(1. i. in gciiioogilen, met zout en taniiiiimli'n tocbeicidon 

 staat, door ile lage klasse der iidanders tot voedsel 

 gebezigd. De huid van het oude dier is dik en vast, 

 en levert een voortrelfelijk leder. Wijlen Dr. S. Muller 

 verhaalt ook, dat hij, ofschoon weken achtereen te 

 midden der groote bergbosschen, waar dit dier 



geenszins zeldzaam was. levende, nooit zijn gelooi 

 gehoord heeft. Volgons het zeggen der inboorHngen 

 komt liet met dat der tamme koeijen van .lava 

 overeen, waarbij intusschen op te merken valt, dat 

 het veel minder sterk is dan dat van het Euro|ies(he 

 lund. 



/-v^^^^it^'' 



Ihl Simdn-nnid. Bos Sotiilai 



Men lieeft op de Alpen van ;\Iiddel-Azië eene soort 

 van rund, do Jak, Bos grunnicns. genoemd, die door 

 hare gestalte en den vorm der horens aan het gewone 

 rimd doet denken, echter slechts 5 lendenwcrvels, 

 14 paar rililien en, gelijk de buffel, een broeden 

 snuit heeft, en die bovendien gekenmerkt is door 

 zijnen tot aan de neusgaten met fijne haren digt 

 bedekten snuit, en door de buitengewoon lange haren, 

 waarvan de staart en de zijden van het ligchaam 

 voorzien zijn. De .lak bewoont uitsluitend het hooge 

 gebergte, tot over de sneeuwlijn. aangezien men hem 

 tot op de hoogte van meer dan 20.0U0 voet boven het 

 vlak der zee aantreft: hij begeeft zich slechts gedurende 

 liet koude saizoen in de lager gelegen valleijen, 

 vermits hij de warmte niet goed verdragen kan. 

 Daar dit dier, gelijk de muilezel, voornamelijk 

 geschikt is tot het dragen van lasten in het gebergte 

 en het ook, voor den ploeg gespannen, diensten doet, 

 zoo werd het door de inboorlingen vroegtijdig getemd 

 en als huisdier gehouden. Intusschen brengt men het 

 niet buiten de bergstreken, en daar deze in het 

 algemeen weinig bevolkt zijn, zoo vinden deze getemde j 

 dieren niet zelden gelegenheid, in den wilden staat 

 terug te kceien. Het zijn misschien iiitsluitend 



zoodanige lamme of verwilderde voorwerpen, die 

 naar Europa gebragt werden, en dit schijnt ook 

 hunne kleur aan te duiden, die bij dezen even 

 veranderlijk is als bij het tamme gewone rund. De 

 gewone kleur van dit dier is intusschen een bruinachtig 

 zwart, terwijl de groote staartkwast en somtijds ook 

 de middellijn van den lug wit zijn. Men heeft ook 

 voorwerpen zonder horens, hi den tainmen staat 

 teelt de .lak niet het gewone rund voort. De koeijen 

 geven veel en goede melk, en de boter, die men er 

 uit maakt, is eveneens goed: maar men zcat. dat 

 liet vleesch d(M- volwassene ilieren taai en niet voor 

 de tafel geschikt is. De .l;dv behoort, tot nog toe. 

 in de Diergaarden en verzamelingen, onder de 

 zeklzaamheden. De stem van dit dier bestaat uit 

 eene soort van knorrend, maar sterk geluid. Het 

 voedt zich, in den wilden .staat, met gras, kruiden 

 en de bladeren van heesters. Het leeft veelal gezellig, 

 is buitengewoon schuw en derhalve zeer moeijehjk 

 te veikrijgen. Op de hooge bergen van Tubet 

 schijnt het in den wilden staat in het geheel niet 

 meer voor te komen. De fraaije staart dezer dieren 

 werd reeds bij de oude Persers gebruikt om. in 

 ]ilaats van kwasten, te dienen als opschik voor 



