aanbiedt, maar dit weldra tegen een zeer goed stuk 

 vleescli zonder been verruilt, hetgeen de leeuw 

 allengs gaarne toelaat, zelfs na een kort wachten. 

 Dit was onder anderen het kunststuk, hetgeen de 

 heer Martin, jaren geleden, te Berlijn vertoonde of, 

 als het ware, gedwongen werd te vertoonen, ten 

 einde de alles behalve op eenen fraaijen leeuw 

 lijkende gestalte van eenen toeiist voor altijd uit 

 zijne nabijheid te verwijderen, nadat deze, ten gevolge 

 i'i'niT i:i'oiiti' weildenschap, gedurende een jaar, als 

 (lagolijksclie toescliouwer op het oogenblik geloerd 

 had, dat de heer Martin door den leeuw zou worden 

 verscheurd. Dit bedrijf, vertoond voor een overgroot 

 en uitgelezen publiek, en weldra verhaald door alle 

 nieuwsbladen, had nu wei de bedoelde vrijwillige 

 verwijdering ten gevolge van den vervelenden 

 toeschouwer; maar wat baatte deze uitkomst? Wat 

 baatte het, dat de heer Martin, ten allen tijde een 

 vijand van kwakzalverij, met de eenvoudigheid en 

 waarheidsliefde van den echten waarnemer der 

 natuur, de beginselen uiteenzette, waarop zijn gezag 

 over wilde dieren beruste? De meeste menschen 

 zijn met zoodanige uitkomst niet tevreden, omdat zij 

 het geheimzinnige willen. De menigte geloofde aan 

 geheime tooverkrachten, anderen aan onbekende 

 artsenijmiddelen, en zelfs sommige geleerden, ja wel 

 beroemde, beschouwden de ondeiworpenheid dezer wilde 

 dieren als gevolg van insneden, aan zekere spieren 

 toegebragt, terwijl velen in den vreemde het er voor 

 hielden, dat de koene man zelf verscheurd werd. Wij 

 hebben gemeend, als getuigen van vele zoodanige 

 voorvallen, deze uiteenzetting hier niet te moeten 

 terughouden, te meer daar elkeen, die belang in deze 

 zaak stelt, gelegenheid heeft, den man, dien ze betreft, 

 zelf te raadplegen, en zich met ons te verheugen, dat 

 wij den waardigen grijsaard, steeds nog met jeugdigen 

 moed en jeugdige kracht vervuld, zien mogen aan het 

 hoofd eener onzer fraaiste vaderlandsche instellingen, 

 die hij met even veel kunde als ijver leidt. 



Op den zoogenaamden beroemden leeuw volgt als 

 van zelf de beruchte Tijger, Felis liyris, die gewoonlijk 

 skoningstijger," of «gestreepte tijger" genoemd wordt, 

 ter onderscheiding van de luipaarden, aan welke men 

 veelal den naam van gevlekte tijger geeft. De tijger 

 evenaait in grootte den leeuw. Hij is gekenmerkt 

 door zijn geelachtig roodbruin met zwarte dwarsstrepen 

 voorzien vel. Even krachtig als de leeuw, is hij 

 daarenboven koener dan deze. Hij valt menschen en 

 dieren tot de grootte van een buffel aan, en versmaadt 

 ook geenszins groote vogels, b. v. paauwen. Hij 

 klimt evenmin op hoornen als de leeuw, hetzij dan 

 dat zich hun stam in eene half liggende rigting 

 bevindt. Geveclilen van den tijger met olijfanten 

 of gioote slangen hebben alleen in het brein der 

 menschen, op schilderijen en platen, plaats. De tijger 

 behoort in Azië t'huis, en heeft eene zeer verre 

 verspreiding. Hij komt van de zuidelijke lielling van 



den Kaukasus over het geheelc warme en gematigde 

 vasteland van Azië, tot China, voor; gaat noordelijk 

 tot aan het Baikalmeer en zelfs in het koude 

 Amoer-land, en bewoont ook de eilanden Sumatra 

 en Java. De onderscheiden, die de voorwerpen, volgens 

 deze verschillende hoofdstreken zijner verspieiding, 

 aanbieden, schijnen zich tot de lengte van het haar 

 te beperken, en 'wel in dier voege, dat de tijgers van 

 Sumatra en .Tava het kortste, die van Korea en het 

 Amoerland het langste haar van allen hebben. De 

 tijger behoort eveneens als de leeuw tot de 

 voornaamste sieradeh der menageriën en dierentuinen 

 en onderwerpt zich hier, gelijk de leeuw, dikwijls aan 

 het gezag van den mensch. Bij den mensch opgevoed, 

 is hij gedurende een gedeelte van het eerste levensjaar, 

 gewoonlijk zeer mak; zijn woeste aard doet zich 

 echter, met het toenemen zijner krachten, weldra 

 gelden. De tijger bekruipt zijnen buit, gelijk de 

 leeuw, de overige katten en de meeste roofdieren. 

 In sommige landen, onder anderen op vele, weinig 

 of in het geheel niet bebouwde gronden van Java, 

 is hij menigvuldig, en de mensch is voor zijne 

 aanvallen even min veilig als het vee. Intusschen 

 zijn er zeer weinige gevallen, dat Europeanen door 

 tijgers verslonden werden, en gebeurde dit ten 

 gevolge van verregaande onvoorzigtigheid. Indien de 

 tijger niet door honger gepijnigd wordt, neemt hij, 

 over dag, bij aannadering van gevaar, gewoonlijk de 

 vlugt of verwijdert zich, wanneer hij onverwacht 

 aangevallen wordt, met voorzigtigheid. Dit had onder 

 anderen, nog weinige jaren geleden, plaats, toen de 

 sedert overleden Dr. Junghuhn geheel alleen op een 

 der kina-plantsoenen wandelende, plotseling twee 

 tijgers voor hem zag. 



De Javanen verhalen van don ouden tijger het 

 volgende: Hij is bijzonder gevaarlijk voor buffels, 

 rundvee en paarden ; zeldzamer valt hij geiten aan, 

 terwijl de honden hem eene verachtelijke spijze zijn, 

 met welke hij dan alleen genoegen neemt, wanneer 

 hij, door lang gebrek te hebben geleden, buitengewoon 

 hongerig is. Onder de wilde dieren maakt hij 

 voornamelijk jagt op runderen, herten en varkens. 

 Hij is daarenboven een gevaarlijke vijand voor den 

 menscli, en kan een schrik der maatschappij worden, 

 wanneer hij eenmaal op dezen eenen welgeslaagden 

 aanval heeft gemaakt. Zijne aangeborens vrees voor 

 den menschelijken blik, is alsdan weldra geheel 

 verdwenen, en de geringe tegenstand, welke hij bij 

 dezen ongelijken kamp gemeenlijk ontmoet, vuurt 

 hem allengs meer en meer aan, om dien te ondernemen. 

 Er bestaan voorbeelden, dat de tijgers vele maanden 

 achtereen, zoo niet uitsluitend, dan toch hoofdzakelijk 

 van mensch en vleesch geleefd hebben, te berekenen 

 namelijk naar het aantal slagtoffers, dat somwijlen 

 door een enkel dier, inzonderheid door een oud 

 wijfje, hetwelk twee of drie jongen had, binnen een 

 kort tijdsbestek geroofd werd. Soortgelijke treurige 



