DE MEEUWVOGELS. LARI. 



Dezo oiulerfamilie bevat do geslachten meeuw on 

 jager. Zij is gelcenmerkt tlonr splcotvormige. neusgaten 

 in verband met eenen min of' meer liaakvormig 

 uitloopenden bovonsnavel. 



DE MEEUWEN. LARUS. 



De moeuwen onderscheiden zicli voornamolijk van 

 de jagoi's door het gebrek van eene zachte huid aan 

 den bek en doordien liaar staart vierkant, zelden 

 gevorkt of wigvormig is. Zij hebben 4 teenen, maar 

 de achterteen is somtijds zoo klein, dat hij slechts 

 door een stompje vertegenwoordigd wordt. Sommige 

 soorten overtreffen eene eend in grootte, anderen 

 evenaren naauwelijks eene tortelduit. Velen houden 

 zich aan de zeekusten, anderen aan meren, rivieren 

 of moerassen op. Zij voeden zich met visch en andere 

 kleine waterdieren, en de aan zee levende soorten 

 verslinden ook het vleesch van doode dieren. Zij 

 vliegen uitstekend goed, zwemmen ook, duiken echter 

 niet. Zij leven en nestelen gezellig en maken haar 

 eenvoudig nest op den grond, en slechts in geval 

 van nood op boomen. Zij leggen telkens 3 tot 4 

 olijfkleurige, met bruin gevlekte eijeren. Men treft 

 haar in alle streken der wereld aan; intusschen 

 worden zij in vele tropische zeeën zeldzaam of in 

 het geheel niet gezien, en schijnen zij in de koude 

 en gematigde streken van liet noordelijk halfrond veel 

 talrijker te zijn dan elders. 



De soorten van meeuwen, welke zich meer 

 uitsluitend aan de zeekust ophouden, zijn talrijker 

 dan de overigen en worden meer in het bijzonder 

 ZF.EMEEUWEN geuoemd. Velen bereiken eene 

 aatmierkelijke grootte, en zijn steviger van maaksel 

 dan de kapmeeuwen. Zij hebben geen bijzonder 

 vvinterkleed. De jongen zijn meestal bruinachtig van 

 kleur, de ouden wit, met de vleugels en den rug I 

 grijs of blaauwachtig zwart. Zij doen, op zee of aan 

 de zeekusten, met de albatrossen en stormvogels, 1 

 dezelfde diensten als de gieren op het land, door het 

 verslinden van allerlei rottende dieiliike (iveiijlljfselen. 



Kenige dezer zijn gekmiiueikt diKir hure witte 

 of bruinachtig witte slagpennen. Zij bewonen de 

 koude streken van het noordelijk halfrond. Eene 

 dezer, de Burgvuiepster, Lams (/laucus. behoort onder 

 de grootsten en komt sonilijils ;i,i /e ku-t. /ij 



broedplaatsen veelal reeds in September, om zich 

 meer zuidwaarts te begeven. Zij dwaalt alsdan, vooral 

 de jongen, somtijds tot de groote i-jvii.M'en en meren 

 van Middel-Europa af. Zij maakt li.iur nest uit drooge 

 ,-raslialmeiu lmi plaatst het op kl<-iiie lieuveltjes of 

 op uitspringende rntslilnkki'ii aan de .ii'veis der 

 rivieren. De eijeren zijn insliiiiina.-litig geel. mot 

 zwaithruiiie vlekken. De ander,.. Lurit^ Inicnplvrus. 



is kleiner, en komt zeer zelden tot ons. De dei-de. 

 nog kleinere, Lams ehumeus, is geheel wit, met stevige, 

 zwarte pooten, en bewoont de poolzeeën. 



Andere soorten hebben de groote slagpennen zwait 

 met wit aan haar einde. 



Onder deze zijn er, die in eiken leeftijd den staart 

 van een zwarten dwarsband voorzien hebben. De 

 grootste van deze, Larus pacijicus, heeft eenen 

 buitengewoon hoogen bek, en wordt in de zeeën van 

 Zuid-Australië aangetroffen. — Eene andere, Larus 

 crassiroslris, heeft eenen rooden bek, met eenen 

 zwarten, dwarsen band, en wordt in de Chinesche 

 zee aangetroffen. Hare plaats wordt langs de westkust 

 van Amerika vervangen door Larus BelcJieri, die een 

 weinig grooter is. 



Bij de overige zeemeeuwen is de staart in het 

 volkomen kleed geheel wit. De grootste dezer is de 

 Mantelmeeuw, Larus maniius, zoo genoemd omdat haar 

 voorrug, de schoudervederen en de vleugels donker 

 leikleurig zijn. Zij broedt in Labrador, Groenland, 

 Zuidelijk Scandinavië, in Denemarken en langs de 

 zuidelijke oevers der Oost- en Noordzee, enkel ook 

 in ons land, waar men haar het geheele jaar dooi' 

 ziet. Zij is, in het gure jaargetijde, tamelijk menigvuldig 

 langs het Noorder strand van het vasteland van Europa. 

 Men vindt haar, uit gras of andere planten vervaardigd 

 nest op de toppen der duinen. Het bevat, in de maand 

 Mei, 3 olijfgroene, met grijs en bruin gevlekte eijeren, 

 in grootte nagenoeg ganzeneijeren evenarende. Zij 

 worden, bij afwisseling door beide seksen, in 4 weken 

 uitgebroed. — In het zuidelijk halfrond wordt haar 

 plaats vervangen door Lams Dominicanus, die een 

 weinig kleiner is, maar eenen kqrteren, ofschoon zeer 

 stevigen bek heeft. — De kleine Mantelmeeuw, Larus 

 fuscus, heeft puntiger vleugels, gele in plaats van 

 vleeschkleurige pooten, en nestelt in het noorden van 

 Europa, trekt echter zuidelijk tot in de Roode Zee. 

 In September ziet men haar dikwerf, uit het 

 Noord-Oo.sten komende, langs onze kusten trekken, 

 waar ook de jonge voorwerpen enkel overwinteren. — 

 De gemeenste van allo soorten is de Zilvermeeuw. 

 Larus argenlatus. Zij is nagenoeg even groot als 

 d(^ mantelmecuw. maar heeft den mantel, de 

 srhdudervederen en vleugels, met uitzondering der 

 groote slagpennen, in het volkomen kleed, blaauwachtig 

 grijs, in plaats van donker leikleurig. Zij wordt in de 

 meeste .stroken van het noordelijk halfrond aangetrolfen: 



intn-schen zijii .je v werpen van Noord-Amerika 



een weinig liiliter vaii klein dau de onzen. Deze 

 soort is het geheele jaar iloor menigvuldig aan onze 

 kust, en nestelt, thans overal vervolgd, slechts nog 

 enkel op onze duinen, liet eiland Rottum, aan de 

 kust van Groningen, biedt haar daarentegen eene dier 

 rustige ncstelplaatsen aan, zooals men die slechts nog 

 aantreft, wanneer zij verhuurd en onder streng toezigt 

 üehon.len wonleii. 



