IIiui romp is langwerpig, zoo als bij de futen ; de 

 staart aanmerkelijk langer dan de tamelijk korte en 

 afgeronde vleugels; zij hebben korte poëten en teenen, 

 die, gelijk bij de meerkoeten, met breede gelobde 

 vliezen omzoomd zijn; de hals is lang en dun; de 

 kop klein en naar voren smal; de bek min of meer 

 priemvormig en even lang als de overige kop. Deze 

 vogels doen, ten opzigte hunner grootte, aan duiven 

 of eenden denken. Zij houden zich op staande 

 wateren en rivieren op, voeden zich met insekten en 

 de zaden van waterplanten, die zij, met hoofd en 

 hals onderduikende, uit het water halen ; zijn nagenoeg 

 altijd zwemmende; redden zich echter, bij naderend 

 gevaar, vliegende of loopende op het land, om zich 

 ia struiken te verbergen; dragen alsdan hunne jongen 

 onder de vleugels weg, of duiken, wanneer deze 

 grooter zijn en zij op hunnen rug kunnen zitten, 

 daarmede onder water. Hun drijvend nest wordt 

 tusselien het riet of andere waterplanten geplaatst. 

 Bij de Amerikaansclie soort, Heljornis SiirinamensiH, 

 die ongeveer de grootte heeft eener duif, zijn de 

 vliezige zoomen der teenen tot aan de helft hunner 

 lengte vereenigd. Zij behoort in Suriname en Brazilië 

 geenszins onder do zeldzaamlieden, en houdt zich aan 



de oevers der rivieren, op eenz-.iuie en lominerrijke 

 plaatsen, tusschen struiken en waterplanten op. Zij 

 zet zich dikwijls op dorre takken in het water en knikt 

 met het ligchaam. Zij voedt zich met water-insekten 

 en de zaden van waterplanten, en haalt die somtijds 

 uit het water, door met de voorhelft van het ligchaam 

 daarin te duiken. Hare steni bestaat uit eenige klanken, 

 die, in de verte gehoord, aan het blaffen van een 

 hondje doen denken. Het nest bevat 2 eijeren. De 

 jongen zijn in den beginne naakt, en zij verbergen 

 zich onder de vleugels der ouders, waar zij zich met 

 den snavel vasthouden. Zoodra de jongen eenigzins 

 gegroeid zijn, ziet men hen op den rug der moeder 

 zitten, en zij verlaten deze plaats ook niet, terwijl 

 de moeder onder water duikt. Intusschen duikt deze 

 vogel zeldzaam; hij vliegt, wanneer hij geene jongen 

 bij zich heeft, op, om zich op eenen korten afstand 

 in de digte struiken te verbergen, of zicli op het 

 land loopende, te redden. 



Bij de soorten der Oude Wereld zijn de zwemzoomen 

 vrij. De meest bekende dezer is Hdiornis Senpgnlensis. 

 die nagenoeg de grootte heeft van eene eend. — Op 

 Malacca en Sumatra heeft men de volgende zeldzame 



SOOI't. 



De f/ em as!.- er il e J,-nelfiui/. Ih-Uornh peviuiiala. 



DE GyVNSVOGELS. 



A N S E R E S. 



Deze groote familie bevat, zooals haar naam 

 iiiuluidt. de ganzen, maar behalve deze ook de 

 /.wanen, eenden, zaagbekken en, als een gewijzigde 

 vorm van de ganzen, de llamingo's. Deze vogels 

 zijn voornamelijk gekenmerkt doordien de zijranden 

 van hunnen bek, a;in de Ijinnenzijdo, iiK^t dwarse 

 blaadjes bezet zijn, die snmiijils den viuiii liebben 

 van puntige knobbeltjes, en dmM Inmiii.' vlee/JL^-e ton"-. 



Hun bek is overigens even lang of een weinig langer 

 dun de Uup, veelal min of meer afgeplat, met eene 

 zachte huid bekleed, maar van voren nagelvormig 

 uitloopend. Zij zijn, behalve de flamingo's, laag op de 

 pooten, die van vier teenen voorzien zijn. De voorteenen 

 zijn steeds door zwemvliezen vereenigd, terwijl de 

 korte achterteen slechts somtijds van eenen huidzoom 

 vooi'zien is. Ttimne vleugels zijn van middelmatige 



