luchtstreek of zelfs door kunstmatige miJdeloii, allerlei 

 veranderingen. De meesten zijn daardoor gekenmerkt, 

 dat zij den staart naar de hoogte omgekruld dragen 

 en velen hebben ook hangende ooren. Het is 

 waarschijnlijk, dat de zoogenaamde wilde hond van 

 Australië, sDingo" genoemd, eveneens moet beschouwd 

 worden als een aldaar ingevoerd, maar verwilderd 

 ras van den gewonen hond. 



In Guyana heeft men den Krahbeuhotid, Canis 

 cancrhorus, die in grootte den jakal evenaart. Hij 

 is 0]) de bovendeelen grijsachtig geel met zwart 

 afgebroken, op de onderdeelen witachtig, en heeft 

 zwartbruine pooten. Dit dier leeft gezellig, houdt 

 zich voor'al op grasvlakten op, voedt zich met allerlei 

 vogels en kleine zoogdieren, eet ook krabben, en 

 ijrengt veel nadeel toe aan het tamme gevogelte. Hij 

 wordt ook als huisdier gehouden. 



In het Noordelijk China, het Amoer- land en Japan 

 heeft men den marlerJiond, Canis viverrinus, of 

 ))procyonoides", ook «Nycthereutes" genoemd. Hij 

 heeft de grootte eener kat, is laag op de pooten, 

 lieeft korte afgeronde ooren, eenen ruigen, slechts 

 tot aan de hakken reikenden staart, en donkerbruin, 

 met geelachtige en rosse tinten afgebroken haar. 



De Hyeriahond, Canis picliis, wijkt van alle overige 

 hondensoorten af, doordien zijne voorpooten slechts 

 van vier teenen voorzien zijn. Dit dier is hoog op 

 de pooten; het bereikt de grootte van eenen wolf, 

 heeft eenen dikken en korten snuit, kort haar, en 

 is met zeer groote, witte, okergele en zwartachtige 

 vlekken geteekend. De Hyenahond wordt van 

 Zuid-Afrika tot Nubië aangetroffen. Hij leeft in 

 groote troepen vereenigd, die jagt op antilopen 

 en allerlei andeie zoogdieren maken, en somtijds zelfs 

 den mensch gevaarlijk worden. 



V)eTFezelItond, Canis venalicus, ook xicticyon" genoemd, 

 is eone zeldzame soort van Biazilië, dieaan weer.szijde 

 der bovenkaak slechts vijf, der onderkaak slechts zes 

 kiezen heeft. Dit dier is laag op de pooten, maar 

 zeer stevig van maaksel; de snuit en staait zijn kort, 

 de ooren klein, do teenen eenigzins door- vliezen 

 ver-ecnigd, en de vaciit is mot bruin en ros gekleurd. 

 Het heeft de grootte eener kat, en zwerft, bij dagtijd, 

 gezellig in het rond om jagt op allerlei dieren te 

 maken. Zijn stemgeluid is eene sooit van geblaf, 

 hetgeen aan dat der tamme lionden doet denken. 



DE CIVETKATTEN. VIVERRA. 



Het geslacht der Civetkatten bevat slechts een 

 klein getal soorten, die over Afrika en Madagascar 

 tot in het Zuidelijk Frankrijk en Spanje met Portugal 

 en over het heete Azië verspreid zijn, ter-wijl in 

 Amerika slechts eene en wel afwijkende soort 

 aangetroffen wordt. Slechts weinigen bereiken de 

 grootte van onze huiskat. Zij zijn overigens slanker 

 van gestalte, lager op do pooten en hebben eenen 

 veel kleineren en langwerpigen kop. Haar staart 



evenaart in lengte den romp of hot overige ligchaarir; 

 hare zolen zijn grootendeels behaard; zij hebben aan 

 eiken poot vijf teenen, die min of nreer kunnen 

 worden teruggetrokken, en van welke de binnenste, 

 even als bij de katten, kort en hooggeplaatst is; 

 het haar is stroef; zij zijn veelal grijs- of bruinachtig 

 van kleur, met donkere strepen en vlekken, die op 

 den staart donkere ringen vormen, en zij hebben 

 aan den wortel van den staart eenen dubbelen 

 klierzak, waarin een sterk naar muskus riekend vocht 

 afgescheiden wordt. Elke kaak is aan weerszijde varr 

 zes kiezen voorzien. De Civetkatten houden zich op 

 den grond op, klimmen echter somtijds ook op 

 boomen. Zij voeden zich met zoogdieren en vogels. 

 zijn vraatzuchtig, wild en veelal onhandelbaar. 



De gewone Civetkat, Viverra civeUa, is stevig van 

 maaksel en overtr'eft onze huiskat een weinig in 

 grootte. Zij heeft het haar- van den hals en rug 

 lang, en is grijsachtig van kleur met vele zwarte 

 vlekken en .strepen. Haar staart is een weinig korter 

 dan de romp. De gewone Civetkat bewoont Westelijk 

 Afrika, wordt echter in velestreken van dit werelddeel 

 in gevangenschap gehouden, wegens het muskusachtig 

 parfum, hetgeen men uit hare klieren trekt. — 

 Eene andere soort, de Muskuskat, Viverra ziljelha, wordt 

 op het vasteland van Indië, en op de Soenda-eilanden 

 tot Ceram aangetroffen. Zij gelijkt in het algemeen 

 op de Civetkat. is echter een weinig kleiner, zwakker 

 van niaaksol. ham- snuit is puntiger, de ooren en 

 staart zijn oon weinig langer err laatstgenoemde is 

 tot aan zijn einde van donkere ringen voorzien. De 

 muskuskat klimt niet slechts op boomen, maar gaat 

 ook aan de oevers der water-en jagen. — In geheel 

 Indiö tot op de Soenda- en Philippijnsche eilanden 

 heeft men eene kleinere soort, Viverra Indica of 

 »Rasse", die grijsachtig van kleur is met zwarte 

 streperr. — Zij wordt op Madagascar en de Komorsche 

 eilanden door eene zeer verwante, soort, Viverra 

 Scidegeli, vertegenwoordigd. — Op Madagascar heeft 

 men nog eene anderesoor-t, r/ücn-o/üssa, wier staart 

 .slechts half zoo lang is als het overige ligchaani. 

 en 'wier bovendeelen van langwerpige, zwarte, op 

 vier rijen ver-deelde vlekken voorzien zijn. — Bij 

 Viverra Boiei of sDerbyarra", van Borneo, loopen de 

 zwarte strepen, vier in getale, dwar-s over den romp. — 

 De Genetle, Viverra geneila, heeft den staart even 

 lang als het overige ligchaam zonder den romp. Zij is 

 over geheel Afrika, in het Zuidelijk Fr-ankrijk, Spanje 

 en Portugal ver-spreid, biedt echter, hetzij toevallig, 

 hetzij volgens de voor'naamste dezer verschillerrde 

 streken, allerlei afwijkingen aan ten opzigte der- 

 verdeeling der vlekken en de toonen der kleuren. 



In Malakka en op de Soenda-eilanden heeft rrren 

 eene soort, de Linsang, Viverra linsang, die van alle 

 overigen afwijkt door de buitengewone slaidiherd 

 van al hare deelen, en dio bovendien eenen zeer 

 langen staart heeft. 



