De Britl-an]> ran Brazilië, Sleiilor iirsinus, is min of 

 meer donkerbruin van kleur. — Bij den Caraya, die 

 mede in Brazilië en menigvuldig in Paraguay voorkomt, 

 is het mannetje zwart, het wijfje stroogeel van kleur. 

 Eene soort, de Wol-aap, Lagotrix cana, wijkt van de 

 eigenlijke Rrnl-apen vooral af, doordien zij eenen 



kleinen kop zonder baard, en wolachtig, en niet gelijk 

 deze, stug haar heeft. Dit haar is bij de eenen grijs, 

 bij anderen bruinachtig, en men heeft hierop de 

 onderscheiding van verschillende soorten gegrond. Dit 

 dier bewoont de groote bosschen langs de oevers 

 van de Amazonen-rivier. 



De Wol-aap. Lagotrix cana. 



DE SLINGER-APEN. ATELES. 



Men noemt deze dieren Slinger-apen, omdat zij, 

 van den eenen tak of boom tot den anderen willende 

 komen, hunnen grijpstaart om een tak slaan, en na 

 het ligchaam in eene slingerende beweging gebragt 

 te hebben, loslaten, ten einde met een grooten sprong 

 het bedoelde punt te bereiken. Zij hebben in hun 

 maaksel veel overeenkomst met de brui-apen, maar 

 zij zijn slanker en een weinig grooter; hun kop is 

 kleiner qn zonder baard, het tongbeen is niet 

 trommelvormig opgezwollen, en de duim der voorhand 

 ontbreekt geheel, of is slechts aanwezig in de gedaante 

 van een klein stompje, hetwelk zelfs veelal van een 

 nagel ontbloot is. 



De Slinger-apen zijn tot het heetste gedeelte van 

 Zuid-Amerika beperkt. Zij worden, tot kleine troepen 

 vereenigd, in groote bosschen aangetroffen, houden 

 zich op boomen op, klauteren met groote behendigheid, 

 en komen slechts op den grond, wanneer zij, om 

 te drinken, het water niet kunnen bereiken nog 

 met den staart aan een tak hangende. Gelijk de 

 brui-apen, zijn zij schuw en treurig van aard. Zij 

 vooden zich met vruchten en eten gaarne weeke 

 insekten, vooral spinnen. 



Bij sommigen is het haar zeer lang en zwart, en 

 zij zijn in Suriname onder den naam van boschduivel 

 bekend. Men onderscheidt bij deze twee soorten: de 

 eene, Jleles paniscus, zonder eenig spoor van duim aan 

 de voorhanden; de andere, .steles pentadac(i/lus, met 

 een duimstompje zonder nagel. — Aleles marginaius, 

 van Brazilië, heeft )nede geen duim aan de voorhanden, 



en eenen grijsachtigen krans van haren om het gezigt. 

 Eenige soorten van Brazilië, aldaar Miriki of Mono 

 genoemd, wijken af door haar wolachtig, min of meer 

 grijsgeel haar. Eene dezer, Aleles hypoxanthus, heeft 

 grijsachtig geel haar en een duimstompje met of 

 zonder nagel; de tweede. Aleles arachnoides, bruinachtig 

 geel haar en in het geheel geenen duim. 



DE ROL-APEN. CEBUS. 



Dit zijn de Amerikaansche apen met eenen 

 zoogenaamden rolstaart, dat is te zeggen, eenen 

 staart die, ofschoon van alle zijden met haar bekleed, 

 naar binnen omgerold kan worden, en derhalve tot 

 het vasthouden dient. Zij zijn steeds kleiner dan de 

 brul- en slinger-apen; hun kop is afgerond; zij zijn 

 vrolijk en levendig van aai'd, en hebben zeer bewegelijke 

 gelaatstrekken. 



De Rol-apen komen menigvuldig in het geheele 

 heete Zuid-Amerika voor. Men treft hen, tot grootere 

 of kleinere troepen vereenigd, in bosschen aan, en zij 

 verlaten de boomen slechts om te gaan drinken of 

 om in de maïs- of andere velden te gaan plunderen. 

 Zij eten overigens allerlei boomvruchten, honig, en 

 halen zelfs jonge vogels uit de nesten. Zij hebben 

 eene fluitende stem; wanneer zij echter vertoornd 

 zijn, laten zij een gillend geschreeuw liooren. Zij 

 verduren de gevangenschap goed. 



Ondanks alle studie, is men, door bovengenoemd 

 gebrek aan toereikende bouwstoften, nog niet eens 

 zoo ver gekomen, de allergewoonste soorten behoorlijk 

 te kunnen onderscheiden. 



