DE ROOFDIEREN. 



Men geeft dozen naam, of dien van verscheurende 

 of vleeschetende dieren (Carnivora), meer in het 

 bijzonder aan die zoogdieren, van welke de grondvormen 

 door de katten, honden, wezels, otters en beeren 

 vertegenwoordigd worden. Hunne tanden zijn bij 

 uitstek geschikt tot het verscheuren. Men ontwaart 

 bij deze dieren steeds, in elke kaak, zes digt bij 

 elkaar en min of meer loodregt staande snijtanden; 

 de hoektanden zijn groot en kegelvormig, en de kiezen, 

 verschillend in getal, somtijds zelfs volgens de soorten, 

 vertoonen zich onder drie verschillende vormen: 

 de voorsten namelijk zijn klein, eenvoudig en worden 

 derhalve valsclie kiezen genoemd; achter deze staat 

 eene groote, met verscheidene scherpe punten 

 gewapende kies, de verscheurende kies genoemd; en 

 achter deze volgen, een of twee in getal, de 

 zoogenaamde maalkiezen of maaltanden, die van 

 knobbeltjes voorzien zijn. De werkzaamheid van dit 

 verscheurende gebit wordt bovendien verhoogd door 

 de geleding der kaken, die volkomen waterpas is, 

 en zoo volkomen in elkaar sluit, dat eene zijdelingsche 

 beweging onmogelijk wordt. De teenen der roofdieren 

 zijn met groote, kromme en scherpe nagels gewapend. 

 Hunne bewegingen zijn uiterst behendig, en het 

 sleutelbeen is onvolmaakt ontwikkeld of ontbreekt 

 geheel en al. Bij velen komen de jongen blind, of 

 zelfs reeds ter wereld, wanneer zij nog zeer klein 

 zijn, hetgeen aan eene toenadering tot de buideldioien 

 doet denken. 



Zij vormen de volgende geslachten. 



DE KATTEN. FELIS. 



Do Katten zijn, dank haar maaksel, de meest 

 verscheurende en behendigste van alle roofdieren. 

 Haar tandenstclsel is geheel tot het Verscheuren en 

 niet tot het kaauwen ingerigt, en derhalve zeer 

 eenvoudig: zij hebben buitengewoon groote hoektanden 

 en aan elke zijde van elke kaak slechts eene maalkies, 

 die bovendien klein is, en drie andere kiezen, welke 

 zeer scherpe randen hebben. Haar snuit is kort, 

 maar dik en de groote bovenlip is van zeer lange 

 en stevige borstels voorzien. De kop is niet zeer 

 groot, maar heeft eene afgeronde gedaante ten gevolge 

 van de buitengewoon ontwikkelde kaauwspieren. De 

 oogon van vele kleinere soorten hebben een langwerpige, 



loodregte pupil. De noren zijn klein en afgerond. De 

 hals is kort, maar ten gevolge der z\vare nekspieren 

 van boven zeer gewelfd. Zij hebben eenen hoogen, 

 maar zeer smallen, dat is zijdelings zamengedrukten 

 hals. De staart is rolvormig, digt niet haar bekleed, 

 en bereikt bij de moesten eene aanmerkelijke lengte. 

 Hare' pooten zijn van middelmatige lengte, maar 

 buitengewoon stevig, en zij loopen op de teenen, 

 die van onderen van zeer zware ballen voorzien, en 

 wier geledingen zoo ingerigt zijn,^dat de kromme en 

 scherpe klaauwen slechts bij het gebruik naar voren 

 gebragt worden, in alle andere gevallen daarentegen 

 naar boven getrokken blijven, ten einde te beletten, 

 dat zij stomp worden of afslijten. De voorpooten 

 hebben elk vijf, de achterpooten slechts vier teenen. 

 Hare tong is zeer ruw. 



De katten voeden zich voornamelijk met zoogdieren 

 en vogels. Zij bekruipen haren buit, overvallen hem 

 onverwachts met een of eenige sprongen, en vellen 

 hem met hare klaauwen neder. De groote soorten 

 worden ook voor deh mensch gevaarlijk. Zij gaan 

 voornamelijk in de morgen- en avondstonden op roof 

 uit. Zij leven op den grond, maar velen klimmen 

 ook op boomen. Het stemgeluid der groote soorten 

 is een zwaar gebrul, dat der kleine een klagend 

 geschreeuw. Het onder den naam van spinnen 

 bekende eigenaardige geluid, hetwelk zij dikwijls in 

 de rust laten liooreu, wordt te weeg gebragt door 

 eene trillende beweging van het strottenhoofd. De 

 wijfjes wei pen 2 tot 4, of zelfs 6 jongen, welke bij 

 de geboorte veelal nog blind zijn. 



De katten bewonen Amerika, Afrika en Azië, 

 oostelijk tot op de Soenda-eilanden. Men kent een 

 I aanmerkelijk getal soorten van dit geslacht. 



De beroemdste van allen is de Leeuw, Felis ho. De 

 leeuw is gekenmerkt door zijne bruinachtig roodgele 

 kleur, door de lange haren, die bij het mannetje 

 manenachtig van hals en schouders afhangen, en door 

 zijnen staart, die aan het einde met een hoornachtig 

 nageltje gewapend en van een grooten haarkwast 

 voorzien is. De leeuw bereikt, den staart medegerekend, 

 die even lang is als de romp, een lengte van nagenoeg 

 negen voet. De leeuwin is intusschen steeds 

 aanmerkelijk kleiner. De jongen, 3 tot 4 in getal, 

 worden, na 15 weken dragens, ter wereld gebragt; 

 zij zijn grijsachtig geel van kleur, met donkere 

 vlekken, die echter reeds in het eerste levensjaar 



