Op Madagascar wordt het g(?slaclit der katten door 

 eene soort, Felis ferox, gewoonlijk sCryptoprocta 

 ferox" genoemd, vertegenwoordigd. Zij is van eene 

 middelbare grootte, heeft eenen langen staart, half 

 terugtrekbare nagels, en- hare kleur doet aan die van 

 den leeuw denken. Zij is intusschen lager op de pooten 

 dan de overige katten ; al hare ligchaamsdeelen zijn 

 irieei' in de lengte gerekt, en zij heeft naakte zooien, 

 en aan weerszijde van elke kaak eene kies meer. De 

 inboorlingen noemen dit dier »fossa", een naam die 

 door de natuurkundigen sedert lang als bijnaam voor 

 eene Civet-kat van Madagascar gebezigd werd. 



DE HYENAS. HYAENA. 



Do Hyena's zijn groote zoogdieren, die duor hunne 

 gestalte eenigzins aan die der honden doen denken; 

 zich echter van alle overige roofdieren onderscheiden, 

 doordien hunne voorpooten aanmerkelijk langer zijn 

 dan de achterpooten, hetgeen te meer in de oogen 

 valt, daar zij in het algemeen vrij hoog op de pooten 

 zijn. Hun maaksel is voor het overige zeer stevig, en 

 zij hebben eenen tamelijk grooten kop. De staart 

 daarentegen reikt slechts tot aan de hakken. Zij 

 loopen op de ballen der teenen, die, gewoonlijk vier 

 in gi'tal, met stevige nagels gewapend zijn. Hunne 

 bovenkaak is, in den regel, aan weerszijden, met 5, 

 de onderkaak met 4 kiezen gewapend. Hun haar is 

 stroef en op den rug tot eene soort van manen 

 verlengd. De ooren zijn middelmatig, en zij hebben 

 eenen dikken, stompen en van zware borstels 

 voorzienen snuit. 



De Hyena's zijn nachtdieren, die nooit op hoornen 

 klimmen en hun verblijf in rots- of aardholen opslaan. 

 Zij maken jagt op allerlei wilde en tamme dieren, 

 verslinden ook allerlei afval van dieren en krengen; 

 giaven, tot dit einde, zelfs menschelijke lijken op, en 

 woelen met hunne voorpooten in den grond, ten einde 

 er de j)almspruiten uit te halen. Daar zij in het tamme 

 vee eenen gemakkelijken buit vinden, zoo naderen 

 zij gaarne de menschelijke woningen, nemen echter, 

 schuw en vreesachtig van aard, dadelijk de vlugt, 

 zoodra zij merken, dat men hen ontdekt heeft. 

 Intusschen rooven zij somtijds, indien zij er kans toe 

 zien, kinderen, en men heeft ook voorbeelden, dat 

 zij, door honger gedreven, en gelijk de wolven 

 lot troepen vereenigd, enkele weeilooze menschen 

 aangevallen en verscheurd hebben. De voor den mensch 

 onaangename gestalte der hyena's en de omstandigheid 

 dat zij zelfs het vleesch der lijken verslinden, zijn 

 oorzaak, dat men omtrent deze dieren eene menigte 

 verzinsels verspreid en hen als de afgrijselijkste dieren 

 voorgesteld heeft. In de gevangenschap vertoonen zij 

 zich niet woester dan andere roofdieren, en onderwerpen 

 zich veelal spoedig aan de meerderheid van den 

 mensch. De beide gewone soorten worden in de meeste 

 dierentuinen levend aangetroffen. 



De hyena's bewonen Afiika en ook het hcete 

 Zuid- Westelijke Azië tot Bengalen. 



De eigeidijke hyena's bereiken ongeveer de grootte 

 van den gewonen wolf. Elk hunner vier pooten is 

 van vier teenen voorzien, en zij hebben aan weerszijden 

 der bovenkaak vijf, der onderkaak vier kiezen. — De 

 gevlekte hyëna, Hyaena nrocula, is rosachtig grijs van 

 kleur, met talrijke, rondachtige, donkere vlekken. 

 Men treft hem in de meeste streken van Afrika, 

 zuidelijk van de groote woestijn gelegen, aan. Bij de 

 Nederlanders in Zuid-Afrika is hij onder den naam 

 van »tijgerwolf" bekend. Hij is aldaar een zeer 

 gevreesde vijand der schapenkudden. De runderen 

 verdedigen zich tegen zijne aanvallen, door eenen 

 kring te vormen en met de pooten achteruit te slaan. 

 Het gelukt dikwijls hem in groote, van steenen 

 gebouwde en op de wijze der muizen vallen ingerigte 

 vallen, met een geitje of schaapje als lokaas, te 

 vangen. Zij verduurt de gevangenschap zeer goed 

 en wordt zeer mak. Men heeft zelfs voorbeelden 

 dat er een, met een schip aangebragt, ontsnapte, 

 maar, zonder eenig kwaad gedaan te hebben, eenige 

 dagen later, zonder tegenstand weder opgevangen 

 werd. — De geüreeple Hyëna, Hyaena striata, is 

 minder stevig van maaksel dan de gevlekte; zijn 

 snuit is smaller, de ooren zijn langer en puntiger, en 

 zijn vel is geelachtig grijs, met zwarte dwarsstrepen 

 op de pooten en de zijden van het ligchaam. De 

 i gestreepte hyëna wordt in Noord-Afrika en het 

 Zuid-Westelijke Azië tot aan den Kaukasus, het 

 Altaï-gebergte en Bengalen aangetroffen. — In 

 , Zuid-Afrika leeft, behalve de gevlekte hyëna, nog eene 

 j soort, die veel overeenkomst heeft met de gestreepte; 

 zich echter daarvan onderscheidt door veel langere 

 haren, van eene donkere, bruinachtige kleur, en 

 minder duidelijke strepen op het ligchaam. Zij houdt 

 ' zich gaarne bij het zeestrand op, en wordt derhalve, 

 j door de Nederlanders van Zuid-Afrika »Strandwolf' 

 genoemd. In de wetenschap draagt zij, behalve 

 verscheidene andere namen, dien van Hyni'iin hrunnea. 

 Men heeft in Zuid-Afrika nog eene snm t, die echter 

 in verscheidene, ofschoon ondergesciiiklc o|i7.ii:icn van 

 de overige hyena's afwijkt. Dit is de Proteles Lalandeï, 

 bij de in Zuid-Afrika gevestigde Nederlanders Aardwolf 

 genoemd. De aardwolf heeft volkomen de uiterlijke 

 gestalte en kleurverdeelingvan den gestreepten liyëna; 

 maar hij is veel kleiner en minder gestreept; hij 

 onderscheidt zich van alle overige hyena's, doordien 

 liij vijf teenen aan eiken voorpoot heeft, en van deze 

 en tevens van alle overige roofdieren door de geringe 

 ontwikkeling zijner kiezen, die, vier in getale aan 

 elke zijde van elke kaak, zeer klein, zijdelings 

 zamengedrukt en stomp kegelvormig zijn. De aardwolf 

 houdt zich bij dag in aardholen op, en gaat 's nachts 

 op roof uit, die in jonge antilopen, lammeren en 

 andere zoodanige zoogdieren bestaat. De oude schapen 

 valt hij eveneens aan, zich echter vergenoegende met 



