IJet Bastaard-herlebeest. Antilope lunaia. 



In de binnenlanden van Zuid-Afrika treft men eene 

 vierde soort axin, het zoogenaamde Bastaard-herlebeeU, 

 Antilope lunata. Zij valt zeer in het oog door hare fraaije, 

 purper grijsbruine kleur en eenigzinshalvemaansgewijze 

 irekromde horens. In Zuid-Afrika heeft men bovendien 

 nog twee kleinere, onderling overigens zeer verwante 

 soorten. De eene wordt Bonle-bok, Antilope pygarga, 

 de andere Bles-hok, Antilope albifrons, genoemd. Deze 

 dieren zijn eenigzins grooter dan eene ree, en hunne 

 hoofilkleur is een fraai roodbruin, hetgeen intusschen 

 op de onderdeelen, op de onderhelft der pooten, op de 

 billen en op den bovenkop door wit vervangen wordt. 

 De Bles-bok onderscheidt zich van den Bonte-bok 

 voornamelijk doordien hij bleeker van kleur is, en 

 doordien de witte zoogenaamde bles van den kop 

 achter de oogen veel smaller uitloopt. Bovendien 

 bewoont de Bles-bok meer binnen's lands en oostelijk 

 gelegene streken dan de Bonte-bok. Overigens trekken 

 deze dieren, gelijk vele andere Antilopen, in kudden 

 uit eene ontelbare menigte voorwerpen zamengesteld, 

 in zekere jaargetijden, naar streken, die hun een 

 meer overvloedig voedsel aanbieden, en worden 

 alsdan op allerlei wijze door roofdieren en menschen 

 vervolgd. • — Aan den Bonte-bok en Bles-bok sluit 

 zich eenigzins aan de Kob, Antilope Kob of «adenota", 

 van Senegambië; maar hij heeft eenen korteren kop, 

 langer haar en de hoofdkleur is een vaal lichtbruin, 

 hetgeen op den neus in het wit overgaat, terwijl 

 de pooten van voren en onderen met bruinzwart 

 afgezet zijn. 



Men kan onder den naam van spies-antilopen 

 eene aanmerkelijke reeks van meestendeels kleine 

 soorten vereenigen, die gekenmerkt zijn door hare 

 kleine, priemvormige, hetzij regte, hetzij een weinig 

 naar voren of achteren gekromde horens, die bij de 

 wijfjes echter niet zelden ontbreken. Deze dieren 

 houden zich in met bosch en heesters bedekte 

 streken op, leven paarsgewijze, vereenigen zich niet 

 in troepen, en voeden zich grootendeels met de 

 bladeren of knoppen van heesters. De merkwaardigste 

 en meest bekende soorten zijn de volgende. De eene. 

 Antilope tragulus, door de in Zuidelijk Afrika wonende 

 Hollanders »Steen-bok" genoemd, van de grootte 

 eener middelmatige geit, maar veel fijner van 

 maaksel, is roodbruin van kleur en heeft regte horens 

 en eenen zeer kleinen staart. Dit dier wordt in grooten 

 getale op het tafelland van Zuid-Afrika aangetroffen en 

 voedt zich met de in deze drooge streken menigvuldig 

 groeijcnde kruiden. — In diezelfde streken heeft men 

 eene andere soort. Antilope inelanotis, door de 

 Kaapsche Hollanders »Grijs-bok" genoemd. Zij stemt 

 met de voorgaande overeen in grootte en den vorm 

 der horens, maar hare ooren zijn zwart, en men 

 ontwaart, tusschen de roodbruine, talrijke lichtgrijze 

 haren. — Bij den Bleei-boi, Antilope scoparia, eveneens 

 van Zuid-Afrika, staan de horens vlak boven de 

 oogen, de zoogenaamde knieën zijn van eene haarkwast 

 voorzien, en het geheele dier is bruinachtig ros. — 

 Bij sommige soorten staan de kleine spiesachtige 

 horens zeer digt bij elkaar, on tusschen en achter 



