l»ij oiuliepe [ilaatsen langs de zeekust of in het 

 brak water, en plaatsen hun groot, piramiedvonnig 

 nest op den grond. De voorwerpen m het onvolkomen 

 kleed zijn witachtig met bruine vleugels. 



De Europesche Flamingo, PJmenicoplerus roseirs of 

 )nintiquorum", is roséaehtig wit, en de roode bek is 

 slechts aan hc't voorste gedeelte zwart. Hij komt in 

 Zuidelijk Europa, Westelijk Azië en het grootste 



gedeelte van Afrika voor. — De Noord- Amerikaani>c/ie 

 Flamhigo, Phoenicopterus ruber, is geelachtig rood. — 

 Zijn plaats wordt in Chili vervangen door Phoenicopti/rns 

 Cliilatsis of ))ignipalliatus". — De kleine Flamirif/o, 

 \ Phoenieoplerus parvus of » minor", is veel kleiner dan 

 de overige soorten ; hij heeft karmijnroode vlekken 

 op de vleugels en bewoont Zuid-Afrika. 



DE PELLIK AAN- VOGELS. 



P E L I C A N 



De soorten dezer familie zijn scherp afgescheiden 

 van alle overige vogels, doordien hare achterteen niet 

 slechts binnenwaarts geplaatst, maar bovendien, even 

 als de overige teenen onder elkander, door een 

 zwemvlies met den binnenteen vereenigd is. Hare 

 pooten zijn stevig, kort en ver naar achteren geplaatst. 

 De bek is langer dan de kop, de mondopening ver 

 naar achteren gespleten, de hals tamelijk lang en de 

 keel veelal naakt. Zij hebben zeer kleine neusgaten 

 en eene kleine tong. De vleugels zijn sterk ontwikkeld, 

 de staalt is middelmatig, maar uit stevige pennen 

 gevormd, zelden lang en gevorkt. Deze vogels zijn 

 stevig van maaksel en zij vliegen en zwemmen zeer 

 goed. Men treft hen op meren en rivieren, of zelfs 

 aan de zeekust aan. Velen zetten zich op boomen, of 

 nestelen zelfs daarop. Hun voedsel bestaat voornamelijk 

 in visschen. Zij worden in alle werelddeelen aangetrofl'en. 

 Deze familie bevat de geslachten fregatvogel, pellikaan, 

 rots-pellikaan, slanghals vogel, keerkrings-vogel en 

 aalscholvei'. 



DE FREGATVOGEL S. FREGAT A. 

 De licgatvogels zijn gemakkelijk te herkennen aan 

 liumicii gevuikten en buitengewoon verlengden staart. 

 Jiovendien zijn hunne vleugels buitengewoon lang, en 

 hunne pooten daarentegen zeer kort en nagenoeg 

 tot aan de teenen met vederen bedekt. De zwemvliezen 

 rcikrii intusschen slechts tot aan de helft der teenen. 1 

 Hun l>i'k is langer dan de kop, en van voren in eene 1 

 liaakvormige punt iiitloopend. Het vederkleed is bij 

 de ouden glanzig zwart met paarsen weerschijn; bij 

 jongere voorwerpen zijn echter de onderdeden en 

 flikwijls ook de kop en hals witachtig. Deze vogels 

 liiHiiii'n zich aan de rotsige kusten der binnen, of 

 dJLit bij de keeikringen gelegen landen op; daar zij 

 i'iliti'r in het vliegen onvermoeid zijn, zoo treft men 

 /(■ ilikwijls. in het ruime sop, op honderden uren 

 afstand van het land aan, of men ziet hen zoo hoog 

 in de huilt zweven, dat ze naauwelijks meer 

 waarni'i'niliaar zijn. Wanm^cr zij schepen ontmoeten, 

 /ctti'h /ij /iiii ilikwcrf. nni uit te rusten, in het 

 i\\.\-<{- n\' l()\u\\V('ii<. Men l)eweert daarenteiicn, dat 



zij niet zwemmen. Hun voedsel bestaat in allerlei 

 zeedieren, vooral visschen, inktvisschen en krabben. 

 Gelijk de zoogenaamde jager-meeuwen, vervolgen zij 

 ook andere vogels, ten einde hun den buit, dien zij 

 gevangen hebben, af te nemen. Zij plaatsen hun nest 

 op struiken of tusschen kruiden, en het bevat een 

 of twee witachtige eijeren. Men kent slechts twee 

 soorten van dit geslacht, hetgeen in vele boeken ook 

 onder den naam van »Tachypetes" bekend staat. 



De ffroole Fregatvoc/d, Fregala aquila, heeft vlettgels 

 van ongeveer twee voet lengte, en schijnt in alle 

 tropische zeeën voor te komen. — De Hevie Fregatvogel, 

 Fregala minor, is ongeveer een vierde kleiner en 

 schijnt tot de zeeën van Austi'alië en de Molukken 

 beperkt te zijn. 



Dr Ih-itie Fregalrogel. Fregala 



