Amoerland en de .streken oin liet Aral- en Kaspimeer, 

 treft men eene sooit aan, den Irbis, Felis mcia, die 

 buitenpewuon lani^, in het witaclitig trekkend haar, 



niet zeer groote. onregehnatige zwaile, mi 

 kringvormige vlekken heeft. Zijn staart se 

 het lange haar zeer dik. 



É 





De Irhh 



Op Borneo en Sumatra leeft eene soort, Felis 

 macroscelis, die nog veel grootere vlekken heeft dan 

 de Irbis, wier grondkleur echter aan die van den 

 gewonen luipaard doet denken. 



Men noemt tijgerkatten de kleinere gevlekte soorten, 

 met eenen min of meer aanmerkelijk verlengden 

 staart, en die derhalve aan de luipaarden doen 

 denken. — Eene dezer, Felis marmorala, van het 

 vasteland van Indië en Borneo, is te onderkennen 

 aan de vlekken van haar vel, die, naar evenredigheid, 

 even groot zijn als bij Felis macroscelis. — Eene in 

 het heete Zuid-Amerika zeer gewone soort is de 

 Ocelol, Felis pardalis. Zij bereikt tot vier voet 

 lengte, ofschoon haar staart slechts de helft der 

 lengte van het overige ligchaam bereikt. Haar vel is 

 met zeer groote, dikwijls tot overlangsche strepen 

 zamenloopende vlekken bedekt. — In Zuid-Amerika 

 heeft men nog de kleinere Felis mdcrura, met eenen 

 zeer langen staart, en eene nog kleinere soort, Felis 

 ligrina genoemd. Op het vasteland van Indië leeft 

 eene soort, Felis vicerrina, wier staart nog korter is, 

 terwijl de grondkleur van liaar vel een met donkere 

 vlekken afgebroken bruinachtig grijs is. — Aan deze 

 soort sluit zich aan Felis Moürmensis van Nepaul en 

 Sumatra, met eene min of meer roodbruine grondkleur. 

 Eene derde hiermede verwante soort is Felis clmjsothrix 

 of scelidogaster", van de Goudkust, wier geelachtig 



bruinroode kleur somtijds min of meer in het grijze 

 trekt. — Het gewone tijgerkatje, Felis mimUa, wordt 

 op het vasteland van Indië en de Soenda-eilanden 

 aangetroffen, en biedt eene menigte verscheidenheden 

 ten opzigte van de grondkleur aan. Het wordt 

 dikwerf levend in Europa aangevoerd en behoort in de 

 diergaarden tot de gewone soorten. Zeer zeldzaam is 

 daarentegen Felis planiceps, van Sumatra en Borneo. 



Aan de tijgerkatten sluit zich eene soort met een 

 zeer kort staartje, de Serval, Felis servnl, aan, die 

 echter hoog op de pooten is en drie voet lengte 

 bereikt. Hare rosse grondkleur is met tamelijk kleine 

 en ronde zwarte vlekken afgebroken. Zij leeft in 

 bosschen, en ofschoon zij op boomen klimt, houdt 

 zij zich veel op den grond op, en begeeft zich op 

 vlakten, om haren buit op te sporen, die vooral in 

 jonge antilopen, patrijzen en diergelijke vogels bestaat. 

 Men treft haar in Zuid- en West-Afrika aan. 



De Lynxen of «Losschen" zijn katten van een zeer 

 stevig maaksel, met een zeer kort dik staartje. 

 tamelijk hoog op de pooten, en wier ooien aan het 

 boveneinde veelal van een haarkwastje voorzien zijn. — 

 De gewone Lynx, Felis lynx, bereikt eene lengte van 

 ruim drie voet. en zijn vel is grijs, rosachtig of 

 zelfs rosbruin en met enkele donkere, dikwijls 

 onduidelijke vlekken. De Lynx wordt in de koude en 

 gematigde streken van Azië en Amerika aangetrolTen, 



