eene kleinere soort, Sp/ienincustninor, die van onderen 

 eenvoudig wit is, bewoont de kust van Zuidelijk- Afrika 

 en Tasmanië, en in diezelfde zeeën komt ook de 

 kleinste van alle soorten, Splieniscus midina, voor. 



Bij andere soorten met eenen stevigen bek loopt 

 de onderkaak naar boven puntig uit. De meesten 

 zijn gekuifd, doordien zij een bundel vederen achter 

 elk oog hebben. Hiertoe behoort Splieniscus chrysocomus, 

 mot orwp lii-litgele kuif en eenen rooden bek. Deze 

 vngol wiuill menigvuldig op de kusten van de 



eilanden Tristan (rAtunha. St. 1'aul on .Vmstordam 

 aangetroffen. 



DE ALKA'S. ALCA. 



De alken ondersclieidon zich van alle overige 

 duikvogels door het gebrek van een achterteen. Zij 

 hebben eenen dikken hals, eenen grooten kop en 

 puntige nagels. De vleugels zijn puntig, maar niet 

 lang, en de slagpennen der tweede orde zeer kort. 

 De bek is dikwijls min of meer hoog en smal. 

 verkrijgt echter dezen vorm eerst wanneer de vogel 

 een jaar oud is. Zij leven gezellig, broeden op 

 rotsige kusten der koude streken van het noordelijk 

 halfrond, zuidelijk tot Cornwallis en Helgoland. 

 verhuizen echter tot in Zuiilelijk Europa. DeFranschen 

 hebben den naam van pingoein aan de soorten met 

 eenen hoogen bek gegeven. 



Den hoogsten, smalsten en hierdoor, als het 

 ware, lancetvormigen bek hebben de zoogenaamde 

 papegaaiduikers, die in de wetenschap veelal, meer 

 in het bijzonder den geslachtsnaam van »Fratercula" 

 of die van sMormoii" verkregen hebben. De gewone 

 Taperjnai-diiiker, Alca orclica, bereikt een voet hoogte. 

 Hij broedt iii de koude streken van Euiopa en Amerika, 

 komt echter op den trek, ofschoon enkel, aan onze 

 kust voor. Hij voedt zicli met kleine visschen en 

 ki'eeftjes, en wordt somtijds zelf de buit van groote 

 visschen, b. v. den kabeljaauw. Hij laat, zittende, 

 van tijd tot tijd een geluid hooren, hetwelk aan dat, 

 voortgebragt door het geeuwen van den mensch, 

 doet denken. Deze vogel nestelt gezellig op rotsige 

 ku.sten. Tot dit einde graaft hij met bek en poolen, 

 aan den voet dei- rotsen, in den lossen grond, iiolen 

 van '10 tot l'i voet diepte en eenen halven voet in 

 doorsnede, en brengt aan liet einde dezer holen een 

 weinig gras, waarop het wijfje haar groot, vuil wit 

 en met bruin gevlekt ei legt. — Aan de kusten van 

 Kanitschatka heeft men eene grootere soort, de 

 yekuifde Papegaaiduiker, Alca cirrliata genoemd, wiei' 

 kop, aan weerszijde, achter de oogen, van oen bundel 

 verlengde geelachtige vederen voorzien is. 



P^- 



De gekuifde Pupegaaidinker. Alca cirrhala. 



