DE KNAAG-MAKI. CHEIROMYS. 



DE VLIEGENDE MAKI. GALEOPITHECUS. 



De Kiiaag-maki, ook Daiibentoiiia geiiooind. en bij 

 (Ie inboorlingen onder den naam van »Aye-Aye" 

 bekend, doet door zijne gestalte aan de Galago's 

 denken; hij wijkt echter door zijne tanden en door 

 de, gelijk bij de knaagdieren in de lengteas van den 

 kop liggende geleding der kaken, van alle overige 

 Aapdieren af. De achterpooten zijn van een wezenlijken 

 duim met eenen platten nagel voorzien, maar alle 

 overige teenen zijn met kromme en scherpe nagels 

 gewapend, en de vingers der voorste ledematen 

 zijn dun, en voornamelijk de tweede, zeer verlengd. 

 Het tandenstelsel biedt het eigenaardige aan, dat 

 men. gelijk bij de knaagdieren, in elke kaak, twee 

 groote snijtanden ontwaart, die te gelijk de plaats 

 der hoektanden vervangen, en dat er bij de ouden, 

 slechts een klein getal kleine kiezen aanwezig is, 

 te weten vier aan weerszijde der bovenkaak en drie 

 aan weerszijde der. onderkaak. Dit dier bereikt de 

 grootte eener kleine kat, het heeft tamelijk groote 

 ooren, wolachtig haar, eenen zeer ruigen staart, die 

 het overige ligchaam in lengte overtreft, en is min 

 of meer bruinachtig van kleur. Men treft den 

 knaag-maki in de bosschen van Madagascar aan. 

 Het is een nachtdier, dat zich op boomen ophoudt. 

 De inboorlingen der Noordwest-kust verhaalden aan 

 onze reizigers, dat zich dit dier voornamelijk in 

 bamboes-bosschen ophoudt, en van het merg dezer 

 plant, hetgeen het met zijne lange vingers uithaalt, 

 leeft. In zijne maag vindt men ook overblijfsels 

 van insekten. 



Dit isi het meest afwijkende van alle Aapdieren en 

 vooral tloor de volgende drie hoofdpunten. De teenen 

 der vier ledematen liggen allen in één vlak en zijn met 

 zaamgedrukte, sikkelvormige nagels gewapend; er is 

 een groot behaard huidvlies tusschen de voor- en 

 achterpooten, en tusschen alle teenen, uitgespannen, 

 en dit vlies zet zich zelfs aan de zijden van den 

 hals voort; het getal kiezen beloopt 24, maar zij 

 zijn klein, met puntige knobbeltjes gewapend, en 

 de voorsten zijn, gelijk de hoek- en snijtanden der 

 onderkaak plat, diep kamvormig ingesneden en 

 bijkans horizontaal ; de snijtanden der bovenkaak, 

 slechts twee in getale, liggen geheel zijdelings naast 

 de hoektanden. Men ziet hieruit, dat het tandenstelsel 

 van den vliegenden Maki toenadering toont aan dat 

 der insektenetende zoogdieren. 



De vliegende Maki bereikt nagenoeg de grootte 

 van eene kat. Zijn staart is tamelijk kort, de ooren 

 zijn niet groot; de uiterlijke vorm van den kop doet 

 eenigzins aan dien der Makis denken, en zijn haar is 

 kort, fijn wolachtig, en op de bovendeelen op allerlei 

 wijze en met allerlei tinten gemarmerd. 



De vliegende Maki houdt zich in bosschen, op 

 boomen op, waar hij, den rug naar onderen gekeerd, 

 aan de takken hangende en klimmende aangetroffen 

 wordt. De bovengemelde huidvliezen dienen blijkbaar, 

 gelijk bij de zoogenaamde vliegende eekhoorns en 

 vliegende buideldieren, als val-schermen. Dit dier 

 voedt zich met vruchten en insekten, en wordt op 

 Malakka, Bangka, Sumatra, .Tava, Borneo en de 

 Philippijnsche eilanden aangetrollen. 



De rln-uemle MaJci. GahopilJieciis varicyulm. 



De KiKuuj-iitaki. Cheirouiijsi Mdilnz/a. 



sranez/sia. 



