geelachtig wit, van boven bruin, met eene zwarte 

 vlek op den rug. — Men heeft van deze soort 

 afgescheiden den Klipdas van Abyssinië, die veel 

 lichter van kleur is. Deze klipdas leeft gezellig langs 

 de hellingen der valleijën, op rotsachtige plaatsen en 

 bij voorkeur op zoodanige, die in alle rigtingen van 

 spleten en holen voorzien zijn. Men ziet hen aldaar 

 gewoonlijk rustig zitten of liggen, en zich blootstellen 

 aan de verwarmende stralen der zon; maar zij 

 ontvlugten oogenblikkelijk, zoodra zij een luid gedruisch 

 hooren of lionden en menschen waarnemen. In de 

 nabijheid der woningen zijn zij echter, indien zij niet 

 verontrust worden, geenszins bang voor den mensch. 



De Kaapsche Klipdas. Hyrax Cape 



Hun ergste vijand is de luipaard, die. langs de 

 rotsen klauterende, tracht deze dieren te bekruipen 

 en te bespringen. Zeer zonderling is het, dat men 

 in de nabijheid dezer klipdassen of onder hen 

 eenige andere dieren, te weten eenc soort van 

 Ichneumon, «Herpestes zebra" en eene hagedis met 

 een stekelachtigen staart, sStellio," aantreft, die met 

 hen in goede verstandhouding schijnen te leven, 

 en van de waakzaamheid der klipdassen voordeel 

 voor hunne eigene veiligheid schijnen te trekken. De 

 klipdassen zetten namelijk steeds eenen schildwacht op 

 een hooger gelegen pvmt uit. Zoodra deze onraad 

 bemerkt, laat hij een schel gefluit hooren, en op 

 hetzelfde oogenblik vlugten alle aanwezige klipdassen 

 in de holen en spleten der rotsen, en met hen de 

 Ichneumons en hagedissen. Zoodra het gevaar voorbij 

 is, komen eerst de hagedissen en wel in den beginne 

 slechts met den kop uit de rotsspleten te voorschijn ; 

 op deze volgen allengs de Ichneumons, en eindelijk 

 wagen zich ook de klipdassen weder in het vrije. 

 Zij voeden zich van gras en " allerlei kruiden , en 

 schijnen, daar zij veelal in streken leven , waar geen 

 water is , ook geene of weinig behoefte aan drinken 

 te hebben. Daarentegen eten zij zeer veel. De 

 klipdassen hebben meer behendigheid in het klauteien 

 en springen dan in het loopen. Bij het op- en 

 nederklauteren tegen min of meer loodregte rotswanden 

 schijnen zij , gelijk de onder den naam van Gecko's 

 bekende hagedissen, ondersteund te worden door de 

 buitengewoon zachte en elasjtieke zolen hunner 

 teenen en voeten. — Men heeft venier als soort 

 aangevoerd den klipdas van Syrië, die blijkbaar het 

 dier is, hetgeen in de Heilige Schrift onder den 

 naam van »Saphan" voorkomt. — De op boomen 

 levende soorten hebben eene witte vlek op den 

 rug, en haar buik is geheel wit. — De gewone 

 booni-klipdas, Hyrax arioreus , werd in Zuid- Afrika 

 ontdekt; een andere, Bi/rax sylveslris genoemd, is 

 donkerder van kleur en behoort aan de Goudkust te huis. 



DE LU IJ AARDS. 



RA DY PU S. 



Men geeft don naam van Luijaarden aan eenige 

 dieren van het heete Amerika, die door hunne 

 gestalte en maaksel van alle overige zoogdieren 

 zoodanig afwijken, dat zij, als het ware, eene orde 

 op zich zelven uitmaken , niettegenstaande zij , door 

 hun onvolledig tandenstelsel, aan de mierdieren doen 

 denken. In vroegere tijdperken van onzen aardbol 

 had men ook reusachtige, op den grond levende 

 soorten, terwijl de thans levenden zich op boomen 

 ophouden. 



De luijaarden zijn dieien van di' grooUe ceiiei' 

 zware kat. Zij doen door hunnen ronden kop, hunne 

 naar voren gerigte oogen en hunne lange, tamelijk 

 dunne ledematen, eenigzins aan apen denken, met 

 welke zij echter geene eigenlijke verwantschap hebben. 

 De staart ontbreekt geheel en al, of vertoont zich 

 in de gedaante van een klein , rond stompje. Hunne 

 teenen zijn onderling tot aan de groote sikkelvormige 

 nagels vereenigd, en aan de voorpooten twee of 

 drie, aan de achterpooten steeds drie in getale. De 



