Eeno der grootste van alle. kennelijk aan haren 

 geheel zwarten bek, is Cygnus huccinalor, van het 

 Westelijke Noord-Anierika. Haar vederkleed isefi'en 

 wit. — Onze gewone 'Aicaan, Cygnus olor, die eveneens 

 geheel wit is, heeft, volwassen, een zwart knobbeltje 

 aan den grond van den bek. De punt van den, 

 overigens roeden, bek en de huidrand aan zijnen 

 grond zijn eveneens zwart. Onze zwaan bewoont, 

 in den wilden staat, het gematigde Oostelijk Europa 

 en Siberië. Hij verlaat intusschen deze streken in 

 het koude jaargetijde, om in meer zuidelijke te 

 overwinteren, en vcidwualt alsdan ook somtijds tot 

 ons. Hij voedt zich met waterplanten, insekten 

 en allerlei kleine waterdieren, plaatst zijn groot, 

 uit waterplanten vervaardigd nest in het riet, en 

 legt 5 tot G, somtijds zelfs 8, van buiten vuil 

 grijsgroene, van binnen lichtgroene eijeren. Elkeen 

 weet, dat de zwaan tot sieraad op vijvers en meren 

 gehnuden wordt, en aldaar dikwijls in een soort van 

 lialf wilden staat verkeert. — In Zuid-Amerika 

 komt eene soort, Cygnus nigricollis, voor, die eenen 

 knobbel op den bek heeft, gelijk de gewone zwaan, 

 van welken zij zich echter, even als van alle anderen 

 onderscheidt door dat de koii en voorhals geheel 

 zwart zijn. 



-i^W't 



Cygnus nigricuUis. 



Bij sommige geheel witte soorten is de bek zwart, 

 van achteren echter min of meer met geel afgebroken. 

 Hiertoe behoort de zoogenaamde tcilde Zwaan, Cygnus 

 ferus of »musicus", ook sDeen" genoemd. De bek is 

 sleclits voor de neusgaten zwart, overigens citroengcel. 

 Zij broedt in het noorden der Oude Wereld, trekt 

 zuidelijk tot Egypte, en komt bij felle koude, in kleine 

 tioepen, ook aan onze kust, en zelfs op onze 

 binnenwateren voor. — De kleine Zwaan, Cygnus miuor, 

 heeft zeer veel overeenkomst met onzen wilden zwaan, 

 maai' is kleiner, het ücel van den bek Iji.'üiiit eerst 



achter de neusgaten, en is bij de oude mannetjes zelfs 

 tot eene groote vlek aan weerszijde van den bovenbek 

 beperkt. Hij broedt nagenoeg in dezelfde .streken als 

 de gewone wilde zwaan, is echter veel zeldzamer. — 

 Bij den Amerikaansclien Zwaan, Cygnus Americanus, is 

 het geel beperkt tot eene halvemaanvormige streep 

 van den bovenbek. 



Bezwarle Zwaan, Q/^»«4' (?/)•«■/«.$ of sPlutonius", heeft 

 het vederkleed, behalve de witte buitenzijde der 

 vleugels, zwart. De pooten vertoonen, even als de bek. 

 een fraai carmijnrood, maar laatstgenoemde is van 

 eenen witten dwarsband voorzien. De zwarte Zwaan 

 behoort in Australië t'huis, waar men ze, somtijds in 

 groote menigte aan de monden der rivieren aantreft. Hij 

 werd aan de Europeanen op het einde der zeventiende 

 eeuw bekend, en eerst in 1726 werden er levende 

 voorwerpen naar Batavia, en later anderen naar 

 Europa vervoerd. Thans treft men dezen prachtigen 

 vogel levend in alle diergaarden en zelfs bij liefhebbers 

 aan. 



In Zuid-Amerika heeft men een witten zwaan. 

 Cygnus coscoroba of »chionis", wiens teugels en gezigt. 

 gelijk de overige deelen van den kop, met vederen 

 bedekt zijn. 



Bij eene afwijkende soort, Cygnus yambeusis, zijn 

 de vleugels met eenen zwaren doorn gewapend, het 

 geheele gezigt is met eene naakte huid bekleed en 

 deze breidt zich, op het voorhoofd, tot eenen groeten 

 knobbel uit. De hoofdkleur van het vederkleed is 

 zwartgroen, maar de wangen, borst en buik zijn wit. 



Nog meer afwijkende is Cygnus melanoleucus of 

 »semipalmatus", die bij de nieuwe natuurkundigen 

 het ondergeslacht sAnseranas" vormt. Hij houdt, als 

 liet ware, het midden tusschen de zwanen en ganzen, 

 en wijkt van alle overige gansvogels af, doordien de 

 zwemvliczen zoor klein zijn. De schouders, borst en 

 buik zijn wit, de overige gedeelten van het vederkleed 

 zwait. Men treft ze in Australië, vooral in het 

 noordelijke gedeelte, in groote menigte aan. 



DE GANZEN. ANSER. 



De ij.ui/' 11 7i|n vooral gekeiiiiii'rkt dmir haren 



gekronkelde bundeltjes verdeeld zijn ; door haren 

 veelal korten, aan zijnen wortel hoogen bek met 

 konische dwarsblaadjes ; en doordien zij gemakkelijker 

 loopen en daarbij het ligchaam meer opgerigt dragen. 

 Haar voedsel bestaat voornamelijk uit gras en 

 waterplanten, en het vleesch der meesten is goed 

 van smaak. Degenen die in de koude, vooral noordelijke 

 streken broeden, verhuizen in den winter. De beide 

 seksen vertoonen w-einig onderscheid in grootte en 

 kleur. Men noemt de soorten met eenen korten bek, 

 die zich bij voorkeur aan de zeekust ophouden, veelal 

 «zeeganzen" ; intusschen zijn er verscheidene soorten 

 die. als het ware. li(>t middi'n houden tusschen dezt' 



