Op het vasteland van Oost-Indië heeft men eene 

 soort, Nielgau, Antilope picta, genoemd, die in allerlei 

 opzigten van de overigen afwijkende, als het ware, 

 geheel op zich zelve staat. Dit dier valt voornamelijk 

 in de oogen door eene groote haarkwast, die van 

 achter de keel afhangt. De horens, die bij het 

 wijfje steeds ontbreken, zijn klein, regt of zelfs een 

 weinig naar voren gekromd. De wijfjes en jonge 

 mannetjes zijn bruin, de oude mannetjes bruinzwart 

 van kleur, maar de enkels zijn bij beide seksen en 

 in eiken leeftijd met twee witte ringen versierd. 

 De Nielgau bereikt nagenoeg de grootte van ons 

 wild hert. maar zijn ligchaam helt naar achteren 

 sterk af. Hij werd reeds door de togten van 

 Alexander den Groote aan de oude Grieken bekend, 

 en door hen sHippelaphus" genoemd, hetgeen 

 «Paardehert" beteekent, maar deze naam werd zeer 

 ten onregte door de nieuwe schrijvers op het groote, 

 wilde hert van Oost-Indië toegepast. 



Men heeft eenige soorten van Antilopen, die in 

 hare gestalte en grootte veel overeenkomst met de 

 geiten hebben en derhalve ook Gril-Anlüopen genoemd 



worden. Zij hebben kleine, een weinig naar achteren 

 gekromde en van ringen voorziene horens, eenen 

 korten staart, en stug, tamelijk of zeer lang haar. 

 Men treft deze dieren aan op de gebergten 

 van Middel- en Oostelijk Azië, terwijl ook eene 

 soort het Westelijk Noord-Amerika bewoont. De 

 grootste soort van Geit-Antilopen is de Thar, Antilope 

 hubalhm. Zij bewoont Nepaul, bereikt nagenoeg de 

 grootte van het Damhert, is bruin van kleur met 

 rosse pooten, en heeft eene zwarte streep langs den 

 rug. Op voornoemd gebergte heeft men eene kleinere 

 soort, den Goral, Antilope (joral. Verschillend van 

 beiden is de Antilope Sumatrana, die op het eiland 

 Sumatra aangetroffen en aldaar sKambing-hoetan" 

 genoemd wordt, hetgeen Boschgeit beteekent. Zij 

 is zeer kennelijk door hare zwarte kleur, die ecliter 

 op de keel en manen dour wit vei'vangen wordt. 

 Zij bereikt de grootte van eenen zwaren bok, is 

 echter ranker van gestalte. De Japansche Antiloop, 

 Antilope crifpa of s.laponica", is kleiner en heeft kroes, 

 wolachtig grijsbruin liaar. 



De Japanache Antiloop. Antilope 



De soort van Amerika is onder de namen van 

 Mazama, Antilope Americana. bekend. Zij heeft zeer 

 lang, wit haar, en verkrijgt hierdoor volmaakt het 

 uiterlijk van onze tamme witte geiten, van welke 

 men haar echter door hare rolvormige horens zonder 

 kanten dadelijk onderscheiden kan. 



De lange reeks der Antilopen wordt besloten door 

 de GEMZEN. Men vat onder dezen naam twee soorten 

 zamen, t'huis behoorende in Europa en Westelijk 

 Noord-Amerika, en gekenmerkt door stug haar, 

 kleine, bij beide seksen aanwezige, loodregt oprijzende, 

 maar vervolgens naar achteren gekromde horens, 

 eenen korten staart en stompe hoeven. Deze dieren 

 evenaren in grootte onze tamme geit. Zij houden 

 zich in liet gebergte op, en s])ringen metbuitengemeene 



behendigheid en snelheid van rots tot rots. De 

 soort van ons werelddeel is de gewone Gems, Antilope 

 ri/picapra. 7A^ is zeer kennelijk aan hare horens, 

 wier bovengedeelte halvemaanvormig naar achteren, 

 gelijk een vischhoek, gebogen is. Zij is in den 

 zomer bruinachtig, in den winter zwartachtig met 



j eenen witten kop. Men treft haar op de hooge 

 gebergten van het grootste gedeelte van Zuidelijk 

 Euro]ia aan. Intusschen zijn de voorwerpen in het 

 Pyreneesche gebergte levende, en aldaar sisard" 

 genoemd, kleiner en fraaijer van kleur, dan die van 

 de Alpen. De Gems houdt zich veelal in de nabijheid 

 der sneeuw- en ijsvelden op, en leidt gewoonlijk een 

 gezellig leven. In den winter daalt zij echter in de 



I lager gelegene bosschen af. Zij slaapt op rotsen 



