De Pnndn, Jihirus fidf/cns. die Nepaul bewoont, 

 en alflaai' ook «Tschitwa" genoemd wordt, is een 

 wezelachtig zoogdier, hetwelk intusschen door den 

 vorm zijner kiezen, waarvan er aan elke zijde van elke 

 kaak zes aanwezig zijn, tot de waschbeeren nadert. 

 Het wordt aanmerkelijk grooter dan eene kat, zijn 

 staart evenaart in lengte den romp, de zooien zijn 

 met haren bekleed, en zijn vacht is zeer fraai gekleurd, 

 te weten op de bovendeden ros- of bruinrood, op 

 (1(1 (uuieriieelen en poóten zwart, terwijl de staart 

 met geelachtige ringen ver.sierd is. De Panda houdt 

 zich in de nabijheid der rivieren op ; hij klimt op 

 hoornen, en voedt zich voornamelijk met kleine 

 zoogdieren en vogels. 



Aan de marters sluiten zich eenige afwijkende 

 soorten aan. Zij hebben hetzelfde tandenstelsel als 

 deze, maar geheel naakte zooien. Eene dezer, Mustela 

 Ijnrbara, doet door hare gestalte aan de marters 

 (leuken, maar zij bereikt tot vier voet lengte, waarvan 

 de staart ongeveer een derde gedeelte inneemt. Zij 

 is zvvartbruin van kleur, maar de kop trekt in het 

 geelachtig grijze, en de keel is van eene witte vlek 

 voorzien. Dit groote dier wordt van Guyana, over 

 Brazilië, tot Paraguay aangetrolfen, en heeft in zijne 

 levenswijze veel overeenkomst met onzen boommafter. 

 Eene veel kleinere soort, van ongeveer twee voet 

 lengte, Muslela vilia/a, doet door hare kleuren aan 

 den honigdas denken. Hare hoofdkleur is grijs, maar 

 de snuit, pooten en buik zijn zwart, en er loopt een 

 witte band van het voorhoofd tot op de schouders. 



DE VISCHOTTERS. LUTRA. 



De Vischotters stemmen overeen met de wezels, 

 door hun in de lengte gerekt ligchaam, hunne korte 

 pooten, en korte ooren. Zij wijken daarentegen, door 

 zoo vele andere kenmerken, zoowel van hen als van 

 de overige verscheurende dieren af, dat zij een 

 zelfstandig in zich gesloten geheel vormen. Hun kop 

 is zeer dik ; hun snuit kort, breed en met zeer dikke 

 borstels bezet; hunne teenen, aan eiken poot vijf 

 in getal, zijn door zwemvliezen vereenigd; de 

 teenen zijn met scherpe en gekromde nagels gewapend, 

 die intusschen bij sommige soorten zeer klein 

 zijn, of zelfs gedeeltelijk ontbreken; hun staart, die 

 gewoonlijk slechts een derde van de geheele lengte 

 van het dier beslaat, is eenigzins van boven naar 

 onderen afgeplat ; zij hebben meestal vijf kiezen aan 

 elke zijde van iedere kaak, en zijn vooral ook 

 gekenmerkt door hun kort, glanzig en glad aanliggend 

 haar. Hunne levenswijze biedt eveneens vele 

 eigenaardigheden aan, vermits zij zich aan de oevers 

 tier nieren en rivieren of zelfs der zee ophouden, 

 nagenoeg uitsluitend van visch leven, voortreflelijk 

 duiken en zwemmen, en nachtdieren zijn. De otters 

 bewonen Amerika, Europa, Afrika en Azië tot Japan 

 en de Soenda-eilanden. Hun vleesch wordt door de 

 Kamschatdalen voor lekker gehouden. 



Men kan den naam van eigenlijke vischotters aan 



de soorten geven, die min of meer op de gewone 



soort gelijken, zich bij en in het zoete water ophouden 



en twintig kiezen hebben. Onze gewone VisehoUer, 



Lutra vulffaris, is over het grootste gedeelte van 



Europa en het koude Azië tot .Tapan verspreid. Hij 



bereikt, met den staart, eene lengte van vier voet, 



en is op de bovendeden bruin, op de onderdeden 



i grijsaclitig, op de wangen, de keel en den mond 



witachtig. Zijn voedsel bestaat voornamelijk uit 



visschen; maar hij eet ook kreeften, kikvorschen en 



waterratten. De zintuigen van gehoor en reuk zijn, 



gelijk bij de overige soorten, buitengewoon scherp. 



Tot verblijf graaft hij aan den oever der wateren 



holen met verschillende uitgangen, van welke de 



j eene onder, eene of twee andere boven den waterspiegel 



uitkomen. Bij strenge koude begeeft hij zich ook 



I door de wakken van het ijs in het water. Het wijfje 



I werpt, dikwijls reeds in de maand Februarij, 



[ telkens omstreeks vier, bij de geboorte nog kleine, 



1 blinde en naakte jongen. De vischotter, ofschoon 



zeer schuw en voorzigtig, wordt veelal in den 



I tammen staat zoo buitengewoon mak, dat hij zijnen 



heer als een hond naloopt. Aan vele vervolgingen 



van de zijde des menschen blootgesteld, hetzij omdat 



hij veel nadeel aan de vischwateren toebrengt, hetzij 



om de waarde van zijn als bont zeer geschat vel, 



is hij in vele bevolkte streken min of meei' 



zeldzaam geworden. — De vischotter, van het 



koude Noord-Amerika, Lutra Canadensis, heeft veel 



overeenkomst met den onzen, is echter veelal 



aanmerkelijk grooter. — De gewone vischotter van 



Zuid-Amerika, Lutra Brasiliensis, heeft den neus met 



haartjes bekleed. — De vischotter der Soenda-eilanden, 



Lutra leplomjx. schijnt niet de grootte van den onzen te 



bereiken; hij is roodachtig bruin van kleur en bovendien 



zeer gekenmerkt door zijne kleine zwemvliezen en 



j buitengewoon kleine nagels. — De vischotter van 



i Zuidelijk Afrika, Lutra leptonyx, heeft niet slechts, 



gelijk die der Soenda-eilanden, kleine zwemvliezen 



en zeer kleine nagels, maar laatstgenoemden zijn 



bovendien rondachtig en slechts tot de drie middelste 



vingeren der achterpooten beperkt. Dit dier wordt 



grooter dan onze gewone vischotter en is veelal licht 



en grijsaclitig van kleur. 



i De Zeeotter, Lutra marina, ook »Enhydris maiina" 



, genoemd, wijkt in allerlei opzigten van de overige 



vischotters af. De achterpooten zijn veel meer naar 



i achteren geplaatst, en de teenen nemen van buiten 



naar binnen in lengte af; die der voorpooten 



zijn zeer kort, stompachtig, de derde en vierde geheel, 



de overige grootendeels onderling zamengegroeid ; 



de ooren staan lager, de staart is korter en zeer 



(lik; hij heeft aan elke zijde der bovenkaak een kies 



■ minder, dus in het geheel slechts achttien kiezen, en 



de twee middelste snijtanden van de onderkaak 



verdwijnen meestal in den gevorderden leeftijd. De 



