kleinere Heliop/iobim boror, van Muzunibiquc, zijn de 

 oogen ouder de huid verborgen. 



In Malakka heeft men eene groote soort, Rhkowys 

 dekan genoemd. Haar naakte staart is half zoo lang 

 als de romp; zij heeft korte nagels, vrije oogen en 

 zigtbare uitwendige ooren. Op de middellijn van 

 den Ijovenkop ontwaart men eene witte, met zwart 

 gezoomde, overlangsche streep. Dit dier bereikt twee 

 voet lengte. Het huisvest in gangen, die het onder 

 de bamboesstruiken graaft, van wier wortels en 

 spruiten het leeft. — Eene kleinere soort, RJnzomys 



roodbruin van 



splendens, bewoont Abyssinië en v 

 kleur. 



De rnolmuizen van Noord- en Middel-Amerika wijken 

 af van alle overige, doordien zij van wangzakken 

 met eene uitwendige opening voorzien zijn. Haar 

 naakte staart evenaart de helft der lengte van den 

 romp, en de nagels der voorpooten zijn zeer groot, 

 gekromd en door het een en ander bijzonder tot 

 liet graven geschikt. De Fransche volkplanters dezer 

 landen hebben aan deze dieren den naam van sGauffres" 

 gegeven. Zij bewonen zandachtige gronden, voeden 

 zich met gras, eikels, noten en de wortels van kruiden. 



die zij, na ze eerst in haie wangzakken vergaderd 

 te hebben, naar de onderaardsche holen, waarin zij 

 wonen, slepen. De gewone soort, Ascomijs Canadenais. 

 heeft de grootte van den hamster en bruin haar. 



In de zuidelijke helft van Zuid-Amerika leven 

 soorten, aan welke men den naam van »Kam-mollen'" 

 geeft. De teeneh harer voorpooten zijn met tamelijk 

 lange, die der achterpooten met breede nagels 

 gewapend. Hare ooren zijn klein; de staart evenaart 

 een derde der lengte van het geheele dier, en is 

 van ringen en enkele haren voorzien. De meest 

 bekende soort is CUnomys Magellanicvs. Zij bereikt 

 eenen voet lengte en is geelachtig grijs van kleur. 

 Dit dier bewoont Zuidelijk Patagonië, alwaar het, in 

 zandachtige streken, onderaardsche holen graaft, die 

 het tot schuilplaats verstrekken en waarin het tevens 

 zijne voorraadkamers heeft. Zijn voedsel bestaat in 

 wortelen en kruiden. Het loopt langzaam en moeijelijk. 

 komt over dag zelden te voorschijn, en verraadt, zelfs 

 onder den grond, zijne aanwezigheid door het knorrend 

 geluid, hetgeen het, in regelmatige tusschenpoozen. 

 telkens vier maal achtereen, uitstoot. 



De Berer. Cns/or fiber 



DE BEVERS. 



Men kan onder dezen algemeenen nauui niet slechts 

 den gewonen Ijever, maar ook den rattenbever 

 zamen vatten. 



Het zijn zeer groote knaagdieren van een zeer 

 stevig maaksel, groote zwemvliezen tusschen de 

 teenen der achterpooten, eenen grooten, naakten .staart 

 en zeer groote snijtanden. Elke poot is van vijf 

 teenen voorzien, en zij hebben aan weerszijde van 

 elke kaak vier kiezen. Zij bewonen de oevers der 

 rivieren en meeren, en worden in Noord-Ameiika, 

 Europa en het gematigde Siberië aangetroffen. Zij 



liouden zich veel in het water op. en voeden zicli 

 voornamelijk met boomschors. 



De f/ewo/ie bever, Castor fiber, (uiderscheidt zich 

 van alle overige knaagdieren door zijnen platten en 

 zeer breeden, maar dikken en ellipti.sclien staart, die 

 met schubben overdekt is. Hij bereikt eene lengte 

 van ruim drie voet, waarvan de staart een derde 

 inneemt, wordt tot vijftig pond zwaai', en is bruin 

 van kleur. Van dit dier komt het in de geneeskunde, 

 vooral vroeger beroemde sCastoreum" of bevergeil, 

 een door den tijd verhardend vocht, hetgeen in 

 eigene, aan de geslachtsdeelen van beide seksen 

 aanwezige zakken, sevonden wordt. De bever bewoont 



