Be (jehranyde Luijaard. Bradypna torqiiahts. 



kleine oorschelp is onder liet grove en drooge haar 

 verborgen, hetgeen alle deelen van het ligchaam 

 bedekt. Zij hebben snijtanden noch hoektanden ; maai' 

 iiet voorste paar kiezen neemt den vorm van 

 hoektanden aan , terwijl zij tevens , gelijk alle overigen, 

 rolvormig zijn. Al deze kiezen hebben noch verglaassel, 

 noch eigenlijke wortels. De tong der luijaarden is 

 klein en glad. Hunne maag is, even als bij de 

 herkaauwende dieren, zeer zamengesteld, of, met andere 

 woorden, er zijn drie magen aanwezig, van welke 

 de eerste zeer groot, de derde zeer klein en wederom 

 door eene dwarse plooi in twee afdeelingen gescheiden 

 is. Het darmkanaal is daarentegen kort, en de 

 blinde darm ontbreekt. De bloedvaten der pooten 

 vormen vaatvlechten. De tepels staan op de borst. 

 De schedel vertoont het eigenaardige, dat de 

 neusbeenderen zeer klein zijn en dat het jnkbeen 

 van achteren vrij en naar onderen in een groot 

 uitsteeksel verlengd is. 



L)e Luijaards worden uitsluitend in de groote 

 bosschen van het heete Amerika, van de Honduras-baai 

 zuidelijk tot Paraguay aangetroflen. Zij houden 

 zich steeds op boomen op, aan wier takken zij 

 nagenoeg altijd hangen of bedaard londklauteren. 

 Op den grond komen zij slechts oin van den eenen 

 boom naar den anderen te geraken, en zij bewegen 

 zich alsdan, vooral wanneer zij vervolgd worden, 

 met meer snelheid dan gewoonlijk, ofschoon deze 

 bewegingen moeijelijk zijn, daar zij met de klaauwen 

 naar binnen gekeerd loopen. Het wijfje brengt 

 jaarlijks slechts een jong ter wereld, zonder zich 

 ilaarbij op den grond te begeven, en het draagt 

 dit jong, zoolang het zuigt, op den rug met zich 

 rond. De Luijaarden voeden zich met boombladeren, 

 of ook met vruchten, en zij drinken zeer weinig 



of nooit. Zij kunnen den honger langen tijd 

 verduren en hebben een zeer taai leven. 



Men brengt de Luijaarden, naar het getal dei' 

 teenen hunner voorpooten, onder twee afdeelingen. 



De soorten met drie teenen aan de voorpooten 

 hebben een staartje in den vorm van een kort 

 stompje; haar snuit is buitengewoon kort, klein en 

 afgerond, en zij verwijderen zich van alle overige 

 zoogdieren, doordien het getal harer halswervels 

 negen, in plaats van zeven, of door individuele 

 afwijkingen, acht of tien beloopt. Intusschen is de 

 laatste lialswervel van 'een vrij, ribachtig beentje 

 voorzien. Er zijn overigens vijftien paar ribben 

 aanwezig. Het sleutelbeen ontbreekt. Zij hebben, 

 behalve de zoogenaamde hoektanden, die ecliter 

 klein zijn, aan weerszijde der bovenkaak vijf, der 

 onderkaak vier kiezen. De gewone drievingerige 

 Luijaard, Bradypus tridaclylus, wordt in Guyana 

 aangetroffen. Hij is kennelijk aan de tamelijk korte 

 geelachtige haren, die het grootste gedeelte van 

 zijnen kop bedekken. Het mannetje heeft veelal, 

 tusschen de schouders, een veld met korter haar 

 bekleed: de kleur van dit veld is oranjegeel, maar 

 langs het midden loopt eene zwartbruine streep. 

 De overige deelen van het dier zijn grijsachtig 

 bruin, welke kleur onregelmatig met wit afgebroken 

 is. De gewone, drievingerige Luijaard van Brazilië, 

 Bradypus palUdus, heeft in het algemeen veel 

 overeenkomst met dien van Guyana, maar het haar 

 van zijnen kop is even lang en gekleurd als dat der 

 overige deelen, en men ontwaart aan w-eêrszijde 

 eene zwarte, door de oogen loopende streep. — In 

 Brazilië heeft men intusschen nog eene zeer 

 ver.schillende soort, den gekraagden Luijaard, Bradypus 

 torquaius, die zeer in het oog valt door zijne 

 grijze, op den nek door eenen grooten zwarten kraag 

 afgebroken kleur. 



Men kent met volmaakte zekerheid .slechts eene 

 soort met slechts twee vingeren aan eiken voorpoot, 

 en deze wordt eenvoudig de tweevingerige Luijaard, 

 Bradypus didaciylus, genoemd. Deze soort wijkt, in 

 het geraamte, veelvuldig af van de drievingerige 

 soorten, vermits zij slechts zeven halswervels, maar 

 daarentegen vier en twintig paar ribben en een 

 sleutelbeen heeft. Ook het tandenstelsel is eenigzins 

 afwijkend, doordien de hoektanden eene aanmerkelijke 

 grootte bereiken en eene driehoekige gedaante 

 hebben, terwijl er aan weerszijde der onderkaak 

 slechts vier, der bovenkaak slechts drie kiezen 

 aanwezig zijn. De kleur van dit dier is veelal 

 vuil bruinachtig geel, somtijds ook bruin. Het is 

 eenigzins vlugger in zijne bewegingen 'dan de 

 drievingerige luijaarden. Levende voorwerpen van 

 deze soort behooren geenszins onder de zeldzaamheden 

 in de dierentuinen. 



