

Be Mnahiis-ois. Bos vioscJ/ahix 



Mi:ii liaii, Liau het einde der runderen, gewag maken 

 van een dier bewonende het Himalajah-gebergte, 

 door den beroemden Engelschen reiziger Hodgson 

 ontdekt en door hem Budorcas taxicolor genoemd. Zijne 

 uiterhjke gestalte schijnt aan die der Thar-Antiloop 

 te doen denken. Het is niet grooter dan een zwaar 

 schaap, heeft rolvormige, gladde, digt bij elkaar 

 staande horens, smalle en puntige ooren, eenen 

 korten zamengedrukten, geitachtigen staart, breede 

 hoeven, eenen met haren bedekten snuit, en de 

 Jiaren zijn geelachtig met zwaite stippen, maar de 

 kop, nek, buik, pooten, staart en de niiddellijn v.in 

 den rug zijn zwai't. 



DE SCHAPEN. OVIS. 



ih-t gi'tal der bekende soorten van schapen is 

 zeer klein, en allen toonen inhunneuiterlijke gestalte 

 zoo veel overeenkomst met het tamme .schaap, dat 

 men deze dieren, die men tot drie soorten kan 

 tei iigbrengen, nagenoeg bij het eerste oogopslag kan 

 herkennen. De bovenste middellijn van den kop is, 

 tns.schen de oogen tot aan de neus, min of meer 

 gekromd. Het onderhaar is bij de meeste soorten 

 wolachtig. Zij hebben klierzakken tusschen de teenen, 

 en veelal ook traanholten. Hun .staart is kort. De 

 horens, die bij de wijfjes veel kleiner en veel minder 

 gekromd zijn dan bij de mannetjes of zelfs geheel 

 ontbreken, kenmerken deze dieren zeer opmerkelijk. 

 Deze horens zijn zeer stevig, van achteren naar 



voren zamengodridit, halvemaansgewijze ofSvoniiig 

 naar achteren en vervolgens naar beneden of met 

 de punt zelfs wederom naar boven gekromd, en 

 van vele, maar meestal flaauwe ringen voorzien. De 

 schapen bewonen de hooge gebergten van Zuidelijk 

 Europa, van Middel-Azië tot Kamtschatka en het 

 westelijk gedeelte van Noord-Amerika. Men treft 

 ook eene, ofschoon eenigzins afwijkende, soort in 

 Noordoostelijk Afrika aan. 



Men geeft den algemeenon naam van ap.gali's aan 

 do reusachtige schapen van Azië en Noord-Amerika. 

 Zij zijn gekenmerkt door hunne grootte, door hunne 

 buitengewoon zware en duidelijk S vormig gekromde 

 horens, en doordien de wijfjes eveneens horens hebben, 

 ofschoon zij, bij deze sekse, zwak en weinig gekromd 

 zijn. Men geeft den naam van gewonen Argali, Ons 

 iiri/ali, ook ïAmmon" genoemd, aan het reuzenschaap, 

 hetwelk de hooge gebergten van het noordelijk gedeelte 

 van Middel-Azië bewoont. Dit dier is grijsachtig 

 rosbruin van kleur; maar eene streep op de neus, 

 de achterzijde der billen en de ondcrdeelen van het 

 ligchaam zijn wit. De ram wordt meer dan 300 

 pond zwaar en bereikt eene lengte van meer dan 

 vijf voet. De Argali leeft in troepen, en wordt 

 van de kale valleijen tot de toppen van het hooge 

 gebergte aangetroffen. Zijn gewoon voed.sel bestaat in 

 alpenkruiden en de bladeren van heesters. Gedurende 

 het koude saizoen moet hij zich intu.sschen met gras 

 en mos behelpen, en dit op de van sneeuw ontbloote 

 plaatsen gaan opzoeken, weshalve hij ook in dit 



