$^^^^^s^--^=^ 



De Brilbeer. Ursns ortiolus 



De Kokos-boeren viin Oost-Indio zijn gekenmerkt 

 door een korteren en stompen snviit, kleine oorcn, 

 zeer kort haar, lange nagels en eene zeer lange tong. 

 Zij zijn min of meer zwart met eene lichte vlek op de 

 borst, klimmen goed, en voeden zich voornamelijk met 

 kokosnoten. Zij werden in Nepaul, Pegoe, op Sumatra 

 eii Borneo aangetroffen, en doen veel nadeel door 

 op de Kokospalmen te klimmen, en de kokosnoten 

 to |)liikkeii, ten einde de daarin bevatte melk te 

 driidscn en l;et niero- er uit te lialrii. "Men heeft 

 twee soorten van Kük(js-beei'en ondersclicidi'U : te 

 weten die van Sumatra en Borneo, Ursus Malmjnnun, 

 en die van het vasteland van Indii', Ursus eurynpilua 

 genoemd. 



Op het vasteland van Indië heeft men ook eene 

 groote soort, die van de overige beeren afwijkt door 

 den . vorm van haren kop en het haar, hetwelk 

 buitengewoon lang is, vooral aan den nek, waar 

 het aan weerszijde afhangende manen vormt. Dit 

 is de Lippen-beer, Ursus lahiatus. Zijn snuit is langer 

 dan gewoonlijk, de neus breed, de lippen zijn 

 buitengewoon groot en bewegelijk, en zijne voortanden 

 vallen gemakkelijk uit, weshalve men dit dier, in 



den beginne, onder de luiaarden rangschikte, waarmede 

 het natuurlijk niet het minste te maken heeft. De 

 zwarte kleur van de vacht wordt, op de borst, door 

 eene witachtige, halvemaanvormige vlek afgebroken. 

 De lippenbeer kiest zijn voedsel voornamelijk uit het 

 plantenrijk. Hij is zacht van aard, en wordt derhalve 

 in zijn geboorteland veel getemd, en rond geleid, om 

 voor het volk allerlei kunsten te vertoonen. 



De IJsbeery Ursus marüimiis, is zeer kennelijk 

 aan zijnen langen hals, langwerpigen kop, en de 

 geheel witte kleur van zijn haar. Daar hij over 

 de acht voet lengte bereikt, behoort hij onder de 

 grootste van alle bekende soorten. Men treft hem 

 aan de kusten van alle binnen den Noordpool-kring 

 gelegene landen en eilanden aan. Hij zwemt en 

 duikt zeer goed ; aast op levende en doode dieren van 

 allerlei aard ; raakt dikwijls met het drijfijs tot op 

 verre afstanden van het land; valt den mensch slechts 

 in den uitersten nood of om zich te verdedigen, 

 aan; houdt geen winteislaap, en is, zoodra het maar 

 eenigermate warm wordt, in 't geheel niet op zijn 

 gemak, zooals men dit ook in den zomer waarnemen 

 \ kan bij de in onze diergaarden opgesloten ijsbeeren. 



