DE EIGENLIJKE WALDIEREN. 



De eigenlijke VVaUlieren bevatten alle soorten | 

 der orde, met uitzondering der Lamantijnon. Er , 

 behooren dus hiertoe de walvisschen en vinvisschen, 

 de dolfijnen, de narwal en potvisch. Zij doen door | 

 hunne gestalte veel meer aan de visschen denken dan j 

 de Lamantijnen, vooral doordien hun kop ongemerkt | 

 in den hals overgaat en niet afwaarts gebogen 

 worden kan, en doordien hun snuit min of meer j 

 verlengd is. Hunne spuitgaten liggen, met uitzondering 

 van den Cachelot, niet. gelijk bij de Lamantijnen, op 

 den snuit, maar op het achterhoofd. De tepels zijn, 

 in plaats van in den oksel der borstvinnen, onder 

 den buik, aan weerszijde der geslachtsdeelen geplaatst. 

 De tanden, wanneer deze niet ontbreken, of gelijk 

 bij de walvisschen vervangen zijn door hoornplaten, 

 zijn gelijkvormig, en nemen nooit de gedaante van 

 kiezen aan. Zij hebben geene eigenlijke oogleden en 

 hunne beenderen zijn poreus en ligt. De zijdelingsche 

 symmetrie van den schedel is, vooral bij de spuitgaten, 

 dikwijls veel meer in het oog vallend dan bij de 

 overige dieren. Het voedsel der eigenlijke waldieren 

 bestaat uit allerlei, voor hunne grootte, zeer kleine 

 waterdieren, voornamelijk weekdieren of ook haringen 

 of andere kleine visschen. 



Men kent slechts twee in het zoete water levende 

 soorten : de eerie, in den Ganges, de tweede in de 

 Amazonen-rivier; al de overigen houden zich in de 

 zee op; intusschen gebeurt het wel eens, dat 

 sommige kleine soorten van dolfijnen in het zoete 

 water geraken, en daarin, indien zij niet in zee 

 terug kunnen, bij geschikt voedsel, even goed als in 

 zee blijven leven. Het is vooral bij de groote soorten 

 der eigenlijke waldieren, dat men het zoogenaamde 

 waterspuiten of blazen heeft waargenomen. Dit 

 verschijnsel is een gevolg van het uitademen der 

 lucht uit de longen door de neusgaten, weshalve 

 deze ook spuitgaten genoemd worden, en is min of 

 meer duidelijk, naarmate de voorwerpen groot zijn 

 en de adem derhalve met eene grootere hoeveelheid 

 vocht- of slijmdeelen bezwangerd is, of naarmate de 

 neusgaten zich, bij het uitademen boven of onder 

 het water bevinden, in welk laatst geval ook het 

 water, hetgeen zich boven de neusgaten bevindt, 

 dampvormig in de hoogte gedreven wordt. De 

 straal van waterdamp, die alsdan uitgestooten wordt, 

 is, vooral in koude streken, zeer duidelijk zigtbaar 

 en bereikt de hoogte van eenige ellen. 



De eigenlijke waldieren vormen twee groote 

 geslachten, voor welke men de algemeene namen 

 van walvisschen en dolfijnen aannemen kan. 



DE WALVISSCHEN. BALAENAE. 



Deze dieren zijn ten eenenmale van de overige 

 waldieren onderscheiden, doordien de tanden, die 



slechts zeer onvolkomen en in den allereersten staat 

 van het leven der ongeboren jongen aanwezig zijn, 

 vervolgens voor altijd vervangen worden door groote, 

 dwars geplaatste, langs hunnen binnenrand vezelachtige, 

 slechts aan de bovenkaak aanwezige en daaraan 

 door middel eener witte zelfstandigheid bevestigde 

 hoornplaten, welke balein genoemd worden. De 

 onderkaken zijn geheel en al ongewapend. De 

 spuitgaten dezer dieren zijn niet van kleppen voorzien 

 en kunnen derhalve niet gesloten worden, maar hun 

 middelschot loopt door tot aan hun einde. De 

 walvisschen zijn de grootste van alle bekende dieren 

 en worden uitsluitend in de zee aangetrofl'en. Zij 

 zijn over alle zeeën van den aardbol verspreid. De 

 natuurkundigen hebben eene menigte soorten dezer 

 dieren beschreven, vooral in de nieuwere tijden, en 

 deze in een tal ondergeslachten en flimiliën vei-deeld. 

 vermits nagenoeg elke dezer, zoo als het schijnt, 

 grootendeels ingebeelde soorten in een eigen geslacht 

 gebragt werd. Vele dezer berusten intusschen slechts 

 op de beschouwing van enkele deelen van het 

 geraamte, waarbij allerlei toevallige verschijnselen 

 voor soort-kenmerken aangevoerd werden. Wij 

 zidlen ons, in onze optelling der soorten tot degenen 

 bepalen, die op wezenlijke kenmerken berustende, 

 als standvastig onderling verschillend aangenomen 

 kunnen worden. 



Men kan de walvisschen in twee ondergeslachtcn 

 verdeelen, te weten, dat der eigenlijke walvisschen 

 en dat der vinvisschen. 



DE EIGENLIJKE WALVISSCHEN. BALAENA. 



De eigenlijke walvisschen onderscheiden zich van 

 de overige walvisschen, vinvisschen genoemd, door 

 het volslagen gebrek eener rugvin. Zij hebbon 

 bovendien veel langere baarden, zijn veel steviger 

 van maaksel, veel zwaarder, en hun ligchaam heeft 

 veel meer omvang, ofschoon zij onderdoen in lengte 

 voor sommige vinvisschen. Deze lengte gaat niet 

 boven vijftig of zestig voet. 



Men kent met zekerheid slechts twee soorten van 

 walvisschen, van welke de eene de noordelijke zeeën 

 der koude gewesten niet schijnt te verlaten, terwijl 

 de andere soort de zuidelijke zeeën der koude gewesten 

 bewoont, maar in den stillen oceaan tamelijk ver 

 naar het noorden voorkomt. 



De soort van de zeeën der koude gewesten van 

 het noordelijk halfrond is de geicone walciscli, Balaena 

 mynticetus. Zij is kennelijk aan hare buitengewoon 

 groote baarden, van welke de middelsten, bij oude 

 voorwerpen, ruim twaalf voet lengte bereiken, en 

 aan haren buitengewoon grooten kop, die tusschen 

 de helft en een derde der geheele lengte van het 



