(leze ontwaart men een grooien Uwastaclitigen bmulel 

 liaren. De meest bekende van deze soorten is de 

 Duiker-bok, Antilope nergens, zoo genaamd, omdat hij, 

 wanneer hij cenigen tijd door den jager vervolgd 

 wordt, dezen tracht te verschalken, door plotseling 

 achter eenen struik als het ware te duiken en zich 

 zoo te verschuilen. De Duiker-bok is vaalbruin van 

 kleur en zeer gemeen in 7,uid-.\frika. — De kleinste 

 van alle bekende Antilopen is de Dwerg-Atiüloop, 

 Antilope pygmaea. Zij bereikt hoogstens anderhalven 

 voet lengte, heeft zeer kleine, doornachtige horens 

 en is bruinachtig van kleur. Dit diertje bewoont 

 de Goudkust, van waar er, gedurende den tijd van 

 den slavenhandel, dikwijls voorwerpen naar ons land 

 gebragt werden, waarschijnlijk echter allen op flesschen 

 in spiritus bewaard. De horentjes werden gebruikt 

 tot pij pen ruimers, en de jonge voorwerpen, opgezet 

 en onder stolpen bewaard, als sieraad voor de 

 pronkkamers gebezigd. Deze kleine meesterstukken 

 van de kunst van opzetten treft men nog bij enkele 

 familiën aan. Het hedendaagsche werk van dezen 

 aard overtreffen zij doorgaans en werden door eenen 

 kunstenaar in dit vak, Carbentus genoemd, in de tweede 

 helft der vorige eeuw te 's Hage wonende en uit de 

 geschriften van Levaillant bekend, vervaardigd. Ten 

 bewijze hoe hoog men toen deze sieraden en zoodanig 

 werk schatte, diene, dat de gewone prijs van elk stolpje, 

 een paar jongen van deze soort of van het kleine 

 rnuskusdier bevattende, honderd gulden was. Dit 

 Antiloopje heeft overigens aanleiding gegeven tot allerlei 

 verwarringen, vermits men het, dan eens bij de 

 muskusdiertjes plaatste, en dan weder verwisselde met 

 de volgende soort. — Deze, hai Blaovw-bokje , Antilope 

 coerulea, ten onregte ook »pygmaea" genoemd, wordt 

 in Zuid-Afrika aangetroffen en is aldaar de kleinste 

 soort. Haar ligchaam bereikt ongeveer twee voet 

 lengte, en zij is leikleurig met rosachtige pooten. — 

 Eene even kleine, slanke en fraaije soort. Antilope 

 Hemprichiana, is, behalve op de rosse pooten, grijs 

 en geelachtig gespikkeld. Zij bewoont de met bosch 

 of heesters bedekte valleijen der kuststreken van 

 Abyssinië tot 7000 voet hoogte boven liet zeevlak, 

 en weet zich zoo te verschuilen, dat er veel oefening 

 toe behoort, haar op te zoeken en te dooden. Men 

 treft haar steeds bij paren, of wanneer het jong er 

 bij komt. bij drieën aan. — Tot de groep der 

 Spies-Antilopen behoort ook de TscMkara, Antilope 

 qiiudricorins, die van alle bekende, in den wilden 

 staat levonile, herkaauwende dieren daardoor afwijkt, 

 dat hare kleine, priem vormige horens door een 

 paar andere, nog kleinere voorafgegaan worden, met 

 andere woorden, dat zij twee paar horens heeft. De 

 Tschikara wordt in de met lieesters of bosch bedekte 

 streken van Hindostan en Bengalen aangetroffen, 

 en is op sommige plaatsen vrij menigvuldig. Niet 

 te min behoort dit diertje in de verzamelingen 

 onder de zeldzaamheden. In Zuid-Afrika en Abyssinië 



heeft men den zoogenaamden Klipspringer, Antilope 

 oreotragns, eene soort, die in grootte en levenswijze 

 aan onze gems doet denken, maar kleine, spiesachtige 

 horens, en zeer bros en grof haar heeft. Hare 

 hoeven zijn stomp en van onderen als afgeknot. 

 Het haar is geelachtig met zwarte ringen. Zij houdt 

 zich aan de met heesters bedekte, steile hellingen 

 van het gebergte op, en klimt en springt met 

 onbegrijpelijke behendigheid van het eene rotsblok op 

 het andere. — De grootste soort der Spies-Antilopen 

 is Antilope capreolus, door de Hollanders, Zuid-Afrika 

 bewonende, ))Ree-bok" genoemd. Zij is kennelijk aan 

 haar kroes, wolachtig, ro.sgraauw haar, en hare een 

 weinig naar voren gebogen horens, die regt boven 

 de oogen geplaatst zijn. Dit dier bereikt de grootte 

 van onze ree, is echter hooger op de pooten en veel 

 slanker van gestalte. 



Men kan den naam van riet-antilopen aan 

 eenige groote of tamelijk groote soorten van Afrika 

 geven, omdat zij zich bij voorkeur in de nabijheid 

 van het water en in het riet ophouden. Zij hebben 

 ruig haar, en halvemaansgewijze naar voren gebogene 

 horens, die echter bij de wijfjes ontbreken. Eene 

 der grootste soorten is de zoogenaamde IVater-hok, 

 Antilope liipsiprymna, een dier van de grootte van 

 het edelhert, rosachtig grijs van haar, en met eenen 

 groeten witten kring op de billen. De water-bok 

 wordt in de binnenlanden van Zuid-Oostelijk Afrika, 

 aan de oevers van rivieren en meeren aangetroffen. — 

 In Abyssinië en Senegambië heeft men den Sing-sing, 

 Antilope defassa, die aldaar den Water-bok vervangt, 

 de grootste overeenkomst daarmede heeft, maar zich 

 daarvan onderscheidt door het geheel ontbreken van 

 den witten kring aan de billen.— ^e Riet-bok, Antilope 

 eleotragus, of »arundinacea" is niet grooter dan het 

 damhert, en grijsachtig ros van kleur. Hij wordt in 

 Zuid-Oostelijk Afrika aangetroffen, houdt zich aan 

 de oevers van moerassen, rivieren en op met riet 

 of rietgras bedekte vlakten op, voedt zich met 

 waterplanten, brengt echter ook groote schade toe 

 aan het bouwland, doordien hij het jonge graangewas 

 opeet, en wordt derhalve door de Kaffers en 

 andere bewoners dezer streken ijverig vervolgd. In 

 Senegambië wordt de plaats van den Riet-bok 

 vervangen door eene soort. Antilope redunca genoemd. 

 Zij is roodachtig bruin van kleur, en hare horens 

 zijn sterker gekromd dan die van den Riet-bok. — 

 Met deze soort van West-Afrika is wederom de Bohor. 

 Antilope boJior, van Abyssinië, naauw vermaagschapt. 



Men kan onder den naam van steenbok-.\ntilopen 

 twee soorten zamenvatten, omdat hare horens veel 

 overeenkomst hebben met die der Steenbokken. 

 Deze Antilopen bereiken nagenoeg de gi-ootte van 

 ons hert en zijn, behalve door hare horens, zeer 

 kennelijk doordien haar hals, langs zijne bovenlijn. 

 van verlengde, i-egtopstaande en eene sooit van 

 manen vormende haien voorzien is. Zij worden in 



