zwart, inaai' van achteren in de lengte met wil 

 gestreept; de zijden van den hals eveneens zwart, 

 met witte, overlangsche strepen: den onderhals zwart 

 violet; en de witte vlekken der bovendeden zijn tot 

 de zijden van den mantel, de schoudervederen en 

 een gedeelte der vleugels beperkt. De parelduiker 

 wordt van tijd tot tijd aan onze kust waargenomen. — 

 De kleinste en. ook bij ons, meest algemeene soort 

 is do roodhahige Zeeduiker, Colymbus sepienlrionalis. 

 Zijn kop en hals zijn grijs, hetgeen echter op de 

 onderzijde van den hals door een zeer groote, 

 langwerpig vierkante, roodbruine vlek afgebroken 

 wordt. In het onvolkomen kleed zijn de bovendeelen 

 niet eenkleurig, gelijk bij de jongen der overige soorten, 

 maar met kleine witte vlekken als bezaaid. 



DE DUIKERS. PODICEPS. 



De duikers, veelal ook futen genoemd, stemmen 

 in hunne gestalte met de zeeduikers overeen; maar 

 zij zijn dadelijk te herkennen, doordien hun staart 

 niet uit pennen zamengesteld is, en eenvoudig door een 

 pluimpje van donsachtige vederen vertegenwoordigd 

 wordt. Bovendien zijn hunne teenen, ofschoon door 

 een breed vlies omzoomd, niet onderling door dit 

 vlies vereenigd. Zij hebben korte vleugels en eenen 

 dunnen en tamelijk langen hals. De duikers houden 

 zich in staande of stille plaatsen der loopende wateren 

 op. Zij voeden zich met visschen, jonge kikvorschen, 

 waterinsekten en andere kleine waterdieren. Zij maken 

 hun groot, op het water drijvend nest in het riet, in de 

 biezen of andere waterplanten en somtijds zelfs vrij op 

 het water. Het is van waterplanten vervaardigd, en de 3 

 tot 6 langwerpige, met een laag van tamelijk zachte 

 witachtige kalk bedekte eijeren liggen verboi'gen 

 tusschen de halfrotte waterplanten, w-aarmede het nest 

 bedekt is. De jongen hebben de zijden van het ligchaam 

 van overlangsche strepen voorzien. Zij worden, bij 

 gevaar, door het wijfje onder de vleugels of op den 

 rug genomen. Deze vogels zijn schuw; zij ontgaan 

 hunne vijanden door plotseling te duiken, langen tijd 

 onder water vooruit te zwemmen en op groote 

 afstanden weder te voorschijn te komen, om, indien 

 het noodig is, oogenblikkelijk op nieuw weder onder 

 water te duiken, onverschillig of zij met hunne 

 jongen beladen zijn of niet. Zij zijn over den geheelen 

 aardhol verspreid. Degenen die in streken broeden, 

 waar het in den winter vriest, brengen het gure 

 jaargetijde in zachtere gewesten door en vliegen bij hunne 

 verhuizingen, hetgeen zij anders zelden of nooit doen. 

 De grootste soort van Europa, Podtcep-i crislaliis, 

 bij ons eenvoudig Fuid of sZanddrijver", »Satijnduiker" 

 en » Keizer" genoemd, heeft nagenoeg de grootte van 

 een eend, is in het volkomen kleed zeer kennelijk, 

 doordien de vederen van den bovenkop eene platte, 

 driehoekige, zwarte kuif vormen, enmenaanweêrszijile 

 van den kop eenon grooten kraag waarneemt, die aan 



den grond vurig looflbruin, vervolgens zwart is. De 

 fuut is over de gematigde streken van het geheele 

 noordelijke halfrond verspreid; in ons land echter, 

 door vele vervolgingen, op vele plaatsen, nagenoeg 

 geheel uitgeroeid, ten wille van zijn bont, hetwelk 

 naar Engeland uitgevoerd en aldaar zeer duur betaald 

 wordt. In den winter treft men somtijds jonge 

 voorwerpen langs het strand aan. Hij verdumt den 

 gevangen staat zeer goed. — Eene andere inheemsche. 

 maar in het algemeen zeldzame soort, de Roodhahjwul, 

 Podiceps ridricollis, is een weinig kleiner ; de wangkraag 

 is veel minder ontwikkeld, en witgrijs; de bek is, in 

 plaats van roodachtig, zwart, maar aan zijnen grond 

 oranje, en de hals, met uitzondering van zijne 

 bovenzijde, is bruinrood. — De Kuifduiker, Podiceps 

 cornidus, en de geoorde Fuitt, Podiceps aurilus, zijn 

 kleiner; zij komen, bij ons, beiden, ofschoon enkel 

 en slechts op den trek voor. — De kleinste en gemeenste 

 soort van ons werelddeel is de zoogenaamde kleine 

 Duiker, Podiceps minor, die ook »hagelzakje" en 

 »dodaars" genoemd wordt. Hij onderscheidt zich van 

 de overige inheemsche soorten door het gebrek aan 

 eene kuif. De overige werelddeelen herbergen ongeveer 

 nog een zestal andere soorten. De grootste soort van 

 allen komt van Chili. Dit is 



Podiceps leiicopleriis. 

 DE KOETFUTEN. HELIORNIS. 



Het geslacht der koetfuten bevat een klein getal 

 soorten, die in de heete luchtstreken leven, en wier 

 maaksel en levenswijze als hot ware het midden 

 houden tusschen die der futen en der waterliocnljes. 



