zeven kiezen, viin welke de voorste drie znngenaamde 

 valsche kiezen zijn. Bij sommige soorten is de buidel 

 zeer klein of ontbreekt geheel en al; de jongen 

 worden alsdan op den rug gedragen, waar zij zich 

 door middel van hunne staarten, welke zij om dien 

 der moeder slingeren, vasthouden. De opossums zijn 

 nachtdieren, die zich voornamelijk met insekfen 

 voeden; maar de grootere soorten eten ook vogel.s 

 en hunne eijeren, kruipende dieren, vruchten, ja 

 zelfs wortelen. De meeste soorten klimmen op boomen 

 of leven daarop ; en slechts eene soort, wier teenen 

 tot dit einde gedeeltelijk van zwemvliezen voorzien 

 zijn, houdt zich bij of in het water op. De opossum's 

 zijn over de meeste streken van het heete en 

 gematigde Amerika verspreid, en sommige soorten 

 hebben onderling veel overeenkomst. Zij verduren 

 de gevangenschap gemakkelijk en de gewone soorten 

 worden derhalve niet zelden in de Dierentuinen 

 levend aangetroffen. 



De meest merkwaardige der soorten zonder 

 zwemvliezen zijn de volgenden. De grootste van allen, 

 die in dit opzigt een konijn evenaart, is DidelpMs 

 J'irr/iniana. Zij bewoont de warme en gematigde 

 streken van Noo)d-Amerika tot Mexico. Zij bereikt 

 drie voet lengte. Haar staart is een weinig korter 

 dan de lomp, aan zijne grondhelft zwart, aan de 

 oindhelft wit. De liareii zijn lang, los, wolachtig en 

 witachtig. hetgeen echter aan de punten veelal, en 

 op de pooten geheel in zwart overgaat. De oóren 

 zijn naakt en zwart, en de neus is vleeschkleurig. 

 Dit dier is zeer graag op vogels, en wordt, door 

 zijne grootte, in staat gesteld, duiven en kippen te 

 overmeesteren, weshalve het aan het tamme 

 gevogelte zeer veel nadeel toebrengt. Het eet 

 intusschen ook wel vogelcijeren , vruchten en 

 plantonwoitels. Het is zeer handig in het beklimmen 

 van boomen en begeeft zich van den eenen boom 

 naar den anderen op de wijze der sliiigerapen, te 

 weten door het ligchaam in eene scliommelende 

 beweging te zetten, en wanneer deze toereikend is 

 tot een verren sprong, den staart, die daarbij om een 

 tak geslingerd was, van den tak los te maken. Wanneer 

 het vervolgd en ingehaald wordt, houdt het zich als 

 dood, en geeft zelfs geen teeken van leven, wanneer 

 men het kwellingen doet ondergaan, die het tot een 

 hoogen graad verdragen kan, vermits het een zeer taai 

 leven heeft. Het wijfje brengt de jongen, telkens 

 twaalf tot zestien in getale, voort in een groot, 

 uit droog gras vervaardigd nest, hetgeen zij tusschen 

 büomworteleu of in een digten struik plaatst. Bij 

 de geboorte zijn de jongen niet grooter dan een 

 erwt, en ofschoon naakt en blind, kruipen zij 

 onmiddellijk naar den buidel, en hechten zich zoo 

 vast aan de tepels, dat zij slechts met groote moeite 

 daarvan afgescheurd kunnen worden. Na verloop 

 van vijf of zes dagen, als wanneer zij de grootte 

 eener muis bereikt hebben, verlaten zij den buidel 



der moeder, en keeren slechts bij gevaar, of wanneer 

 zij zuigen willen, daarin terug. De moeder toont 

 zoo veel gehechtheid voor haie jongen, dat zij liever 

 de ergste pijnigingen verduurt, dan den beschermenden 

 buidel te openen. Ofschoon de huid van dit dier 

 eenen zeer onaangenamen reuk heeft, zegt men dat 

 het vleesch aangenaam van lucht en smaak is en 

 aan dat van het speenvarken doet denken. De Indianen 

 verwen het haar van dit dier en weven er gordels 

 van. In Zuid Amerika wordt de plaats van dit dier 

 vervangen door eene daarmede zeer verwante soort, 

 Diddphis Azarae genoemd. Intusschen is haar staart 

 langer, en evenaart in dit opzigt het geheele overige 

 ligchaam; zij is een weinig kleiner, en de kop is 

 van drie zeer duidelijke zwarte vlekken voorzien. 

 Zij werd in Paraguay, Brazilië en Bolivia tot 

 Nienw-Granada aangetroffen Gelijk de overige soorten 

 voert zij eene nachtelijke levenswijze. Over dag ligt zij 

 verscholen in aardholen of in digte struiken, waaruit 

 zij met het vallen van den avond te voorschijn komt, 

 om haar voedsel te zoeken, hetgeen bestaat uit 

 vogels en hunne eijeren en uit vruchten, die zij, op 

 boomen klimmende, gemakkelijk weet te verkrijgen. 

 Zij brengt aan kippen en ander tam gevogelte veel 

 nadeel toe, en beperkt zich dikwijls, gelijk de overige 

 soorten en vele roofdieren, tot het uitzuigen van hot 

 bloed harer slagtoffers. Haar plaats wordt in Guyana 

 door eene andere soort vervangen, Dldelplm cancruora 

 genoemd, die intusschen ook in sommige nooidelijke 

 gedeelten van Brazilië voorkomt. Zij heeft de gestalte 

 en grootte der voorgaande soort, is echter donkerbruin 

 van kleur, en houdt zich in moerassige streken op, 

 voornamelijk ter wille van haar voedsel, hetgeen bij 

 voorkeur in kleine, op deze plaatsen menigvuldige 

 krabben bestaat. Intusschen eet zij ook kleine vogels, 

 kruipende dieren en insekten. De smaak van haar 

 vleesch, zegt men, doet aan hazenvleesch denken. 

 Eene kleinere, eveneens in Guyana gewone, maar 

 tevens over een groot gedeelte van Brazilië vei'spreide 

 soort is DidelpMs opossum. Zij heeft de grootte eener 

 zware rat, is rosachtig van kleur, en heeft aan 

 weerszijde boven het oog en achter het oor eene 

 witte vlek. 



Bij de overige soorten is de buidel zeer onduidelijk 

 of geheel ontbrekend. Onder deze behoort Diddplm 

 dorsigera, die nagenoeg de grootte heett van onze 

 huisrat, en geelachtig bruin is van kleur, met eenen 

 zwarten ring om de oogen. Haar staart is aanmerkelijk 

 langer dan het overige ligchaam. Eene andere, 

 aanmerkelijk kleinere soort, DidelpJns murina, wordt in 

 het grootste gedeelte van het heete Amerika, van 

 Mexico tot Brazilië aangetroflen. Eene kleine, op de 

 bovendeelen grijsachtige, op de onderdeelen witte 

 soort, DiddpJiis eleyans genoemd, bewoont Chili. Zij 

 heeft de grootte van onze huismuis, maar haar staait 

 overtreft den romp in lengte niet. Eene eveneens 

 kleine, maar de fraaiste soort van allen, is Diddpkh 



