De meest bekende, die menigvuldig uit Suriname 

 levend ' aangevoerd wordt, is de zoogenaamde 

 Capucijner-aap, Ceötis copucinus of »apella". Men 

 onderscheidt daarvan, onder den naam van Cehus 

 robuHus, den gewonen Rol-aap van Brazilië. — Cebus 

 Jiypoleucus is kennelijk aan zijn zwart, maar van de 

 schouders naar voren grootendeels wit haar. 



DE SAIMIRI'S. CALLITHRIX. 



De Saimiri's naderen in vele opzigten de Rol-apen; 

 maar zij zijn kleiner en veel slanker; hun staart is 

 veelal met langer haar bekleed, en zij rollen hem niet 

 naar binnen; hun kop en de snuit zijn kleiner; zij 

 hebben kleine hoektanden en de onderkaak is hoog, 

 ten einde het dikke .strottenhoofd op te nemen. Zij 

 zijn zacht van aard en minder sterk van gestel dan 

 de rol-apen. Hunne stem is schril. Zij houden zich 

 bij paren of familiën in bosschen op, en voeden zich 

 voornamelijk met vruchten en insekten. 



De meest bekende soorten zijn de volgende: 

 Deeene, CalliUirix personata, heeft het haar grijsachtig 

 geel en met bruin geschakeerd, behalve de handen 



en het voorhoofd, die zwart 



zijn. 



Bij Calliüir 



melanocMr is het haar lang en met zwarte en grijze 

 ringen, op den rug echter rosachtig, op de vier 

 handen zuiver zwart. — Eene zwarte soort, Callithrix 

 (orqvata, heeft eenen witten halskraag en witte 

 voorhanden. — In Bolivia heeft men de kleinere 

 Callithrix donacopJiila, wier haar bruin en grijsachtig 

 geel is. — Bij Callithrix cvprea, van Brazilië, zijn de 

 haren bruinrood, maar die van den rug hebben 

 zwarte en geelachtige ringen. — De gewoonste soort, 

 die ook dikwerf van Suriname levend aangevoerd 

 wordt, is het zoogenaamde Doodskop-aapje, Callithrix 

 scinrea. 



Men heeft ook eenige soorten met zeer groote 

 oogen en eene nachtelijke levenswijze. De meest 

 bekende dezer is de Nacht-aap, Aotvs trivirgatus ; hij 



is bruinachtig grijs, van onderen geelachtig, en boven 

 elk oog ontwaart men eene witte, met zwart gezoomde 

 vlek. Deze aap maakt zich een leger in boomholen, 

 waarin hij over dag slaapt, terwijl hij des nachts 

 uitgaat om voedsel te zoeken. Men begrijpt hieruit, 

 dat het moeijelijk is, dit dier meester te worden, 

 en dat het in het algemeen onder de zeldzaamheden 

 behoort. 



DE SAKI'S. PITHECIA. 



De Saki's zijn voornamelijk gekenmerkt door het 

 lange en ruwe haar, waarmede hun geheele ligchaam, 

 met inbegrip van den staart, bekleed is. Deze kan 

 evenmin omgerold worden als die der Saimiri's. Hunne 

 snijtanden zijn sterk naar voren gerigt. Zij naderen 

 de rol-apen door hunne grootte en hun krachtig 

 voorkomen. 



Bij de meesten is de staart langer dan het overige 

 ligchaam. Onder deze behooren de volgende soorten. 

 Pithecia leucocephala, van Guyana, eene der gewoonste 

 soorten, heeft de voorhelft van den kop met korte, 

 witte haren bedekt, terwijl alle overige haren latig 

 en tevens zwart zijn. — Pithecia inusia, van de 

 Opper- Amazonen-rivier, heeft nagenoeg den geheelen 

 kop naakt, en het lange zwarte haar vertoont grijsgele 

 punten. — In Suriname treft men ook aan de Pithecia 

 nifiventer, die op de bovendeelen grijsachtig zwart, op 

 de onderdeelen vuil okergeel is. 



Bij Pithecia satanas is de staart niet langer dan het 

 overige ligchaam. Deze soort heeft bruinrood haar, 

 hetgeen op den kop straalvormig over het gezigt en 

 de ooren hangt en om de wangen en kin eenen 

 digten, gelijkvormigen baard vormt. — Aan deze soort 

 sluit zich aan de Joden-aap, Pithecia Israi'lita, die 

 eveneens eenen grooten baard heeft; maar de haren 

 van de kruin zijn korter en vormen op het voorhoofd 

 twee bundels, en de staart is korter dan het overige 

 ligchaam. 



Pithecia Israëlifa. 



