BULHOND-VLEDERMUiZEN, DYSOPES, hebben haroii 

 naam verkregen door haren korten en dikken snuit, 

 met groote en hangende lippen. Zij zijn veelal donker 

 van kleur, en bewonen de heete luchtstreken. Men 

 heeft ook eene soort in Italië, Bysopes Cestoni 

 genoemd. — De gemeene soort der Soenda-eilanden 

 is Dysopes lenuis. — Eene andere .soort, Cheiromeles 

 torqitalus, die behalve deze eilanden ook het vasteland 

 van Indië bewoont, en anderhalven voet vlugt heeft, 

 is bijkans geheel naakt, en wijkt van alle overigen 

 af doordien de binnenteen der achterpooten. gelijk 

 een duim, aan de overige teenen tegenovergesteld is. 

 Deze duim is bovendien van een bundel stijve haren 

 voorzien, en zijn nagel is veel grooter dan gewoonlijk. 



In Brazilië heeft men eene soort, Biclidurus alLus, 

 die van alle overigen afwijkt, doordien haar staart 

 van een dubbel, hoornachtig kapsel omsloten is. 



Eene andere soort van BraziHë en Suriname, de 

 Mops-vlederm.iiis, Noctilio leporinus, is gekenmerkt door 

 eenen zeer korten, dikken, in het midden, gelijk bij 

 eenen mopshond, diep gespleten snuit. Zij heeft 

 kleine oogen, en is van boven bruin, met eenen 

 witten streep langs het midden van den rug. 



DE HOND-VLEDERMUIZEN. PTEROPUS. 



De Hond-vledermuizen, gewoonlijk «vliegende 

 honden" genoemd, wijken van de overige vledermuizen 

 af, door de vlakke kroonen harer kiezen, en doordien 

 niet alleen haar duim, maar bovendien, met uitzondering 

 van eene soort, de tweede vinger der voorpooten 

 van een nagel voorzien is. De meesten overtreffen 

 de overige vledermuizen aanmerkelijk in grootte. 

 Zij zijn zeer stevig van maaksel, hebben eenen 

 eenigzins langwerpigen kop, middelmatige ooren 

 zonder klep, eenen zeer korten of veelal in het geheel 

 geenen staart, en in elke kaak 4 kegelvormige 

 snijtanden. Haar voedsel bestaat voornamelijk in 

 sappige vruchten. Zij leven gezellig, en houden zich 

 meestal op boomen op, waar men hen, den kop 

 naar beneden gerigt, met de achterpooten aan 

 takken hangende, ontwaart. Zij schuiven ook, in 

 deze houding, met veel behendigheid, langs de takken 

 voort. Met liet vallen van den avond vliegen zij 

 dikwijls tot op groote afstanden, ten einde haar 

 voedsel op te zoeken. Zij worden in Afrika, Azië 

 en Australië aangetroffen, gaan noordelijk tot .lapan 

 en zijn vooral menigvuldig in Oost-Indië. Velen 

 hebben onderling groote overeenkomst en schijnen 

 slechts door wijzigingen in de kleur te verschillen. — 

 De groote soort van .lava wordt gewoonlijk Pleropm 

 erlnlis genoemd. Zij bereikt tot 4 voet vlugt, en 

 werd vroeger levend in onze diergaarde gezien. — De 

 soort van .Tapan, Pteropus dasyniallus, heeft wolachtig 

 ha;ir. — De fraaiste soort \s Pie7-opus peisonaius, van 

 de Molukkeu; zij is grijsachtig en hoeft een wit met 

 zwart omzoomd gezigt. 



FIcropus personatiis. 



Sommige Afrikaansche soorten hebben verlengde 

 lippen, en een bundel van stervormig verdeelde 

 haren aan weerszijde van den hals. Hiertoe behooit 

 FUropiis labicilus, uit Abyssinië. — Eene andere 

 soort, Pleropiis monslrosus, ook sSphyrocephalus" en 

 »Zygaenocephalus labrosus" genoemd, is merkwaardig 

 door haren, vooral naar voren, buitengewoon dikken 

 snuit, die aan het einde vierkant en van eenen 

 aan weerszijde S vormigen lippenrand voorzien is. 

 Dit zonderlinge dier bewoont Guinea. 



Eene kleine soort van de Soenda-eilanden, Pleropus 

 mitiimus, heeft eenen zeer dunnen en lang\verpigen 

 .snuit. 



Nog meer afwijkend is de Harpie, Earjryia Pallasü, 

 van de Moluksche eilanden. Zij is zeer kennelijk 

 aan haren neus, die tot twee pijpvormige, door de 

 neusgaten doorboorde trompjes verlengd is. 



Evenzeer, maar in andere opzigten afwijkende, is 

 Cepkaloies Peroni, ook »Hypoderma" genoemd. Dit is de 

 eenige hond-vledermuis, bij welke, zooals bij alle overige 

 niet tot de hond-vledermuizen behoorende soorten, 

 de nagel aan den tweeden vinger der voorpooten 

 ontbreekt. Zij onderscheidt zich bovendien van alle 

 overige vledermuizen, doordat hare vleugelvliezen langs 

 het midden van den rug en niet langs de zijden 

 van het ligchaam vastgehecht zijn. Zij wordt op de 

 Moluksche eilanden aangetroffen, en bereikt omstreeks 

 twee voet vlugt. 



