vooipooteii. u[i ecne voor de soort zeer komnerkendc 

 wijze, diior eene donkere grijsbruine tint afgebroken 

 wdidt. Wat de kiezen betreft, deze onderscheiden 

 zich van die van alle overige oorrobben door hunne 

 geringe grootte, het gebrek aan lobben en doordien 

 hunne kroon zeer glad is. De grijze zeebeer werd 

 aan alle oni den Zuidpoolkring liggende kusten 

 aangetroffen en komt noordelijk op verscheidene 

 plaatsen tot 30 graden zuider breedte voor. Hij 

 bewoont echter ook den noordelijken Stillen Oceaan, 

 zuidelijk tot de Kurilische eilanden. Zijne stem bestaat 

 iii een brommend en een brullend geluid, en hij 

 laat beiden dikwerf hooren. Men zegt, dat dit dier 

 eenen ouderdom van ongeveer 25 jaren bereikt, en 

 dat het wijfje voor het vijfde jaar niet voortteelt. 

 Het biengt overigens, telkens, slechts een jong ter 

 wereld. Het vel van den grijzen zeebeer levert, 

 nadat het van zijn bovenhaar ontdaan is, zoodat slechts 

 (ie wolachtige viltharen overblijven, een buitengewoon 

 zacht en fraai rosbruin bont, hetgeen tot petten 

 vei'werkt, een dertigtal jaren geleden, bij het volk 

 zoo algemeen in de mode was, dat men bij zekeren 

 stund niemand ontmoette, die niel, zooals de fransche 



romansflnijvers hrt noemden, de «classicnie casquetle 

 de loutre", ophad. Uit deze benaming blijkt tevens, 

 dat dit bont onder den naam van ottervel in den 

 handel gebragt werd. De grijze zeebeer werd vooral 

 in deze tijden in groote menigte gevangen. De 

 vangst dezer dieren bestaat overigens, gelijk die der 

 overige robben, eenvoudig daarin, dat men hun den 

 weg naar zee afsnijdt, en hen met knodsen doodslaat. — 

 De tweede soort van zeebeer is de zicarle Zetben\ 

 Otaria piisillo, ook »Peronii, Delalandei en Lamarei" 

 genoemd; zij is zeer kennelijk aan haar donkere kleur, 

 en aan de, sterker dan bij eenige andere oorrob, 

 gelobde kiezen : zij staat dus, in laatstgenoemd opzigt, 

 lijnregt tegenover den grijzen zeebeer. Het haar is, 

 voornamelijk in den jongen leeftijd, geheel zwart; 

 deze kleur trekt intusschen somtijds in het bruine 

 of zelfs roodachtig bruine, voornamelijk op de pooten 

 en onderdeelen. Het roodbruine vilthaar is veel 

 korter en spaarzamer aanwezig dan bij den grijzen 

 zeebeer. De zwarte zeebeer werd aangetroffen aan 

 de kust van Zuid-Afrika, in Kerguelensland en aan 

 de kusten van Zuid-Australië. 



DE WALRUS. TRICHECHUS. 



Men kent slechts eene soort van Walrus. )>Dit 

 groote dier stemt, ten opzigte zijner gedaante in 

 het algemeen, den vorm en het maaksel der vinnen, 

 lii't gebrek aan een uitwendig oor. volmaakt met de 

 i'(.bbei) of ej-cnilikc /..■ehondeu overeen: het wijkt 



daarentegen, wat den vunn van den kop eii zijue 

 tanden betreft, niet alleen van deze, maar ook *au 

 de oorrobben geheel en al af. De snuit is zeer hoog, 

 dik, van voren als afgehakt, en in de bovenkaak met 

 twee zeer- groote, bijkans loodregt afwaarts gebogene 

 stoot- of hoektanden vooizien. Alle overige tanden 

 ziin kort en dik; hun wortel is eenvoudig en liunne 



