i'; konnrlijk aan liareii witten, maat' van boven 

 zwarten kop, terwijl het overige vederkleed bruin 

 is. Zij woidt in Oostelijk Europa aangetrofl'en. — 

 De grootste van allen, Erhmalura lobata, is zwartbruin 

 van kleur en heelt, langs de middellijn van de keel, 

 ecne groote, suhijfvorraige, blaauwachtige lel. Zij 

 wordt in Tasmanië en Zuidelijk Australië aangetroffen, 

 en haar voedsel bestaat in schelpdieren en wormen. 

 Gedurende den paartijd verspreidt zij eene sterke 

 nuiskushidit. 



In Chili heeft men eene kleine soort, MerganeUa 

 nrmnta genoemd. Zij wijkt van alle overige af door 

 haren bok, die smal is, gelijk bij de zaagbekken. 

 Overigens heeft zij alle kenmerken van het ondergeslacht 

 Erismatura. 



DE EENDEN. ANAS. 



Dit groote geslacht bevat de soorten, die in gedaante 

 en maaksel niet onze gewone eend, en de talingen 

 overeenstemmen. 



Zij onderscheiden zich van de diükeenden voornamelijk 

 door het gebrek van een zwem vlies aan denachterteen, 

 doordien zij slanker van gestalte zijn, zich bij voorkeur in 

 het zoete water ophouden, weinig of niet duiken, 

 en dikwijls zaden, granen en allerlei waterplanten 

 eten, ofschoon zij zich gaarne met insekten, wormen, 

 vischkuit en vischbroed voeden. De meesten nestelen 

 (Ijl den grond, sommigen echter ook op boomen. 

 De mannetjes zijn grooter dan de wijfjes, en 

 ondei'scheiden zich van deze, doordien zij, slechts 

 weinige maanden na den rui, hun eenvoudig kleed 

 alleggen en een veelal zeer fraai prachtkleed verkrijgen. 

 Zij worden in alle werelddeelen aangetroffen. Elkeen 

 kent onze gewone icilde Eend, Jnas boschas, en de 

 talrijke van haar afstammende rassen der tamme 

 eend. De wilde eend komt nagenoeg in alle streken 

 van het noordelijk halfrond voor. Ilot nianni'tje in 

 hot prachtkleed, waard genoemd, is zeer gekemnerkt 

 doordien de vier middelste boven-dekvederen van den 

 staart naar boven en onder omgekruld zijn. De wilde 

 eend nestelt in het riet, tusschen waterplanten, in 

 het gras, somtijds ook op lage boomstammen, b. v. 

 knotwilligen, in holle boomen, of zij legt zelfs hare 

 eijeren in oude kraaijennesten. In het koude saizoen 

 verhuizen zij of zwemmen zij in het rond. Men weet, 

 dat de jagt op eenden in waterrijke streken een 

 i;eliefkoosd vermaak aanbiedt, dat deze vogels in 

 groote menigte in de zoogenaamde eendenkooijen 

 gevangen worden, en dat ons land van oudtijds wegens 

 deze vangst beroemd was. Men treft onder de tannne 

 eendm alli'ilei verscheidenheden in grootte, kleuren 

 ook iii den vnnn van den bek aan. De zonderlingste 

 van dc/.i' viascheidenheden is de zoogenaamde 

 l'iiiiiocin-rL'iKl, dooi'dien haar ligchaam buitengewoon 

 lani^ is en zij l.iij het staan en loopen eene nagenoeg 



Kene der fraaiste en zeldzaamste uitheemsche 

 soorten is Anas caryophyllacea, van Middel- Azië. Ilaar 

 kop en hals zijn donker rosérood, de overige doelen 

 van het vederkleed bruin. 



De zoogenaamde Turksche Eend, Aims moschata, ook 

 «Kaapsche eend" genoemd, is eene der grootste 

 soorten, en in den tammen staat over vele streken van 

 den aardbol verspreid, in sommige zelfs verwilderd. 

 Zij werd reeds bij de ontdekking van Amerika aldaar 

 als huisdier aangetroffen, en naar Europa o vergebragt. 

 Zij is kennelijk door de naakte huid, die hare teugels 

 en een groeten kring om de oogen bekleedt. Haar 

 vederkleed is veelal donkerkleurig, maar zij biedt, naar 

 gelang der voorwerpen, in grootte en kleur allerlei 

 verscheidenheden aan. 



Bij sommige soorten zijn het middi'lpaar si, i ut pennen 

 verlengd. Hiertoe behoort de zon-vnaaiiHl.' I'ijlataarl, 

 Anas acutn, een in ons land en Europa in het algemeen 

 niet zeldzame vogel. 



Bij andei'e soorten is de bek sterk verbreed en 

 I van voren lepelvormig. Eene dezer is onze Slobeend, 

 Anas clypeala, die nagenoeg even ver verspreid is 

 als de gewone eend. 



Bij Anas membranacea, van Australië, is de bek naar 

 voren van eenen broeden en vliesachtigen zoom 

 voorzien. Zij is niet grooter dan een taling, o]i de 

 bovendeelen bruin, op de onderdeden wit, met 

 zwartachtige, golvende dwai'slijnen. 



Men geeft, in ons land, aan de kleine soorten van 

 eenden in het algemeen den naam van «Talingen". 

 Ons werelddeel herbergt twee soorten van talingen, 

 die ook in ons land t'huis behooren. De eene is de 

 Winterialü/ff, Anas crecca, zoo genoemd omdat er in 

 luchtstreken gelijk aan de onze, voorwerpen in grooteren 

 of kleineren getale gedurende den winter, veelal rond 

 zwervende, aangotroflen worden. Dit is de kleinste soort 

 van ons werelddeel, en het mannetje in het prachtkleed 

 is zeer kennelijk aan zijnen kop en voorhals, dii.' crue 

 roodbruine kleiu' vertoonen, terwijl de wanden en 

 van daar eene streep langs de zijden van den hals 

 goudgroen en met wit omzoomd zijn. — De ZomerUdbiy, 

 Anas querqundula, overwintert slechts zeer zelden bij 

 ons. Hij is een weinig grooter dan de wintertaling 

 en zeer kennelijk aan de blaauwachtig grijze kleur 

 der kleine en middelste vlengeldekvederen. nij hel 

 mannetje in het prachtkleed zijn bovendien i\Q aihtei stc 

 schoudervederen zeisvormig verlengd. 



Sommige soorten zijn op eene zeer eigenaardige 

 wijze uitgedosclit. Bij het mannetje van eene dezer, 

 de JFaaijereend, Anas fjaleriadata, ook sMamlai i|nr(iiir' 

 genoemd, verkrijgt in het prachtkleed ecnr(|( i klrinc 

 slagpennen eene geheel buitengewone nutwikkclinLj 

 en neemt den vorm asm van eenen grooten ii|istaaiidrii 

 waaijer. liet heeft bovendien eene kuif en het 

 vederkleed is met de fraaistr kleuren veisierd. lieze 

 soort komt van t'liina en Japan, en windt aldaai. 

 gelijk bij ons. in vijvers tot sieraad geliouden. I>e 



