Mnsida Canndeiisis. Zij boreikt ruim drie voet lengte, 

 waarvan de staart meer dan een derde inneemt. 

 De snuit, pooten, buik en staart zijn bruinzwart, de 

 overige deelen met bruin, grijs en eene geelachtige 

 tint geschakeerd. Haar vacht is als bont gezocht. 

 Zij houdt zich in bosschen op, en wordt in de 

 gematigde of tamelijk koude .streken van Noord-Amerika 

 aangetroffen. — Eene eenigzins kleinere soort, wier 

 staai-t ecliter naar evenredigheid langer is, Muslela 

 Hardicickii, bewoont het vasteland van Indië. Zij is 

 bruin of bruinachtig zwart, hetgeen echter op de 

 onderzijde van den hals door eene fraaije geelachtige 

 tint vervangen wordt. — Eene op de voorgaande in 

 vele opzigten gelijkende soort, Muslela Henricii, leeft op 

 .Tava en Sumatra. — Wij hebben in ons land twee 

 .soorten van maiters, die thans echter overal vrij 

 zeldzaam geworden zijn. Zij bereiken ruim twee 

 voet lengte, waarvan de staart ongeveer een derde 

 gedeelte inneemt, en zijn bruinzwart van kleur met 

 eene lichte vlek aan de keel. Bij een dezer, den 

 Boom-mnrter, Muslela marles, is de keelvlek geel. Zij 

 is over geheel Europa tot in "Westelijk Siberië 

 verspreid, komt ook in Noord-Amerika voor, en 

 houdt zich gaarne op boomen op. De tweede, de 

 Sleen-marder, Mnslel afoina, heeft eene witte keel en, 

 zoo als men wil, de gedaante der achterste kiezen 

 eenigzins gewijzigd. Zij werd in Europa en een 

 gedeelte van Azië waargenomen. — De, wegens haar 

 gezocht bont, meest beroemde soort is de Sabel, 

 Muslela zibellina, van Siberië. Zij heeft de grootte van 

 onzen marter, maar haar staart is een weinig korter ; 

 zij is echter vooral gekenmerkt door hare, geheel 

 en al digt met haar bedekte teenballen. Hare veelal 

 donkerbruine kleur- gaat op de keel in het grijsachtige 

 over. Men heeft echter ook geheel witgele voorwerpen. 

 De vellen van den Sabel werden eerst in de vijftiende 

 eeuw in Europa bekend, en in den beginne het stuk 

 met veertig goudgulden betaald. Het schijnt, dat 

 de marter van .Tapan, gewoonlijk «Miistela melampus" 



genoemd, niet als soort van den Sabel verschilt, 

 niettegenstaande de voorwerpen van dit land, veelal, 

 maar niet altijd, van den Sabel afwijken, doordien 

 zij geelachtig van kleur zijn, den kop en de pooten 

 veelal zwart hebben. 



De Veelvraat, Gtilo liorealis,heeft hetzelfde tandenstelsel 

 als de marters en wijkt van deze slechts af door een 

 veel steviger ligchaamsbouw, meer ineengedrongen 

 vormen en eenen korteren staart. Hij bereikt eene 

 lengte van drie voet, waarvan de staart slechts een 

 vijfde gedeelte inneemt. Hij heeft tamelijk kleine 

 ooren, stevige en kromme nagels, nagenoeg gelieel 

 behaarde zooien, en het geheele ligchaam is met lang 

 haar bedekt. Hij is bruin van kleur, maar men 

 ontwaart op de lenden een groote, zwarte, met 

 grijsachtig wit omzoomde vlek. Men treft den 

 veelvraat in de koude streken van het geheele 

 noordelijke halfrond aan ; in Europa is hij derhalve 

 tot Finland en Lapland beperkt. Hij houdt zich bij 

 voorkeur op in rotsige streken, en graaft, tot zijn 

 verblijf, onderaardsche holen. Gelijk de Lynx bespringt 

 hij zijnen buit uit allerlei .schuilhoeken, voornamelijk 

 rotsen en boomtakken. Deze buit bestaat vooral 

 in allerlei zoogdieren, en hij ontziet zelfs herten, 

 rendieren en paarden niet. Even bloeddorstig als 

 ; de marters, moordt hij, zoo mogelijk, meer dieren 

 dan hij tot 'zijn onderhoud noodig heeft en bepaalt 

 zich dikwijls tot de beste stukjes en het opslorpen 

 van bloed. Men heeft over dit dier allerlei fabelen 

 verspreid, waaronder de meest bekende die is, dat 

 hij, na zich vol gevreten te hebben, zich van zijn 

 voedsel ontlast, door zijn ligchaam tusschen twee 

 (ligt bij elkander staande boomstammen te klemmen, 

 ten einde dadelijk weder met eten te kunnen 

 \ beginnen. Zelfs zijn naam van veelvraat berust op 

 j eene eenvoudige nabootsing van klanken, vermits 

 dit dier in het Zweedsch ))Fjell-.Terf" heet. hetgeen 

 ))Rots-.Terf" beteekent, terwijl hij in liet Deensdi 

 eenvoudig »Iaerv" cenoemd wordt. 



^^^ 



Be J^elcraat. Giilo borealh. 



