CaroUna-eend, Anas ywiisa, is eveneens gekuifd; het 

 pi'achtkleed van het mannetje is fraaijer dan dat van 

 eenige andere soort, en zij maakt derhalve, met 

 de waaijereend, een voornaam sieraad uit der vijvers 

 in histhoven of diergaarden. Men treft liaar in den 

 wilden staat in het warme Noord-Amerika aan. 

 Haar voedsel bestaat in allerlei granen en zaden. Zij 

 legt hare eijeren, ongeveer 12 in getal, in boomholen 

 of in een tusschen een gevorkten tak van een boom 

 geplaatst nest. De jongen worden door de moeder 

 op den grond gebragt en van daar naar het water 

 geleid. — Eene grootere, eveneens fraai gekleurde 

 soort, Alias falcaria, heeft de slagpennen der derde 

 orde zeisvormig en zoo sterk verlengd, dat zij 



aan weerszijde van den staart afhangen. Zij woidt 

 in het Noordoostelijk Azië en Japan aangetrofl'en. en 

 verdwaalt somtijds naar Europa. 



Eenige tamelijk groote soorten hebben oenen 

 rooden, een weinig opwaarts gekromden bek. — 

 Eene dezer, de Bergeend, Anas ladorna, is grooter dan 

 de gewone eend, en wit van kleur, maar de kop en 

 spiegel zijn groen, de schouders zwart en zij heeft 

 boven de borst een broeden, roodbruinen band. Zij 

 wordt in de duinstreken van het gelieele Noordelijk 

 Europa, Azië tot Japan aangetroflen.enis merkwaaidiü. 

 doordien zij haar nest in onderaardsche holen, vomal 

 oude konijnenholen, maakt. 



De Bergeend. Anas ladorna. 



'leer veel overeenkomst met de bergeend heeft de 

 Radja-eend, Anas radjali ; maar zij is kleiner en hooger 

 op de pooten. Men treft deze soort in Noordelijk 

 Australië en in de Molukken aan. Zij nestelt eveneens 

 in onderaardsche holen, maar zet zich dikwijls op 

 boomen. 



Eene zeer groote soort, Anas melanola, of »regia", 

 van Senegambië en Oost-Indië, is merkwaardig wegens 

 het groote schijfvormige en regtopstaande aanhangsel 

 van den bovensnavel. 



Men heeft in Australië en Oost-Indië eenige zeer 

 kleine soorten, wier buitengewoon korte bek aan dien 

 der zeeganzen doet denken, die echter zeer laag op 

 de pooten zijn. Zij worden gewoonlijk onder den 

 naam van »Nettapus" van de overige soorten 

 afgescheiden. De gewone soort uit Oost-Indië heet 

 Anas Coromandeliana. 



Men treft in de heete luchtstrcken eene reeks 

 van soorten, de boomeenden of sBoomganzen", 

 DENDROCYGNA, aan, die als het ware het midden houden 

 tusschen de eenden en ganzen. Zij hebben in het 

 algemeen de gestalte van eenden, naderen de ganzen 

 door den aard harer cijcren en doordien zij tamelijk 



hoog op do pooten zijn, wijken eclitcr van beiden al 

 doordat hare teenen, vooral de middelste, langer zijn, 

 hetgeen haar in staat stelt, de takken der boomen. 

 waarop zij zich gaarne zetten, metgemak te omvatten. — 

 Eene der grootste soorten van dit ondergeslaclit is 

 Dendrocygna arborea, van de West-Indische eilanden. — 

 Dendrocygna viduata is merkwaardig, doordien zij. 

 zonder eenig onderscheid aan te bieden, te gelijk in 

 het geheele Jieete Amerika en Afrika tot Madagascar 

 voorkomt. — Ia geheel Oost-Iiidië tot op de 

 Soenda-eilandon treft men menigvuldig de (Uider den 

 naam van Dendrocygna avcuala bekemlc soiji t aan. 



DE ZWANEN. CYGNUS. 



Do zwanen zijn voornamelijk gekenmerkt door 

 haren langen, dunnen hals en doordien hare teugels 

 of haar gezigt in het algemeen, in den regel, naakt 

 zijn. Zij zijn tamelijk laag op de pooten gelijk de 

 eenden, overtreffen echter in grootte, over het 

 algemeen, alle overige gansvogels. De soorten van 

 dit geslacht, ofschoon niet talrijk, zijn over alle 

 wcrolddeelcn verspreid. 



