^^s. ^: 



Dn Japaiiiclie Reliniiis. Mi/o.viis e/er/fi 



DE CHINCHILLA'S. ERIOMYS. 



Men vat, onder dezen a'acmecnen naam, eenige 

 groote knaagdieren zaaien, die in de Zuidelijke en 

 Westelijke streken van Zuid-Amerika t'huis beliooren. 

 Met uitzondering van hunnen langeren staart, vertoonen 

 zij in grootte en gestalte eenige uiterlijke overeenkomst 

 met de konijnen, en eene soort doet, door hare 

 verlengde achterpooten, zelfs aan de springhazen 

 denken. Hunne achterpooten zijn steeds langer 

 dan de voorpooten ; de staart is aan de zijden 

 en van boven met lang en stug haar bezet, en 

 hunne ooren zijn groot. Hunne kiezen hebben geene 

 afzonderlijke wortels, en bestaan uit twee of drie dwarse 

 platen; er zijn er, aan weerszijde van elke kaak, 

 vier aanwezig. Het getal hunner teenen verschilt 

 volgens de soorten. Deze dieren loopen springende 

 en zetten zich dikwerf op de achterpooten. Zij leven 

 gezellig in holen, waarin zij over dag huisvesten, 

 terwijl zij des nachts te voorschijn komen om hun 

 voedsel te gaan opzoeken. 



Men noemt eigenlijke Chinchilla's de soorten, die 

 aan eiken voorpoot vijf, aan eiken achterpoot vier 

 teenen hebben. Hare nagels zijn klein; de staart is 

 slechts half zoo lang als de romp, maar zij hebben 

 zeer breede ooren. Het haar is buitengewoon zacht 

 en zilverachtig grijs. Men- treft deze dieren op de 

 gebergten van Peru en Chili aan. Zij slaan hun 

 verblijf in rotsholen of tusschen steenen op, en 

 voeden zich met saprijke planten en hare bollen. 

 Daar zij zeer tam worden, zoo houdt men ze in 

 hun geboorteland dikwijls als huisdieren. De vellen, 

 die een zachter bont leveren dan die van eenig 

 ander tlier, waren, nadat zij voor een veertigtal jaren 

 voor het eerst naar Europa vervoerd werden, 

 gedurende eenigen tijd als bont zeer gezocht. Door 

 hunne menigvuldigheid raakten zij intusschen weldra 

 uit den smaak. Men onderscheidt twee soorten van 



eigenlijke Chinchilla's, te weten: eene groote, Eriomys 

 chinchilla, die met den staart meer dan anderhalven 

 voet lengte bereikt, en eene kleinere, Eriomys lanu/cr. 

 gekenschetst door hare zeer breede ooren. 



Eene geheel andere sooit, de Viscache, Loyitliiim 

 Peruanum, heeft eveneens kleine nagel.«, maar slechts 

 vier teenen aan eiken poot. Zij bereikt eene lengte 

 van twee voet, waarvan de helft door den staart 

 ingenomen wordt. De Viscache is zeer menigvuldig 

 in de hooge bergvlakten van Peru. Zij houdt zich 

 aldaar, nabij de sneeuwlijn, in rotsholen of onder 

 steenen op. Haar voedsel bestaat uit kruiden en de 

 jonge takken van struiken. De vacht is grijsachtig, 

 nagenoeg even zacht als die der eigenlijke Chinchilla's, 

 en het haar daarvan werd in vroegere tijden door 

 de inboorlingen tot allerlei stoffen verwerkt. Dit 

 dier wordt, gelijk de Chinchilla's, in zijn gebooiteland, 

 tam gehouden. 



De vlakle-Viscache, Lagoslomns iridactylus, wijkt 

 van de overige Chinchilla's vooral af door z'ijucn 

 tamelijk korten staart, zeer stevige nagels, mindei- 

 zacht haar, langere achterpooten en het getal dor 

 teenen, dat aan eiken voorpoot vier, aan elkm 

 achterpoot drie bedraagt. Elke kies is bovendien 

 slechts uit twee, en niet uit diie, dwarse platen 

 zamengesteld, zoo als dit bij de ovei'ige Chinchilla's 

 plaats heeft. De vlakte-Yiscache bereikt eene lengte 

 van ongeveer twee voet. Zij is op de onderdeden 

 wit, op de bovendeden grijsachtig, met eene zwarte 

 streep aan elke zijde van den kop. Zij wordt, 

 gezellig levend, aangetroffen op de uitgebreide 

 grasvlakten, Pampa's genoemd, welke de Plata-rivier 

 doorstroomt, en komt zuidelijk tot aan de oevers 

 van den Rio Negro voor. Men vindt ze, in sommige 

 dezer streken, in zoo gioote menigte, dat de grond 

 op vele plaatsen, door de onderaardsche holen, welke 

 zij graven, letterlijk ondermijnd is. Zij houden zich 

 daarin over dag schuil, en komen slcch*-s bij nachttijd 



