onilerzijde ros, lieeft in elke bovenkaak G kiezen, dus 

 ecue meer dan gewoonlijk, en in het geheel geen staart. — 

 ])e gewone soort van Brazilië is Phyllosloma Iiastatum. 

 Zij heefteenen kleinen staart, het zoogenaamde hoefijzer 

 VLin den neus is zeer breed, en zij is kastanjebruin 

 ui' rosachtig van kleur. — Bij sommige soorten is 

 de snuit smal, het bladvormige aanhangsel van den 

 neus ver naar voren geplaatst, en de benedenlipdiep 

 gespieten. Hiertoe behoort Glossopliaya awplexicandala, 

 die een voet vlugt, een korten staart, een bij 

 het wijfje bruine, bij het mannetje rosbruine 

 vacht heeft, en in Brazilië en Suriname gemeen 

 is. — Bij andere soorten is slechts een klein getal 

 kiezen aanwezig, te weten 2 aan elke zijde der 

 bovenkaak en 3 aan elke zijde der onderkaak, en 

 deze kiezen wijken bovendien van die der overige 

 soorten af, doordien hare kroon slechts eene eenvoudige 

 overlangsche insnede vertoont. Ook de voim der 

 neusaanhangsels is gewijzigd, en het neusblad is meer 

 breed dan hoog, en hartvormig. Hiertoe behoort 

 Desmodes Orbigneyi, van Chili, die op den buik grijsachtig 

 wit is, op de rugzijde bruine haren met witte punten 

 heeft, en onder de soorten behoort, die dieren 

 aanvalt om hun bloed te zuigen. 



De KAM-VAMPYRS, RHiNOLOPHUS, zijn gekenmerkt 

 door eenen dwarsen kam, die tusschen het blad- en 

 het hoefijzervormige aanhangsel van den neus geplaatst 

 is. Zij hebben geene oorklep, 4 snijtanden in de 

 onderkaak, en 2 in de bovenkaak, die echter dikwerf 

 ontbreken. De staart is somtijds langer dan de 

 achterpooten, en in zijn geheel met deze door een 

 vlies vereenigd. Zij bewonen de heete en gematigde 

 streken der Oude Wereld, en zijn voornamelijk 

 menigvuldig in Oost-Indië. — De grootste soort van 

 Achter-Indië is Rhinolophiis noiilis, van .Tava. Zij 

 Ijeieikt anderhalven voet vlugt, en heeft een in het 

 midden kastanjebruinen, aan de zijden witachtigen 

 rug. — Eene even groote soort, RMnoloplms vitiaUis, 

 met eene geelwitte streep langs elke zijde van den 

 rug, bewoont de Goudkust. — Eene kleine soort van 

 Egypte, Rliinolophus tridens, is geelachtig grijs van 

 kleur. — In Zuidelijk en Middel-Europa hoeft men twee 

 soorten, Rlnnolophus ferriim equiiiiim oii <le kleinere 

 Rhinolophns hippocrepis. 



Men geeft den naam van groef-neuzen, nycterip, 

 aan eenige soorten, wier snuit van eene overlangsche 

 groef voorzien is, terwijl men, achter elk neusgat, 

 een bladvormig vliesje ontwaart. Zij hebben groote, 

 (ip het voorhoofd vereenigde ooren. Hiertoe behoort 

 Nycterü Tliebaïca, van Egypte en Senegambië, die op de 

 bcivendeolen lichtbruin, op de onderdeden grijsachtig is. 



In Egypte heeft men eene kleine grijze soort, 

 Rhinopoma micropJiyllum, wierstaart langen grootendeels 

 vrij is, en wier van boven uitgeholde neus van voren 

 in eene kringvormige, door de neusgaten doorboorde 

 schijf uitloopt, terwijl men aan het acliteieinde 

 dezer schijf een bladvormig vliesje ontwaart. 



Men geeft den naam van Megaderma aan eenige 

 soorten, wier vliezen allen eene buitengewone 

 ontwikkeling vertoonen. Hare ooren zijn zeer groot, 

 op het voorhoofd vereenigd, van zeer groote kleppen 

 voorzien, en de neus vertoont twee bladvormige 

 vliezen. De staart ontbreekt geheel en al. Zij worden 

 in Afi'ika en Oost-Indië aangeti'offen. Bij Megaderma 

 spasma of strifolium", van Java, is het haar muisvaal ; 

 bij Megaderma lyra, van H indostan, heeft het achterste 

 neusvlies eene liervormige gedaante. 



DE EIGENLIJKE VLEDERMUIZEN. 



Deze familie bevat alle insektenetende soorten 

 zonder neusaanhangsels. Door het ontbreken dezer 

 aanhangsels onderscheiden zij zich van de Vampyrs. 

 door de scherpe punten harer kiezen, die zij met de 

 Vampyrs deelen, van de Hond-vlederniuizen. Ook 

 bij haar is slechts de duim met een nagel gewapend. 

 De meesten hebben in de bovenkaak 4, in de 

 onderkaak 6 snijtanden. Zij worden in grooten 

 getale in alle deelen der aarde, met uitzondering der 

 poolstreken, aangetroffen. 



De groote kastanjebruine soort van ons land is 

 Vespertilio seroiinus. — Merkwaardig door hare 

 buitengewoon groote ooren, die dubbel zoo lang zijn 

 als de kop, is Vesperlüio aiintus. Ook zij wordt 

 menigvuldig in ons land aangetroffen; zij verschuilt 

 zich over dag in oude gebouwen, onder de daken 

 van kerken enz. — Eene kleinere soort, Fesperlüio 

 dasycneme, ziet men, in de schemering boven het 

 water vliegen. — De kleinste inheemsche soort, 

 Vesj)ertilio piphtrelliis, vliegt bij avondtijd menigvuldig, 

 zelfs in de steden rond. — De fraaiste van alle 

 soorten is Vespertilio pictus, va,n het vasteland van 

 Indië en .Tava, met zwarte vliezen, die echter langs 

 de vingers van bi'eede, oranjekleurige strepen 

 voorzien zijn. 



In Guyana en Brazilië heeft men eene tamelijk 

 kleine soort, TInjroplera bicolor, die van alle overigen 

 afwijkt, doordien zij aan den wortel van den duim 

 der voorpooten eene kleine, ronde, kraaklieenige, 

 blijkbaar tot het aanhechten aan gladde vlakken 

 dienende schijf, heeft. 



In Afrika en Oost-Indië heeft men de taphozolls: 

 soorten van middelbare grootte, met zeer smalle 

 vleugelvliezen, eeuen langen, aan het einde vrijen 

 staalt, eenen eenigzins langwerpigen op zijne middellijn 

 van eene vore voorzienen snuit, en zonder snijtanden 

 in de bovenkaak, terwijl die der onderkaak, -4 in 

 getal, van lobben voorzien zijn. — Eene op .lava 

 menigvuldige soort, Taphozous saccolaimus, is, op eenen 

 doidcerbruinen grond, onregelmatig wit gevlekt. — 

 Taphozous leucoplerus, van Zuid-.\frika, heeft witachtige 

 vleugelvliezen; Taphozous perforatws, van Egypte, is 

 geelachtig grijs. 



.\ndere soorten met smalle vleugelvliezen, de 



