of »gymiiotis" genoemd, die niet grooter wordt dan 

 een ree, en eenen zwarten band om de kin heeft. 



In Zuid-Amerika treft men eenige soorten van 

 herten aan, die men Spier-herten noemt, omdat 

 hunne geweijen uit regte punten zonder eenige 

 zijtakken bestaan. Zij zijn kleiner dan onze ree. De 

 gewone soort, Cervus ru/us, is roodbruin van kleur, 

 en wordt in Suriname en Brazilië tot Paraguay 

 aangetroffen. De kleinste van alle soorten, Cervus 

 humilis, bewoont Chili. Zij wordt slechts anderlialven 

 voet hoog, heeft eenen zeer kleinen staart, is bruin 

 van kleui', en leeft in kleine troepen. 



DE MUSKUSDIEREN. 



M o S C H U S. 



De muskusdieren hebben de gestalte van kleine 

 herten, zonder geweijen en zonder traanholten. Zij 

 hebben daarentegen steeds, aan elke zijde der bovenkaak, 

 eenen zeer groeten hoektand. Zij worden in Azië 

 met de Soenda-eilanden aangetroffen, en eene soort 



bewoont Westelijk Afrika. De naam van muskusdier 

 komt eigenlijk slechts aan ééne soort toe. 



Deze, het eigenlijke MusJcusdier, Moschus moschiferiis, 

 is de eenige soort van welke de muskus gewonnen 

 wordt. Zij bereikt niet geheel de grootte van onze 

 ree, en haar bruin haar is, gelijk het winterhaar 

 van de ree, dik en bros. De muskus wordt in een 

 zak afgescheiden, die aan den onderbuik, maar alleen 

 bij het mannetje, aanwezig is. In den verschen staat 

 is deze stof zalfachtig, in den gedroogden staat 

 korrelig; zij riekt van geheel nabij onaangenaam, 

 levert echter, in zeer kleine hoeveelheden of met 

 andere stoflen vermengd, het onder den naam van 

 muskus algemeen bekende reukwerk. De Indische 

 muskus wordt voor den besten gehouden; de Siberische 

 is daarentegen veel minder gezocht. Het muskusdier 

 bewoont alle hooge gebergten van Middel-Azië en 

 wordt noordoostelijk tot op het eiland Krafto of 

 Sachalië, hetgeen zich zuidelijk van den mond der 

 Amoer-rivier uitstrekt, aangetroflen. Het heeft, het 

 geheele jaar door, zijn verblijf op het hooge gebergte 

 en houdt zich bij voorkeur in sparrebosschen op. 

 Het is voorzigtig, schuw en bovendien moeijelijk 

 te verkrijgen, daar het in het springen over steile 

 rotsen even vlug is als de gems. 



Hef MusJcusdier. Moschus mnscJiiferus. 



Men kan den naam van Bastaard muslmsdiereti 

 geven aan de soorten zonder muskuszak. Zij zijn 

 aanmerkelijk kleiner dan het eigenlijke muskusdier, 

 hun haar is gladder en heeft in het algemeen eene 

 lichtbruine kleur, en zij verschillen bovendien, dooi'dat 

 bij hen de derde maag of de zoogenaamde boekpens 

 ontbreekt. Zij bewonen Oost-Indië en het westelijke 

 Afrika. — In Hindostan en Cevlon heeft men de 



Memina, Moschus memina^ die de grootste soort van 

 Bastaard-muskusdieren en gekenschetst is door twee 

 witte, overlangsche strepen en witte vlekken aan de 

 zijden van den romp. Men treft de memina op de 

 met woud bedekte gebergten van Hindostan en 

 Ceylon aan. Men zegt, dat dit dier langzaam in zijne 

 bewegingen is. — Eene andere, met wit gestreepte en 

 gevlekte soort is Moschus aquaiicus, van Sierra-Leone 



