DE SLANGHALS-VOGELS PLOTUS. 



De slaiighals-vogels zijn daiiclijk in liet oog vallende 

 door hunne geheel eigenaardige gestalte, die voornamelijk 

 bepaald wordt door hunnen zeer langen en dunnen 

 hals en hunnen kleinen kop. Voor het overige hebben 

 zij in maaksel en kleur veel overeenkomst met de 

 aalscholvers; maar hun bek is regt en dun, hun romp 

 is slanker, en hunne zwemvliezen zijn buitengewoon 

 ontwikkeld. De geheele lengte dier vogels bedraagt 

 ongeveer 3 voet. Zij worden in de heete luchtstreken 

 aangetrofTen, en houden zich aan de oevers van meren 

 en rivieren tot atin de boorden van de zee op. Zij 

 zijn zeer schuw, zetten zich gaarne op boomen, waarbij 

 zij veelal eene half liggende houding aannemen; vliegen 

 en duiken zeer goed, en dompelen, zwemmende, veelal 

 het geheele ligchaam, met uitzondering van den kop, 

 onder water. Gelijk de aalscholvers, werpen zij hunnen 

 buit, die uit visschen, kikvorschen en andere 

 waterdiertjes bestaat, alvorens hem te verslinden, in 

 de hoogte, en vangen hem bij het vallen in dier voege 

 op, dat hij in de keel te regt komt. Deze vogels 

 nestelen op boomen of, bij gebrek daaraan, op rotsen; 

 hun nest bevat 3 tot 4 of meer blaauwachtigeeijeren. 



Er zijn slechts 3 soorten van slanghalsvogels bekend. 

 Hare hoofdkenmerken berusten in den vorm en de 

 kleur der groote vleugeldekvedei-en. 



De Indische SlangJtalsvogel, P/otns melanogasler, heeft 

 deze dekvederen wit- of rosachtig, en niet slechts haar 

 binnen-, maar ook haar buitenrand vertoont eenen 

 zwarten zoom. Hij wordt op het vasteland van Indië 

 tot China, den Indischen Archipel en Australië 

 aangeti'offen. — De Afril-aanscJie Slanf/hahvoffel, 

 Plotus Levaiüanlii, heeft de buitenvlag der groote 

 vlcugeldekvedci'en grijsbruin of kastanjebruin, zonder 

 eenen broeden, zwarten zoom. Hij wordt van Abyssinië 

 en Senegambië tot in Zuid-Afrika aangetroffen. — 

 Dij den Amerikaansclien Slanf/halsrogel. Plotus anJiinga, 

 zijn deze dekvederen witachtig grijs, en eveneens 

 zonder zwarten zoom aan de buitenvlag. Hij is van 

 Paraguay tot in het zuidelijk Noord-Amerika verspreid, 

 en houdt zich bijna uitsluitend in de groote bosschen, 

 langs de oevers der rivieren op. Om op zijn buit 

 te loeren, zet hij zich op boomen van middelmatige 

 hoogte of op rotsen. Verontrust, stort hij loodregt in 

 het water, of vliegt, met uitgestrekten hals, weg, 

 waarbij hij zijne stem, bestaande in een kort en ruw 

 keelgeluid, laat hooren. Zijne vlugt is gemakkelijk 

 en snel. Hij voedt zich voornamelijk met visschen, 

 en heeft steeds eene sterke vischlucht bij zich. Na 

 den paartijd vereenigeu zich deze vogels, 6 tot 8 te 

 zamen, tot kleine gezelschappen. De jagt op dezen 

 vogel is met allerlei moeijelijkheden vergezeld. Indien 

 men hem niet bij het eerste schot volkomen doodt, duikt 

 hij aanhoudend, en steekt, om adem te halen, slechts 

 van tijd tot tijd, alleen den bek uit het water. 



€ 



De Amerüaansche SlanghaJsvogel. Ploliis unlnnga. 



DE PELLIKANEN. PELECANUS. 



De pellikanen, die men ook »Kropganzen" noemt, 

 zijn de grootste van alle watervogels. Intusschcu 

 bieden zij veelal, in eenen hoogeren ginad dan bij 

 andere watervogels, het verschijnsel aan, dal du 

 wijfjes aanmerkelijk of zelfs buitengewoon veel kliiniT 

 zijn dan de mannetjes: er heeft dus hij hen het 

 omgekeerde plaats van hetgeen men in dit opzigt bij 

 de roofvogels waarneemt. De pellikanen zijn bovendien, 

 op eene zeer in het oog vallende wijze, gekenmerkt 

 dooi' hunnen langen en broeden bek en de zakvormige 

 naakte huid, die tusschen de dunne en buigzame 

 takken der onderkaak uitgespannen is, en tot het 

 opscheppen van visschen dient. De bovenkaak is 

 overigens, van voren, met eenen nagelvormigen en 

 pimtigen haak gewapend. Hunne vedeien zijn puntig 

 en, behalve de slagpennen, veelal licht van kleur. De 

 romp is zeer plomp en zwaar, de staart kort, de 

 hals dik en verlengd. Hunne vleugels zijn, uithoofde 

 van de lengte der armbeenderen, breed, de slagpennen 

 daarentegen hebben sleclits eene middelmatige lengte: 

 niettemin vliegen deze vogels zeer goed, en verheffen 

 zich somtijds tot eene buitengewone hoogte in de 



I lucht. Bij het staan en loopen heeft het ligchaam 

 veelal eene min of meer loodregte rigting. Zij loopen 



I waggelende, zwemmen zeer goed, duiken echter niet. 

 Zij leven veelal gezellig, en houden zich op meren, 

 rivieren en aan de zeekusten op. Zij oefenen ook 

 dikwijls gezellig hunne jagten uit, door zwemmende. 



