tricolor, van Guyana. Zij is rocdbniin, welke ivleur 

 échter op den rug door drie zwarte, overlangsclie 

 strepen afgebroken wordt. Haar staart is slechts half 

 zoo lang als het overige ligchaam. 



De rij der opossum's besluit het Ifnler-opossiwi, 

 Cheironectes variegaUis. Dit dier sluit zich door zijne 

 gestalte en maaksel volmaakt aan de ovei'ige opossum's 

 aan, onderscheidt zich echter ten eenenmale daarvan 

 door de zwemvliezen, welke de vier met nagels 

 gewapende teenen der achterpooten vereenigen, en 

 door zijn verblijf bij of in het water. De buidel 

 der wijfjes is volkomen ontwikkeld. Het water-opossutn 

 overtreft onze bruine rat in grootte, het is .steviger 

 van maaksel en de staart is aanmerkelijk langer 

 dan het overige ligchaam. Zijne witachtige kleur 

 wordt op de bovendeelen door vier of meer zeer 

 groote zwarte vlekken afgebroken, die min cf meer 

 de gedaante van dwarse banden aannemen. Het 

 water-opossum bewoont Brazilië tot Cayenne. Het 

 houdt zich aan de oevers van kleine rivieren op, 

 zwemt en duikt zeer goed, en voedt zich voornamelijk 

 met kreeften en krabben. Daar het oene verborgene 

 levenswijze leidt en, bij het nadeien van gevaar, in 

 het water eene veilige plaats ter ontvlugting vindt, 

 is het moeijelijk te verkrijgen, en behoort derhalve 

 in het algemeen onder de zeldzaamlicden. 



Hel U alei -oposs 



C/ieiroiiecUs lauegalii 



DE BUIDELRATTEN. PHASCOGALE. 



Men kan onder den naam van buideli'atten die 

 buideldieren begrijpen, welke de opossum's in de 

 Oude Wereld vertegenwoordigen. Zij doen ook door 

 hare gestalte aan deze denken, hebben, gelijk deze, 

 aan eiken poot vijf teenen. die. belialve de 



ongewapende duim der achterpooten, van gekromde 

 en scherpe nagels voorzien zijn ; maar de ooren zijn 

 in het algemeen grooter; de staart is bij eenige 

 soorten ruig; zij hebben in de bovenkaak slechts 

 acht, in de onderkaak slechts zes snij tanden, en de 

 beide middelsten dezer tanden zijn, zoowel in de 

 onder- als in de bovenkaak, grooter dan de overigen ; 

 de knobbels der kiezen zijn puntiger, en de laatste 

 kiezen zijn smal en dwars geplaatst. Zij hebben 

 overigens groote hoektanden, en aan weerszijde van 

 elke kaak zeven kiezen. Even als bij de opossum's, 

 zijn er ook onder de buidelratten soorten, wier 

 wijfjes geenen eigenlijken buidel hebben. Er zijn bij 

 dezen acht, in eenen kring geplaatste tepels aanwezig. 



De buidelratten zijn dieren van de grootte eener 

 rat of muis. Zij voeden zich met in.sekten, de grootere 

 soorten ook met vogels en andere dieren. Zij houden 

 zich op den grond op, maar sommigen klimmen ook 

 zeer behendig. Deze dieren werden tot nog toe slechts 

 in Australië met Tasmanië, en op Nieuw-Guinea 

 met Salawattie en de Aroe-eilanden aangetroffen. 



Bij eenige soorten van Australië is de staart, 

 behalve aan zijn grondgedeolte, met lang haar 

 bekleed. De gewone soort, Phascogale peuiaUata, 

 heeft de grootte eener zware rat, en eene fraai 

 grijze kleur, die echter op den staart in zwart 

 overgaat. Dit dier werd zoowel in Oost- en West- als 

 Zuid-Australië aangetroffen. Het voedt zich met 

 insekten, wordt echter ook beschuldigd van rooftogten 

 onder het tamme gevogelte. Het maakt zijn nest 

 in de holen van boomen , hetzij der stammen of 

 der groote takken. Men heeft van deze soort, onder 

 den naam van Phascof/ale calura, afgescheiden een 

 dier uit West-Australü', hetgeen daarvan afwijkt . 

 door mindere grootte, kortere haren aan den staait. 

 en doordien deze haren aan het grondgedeelte eene 

 fraaije roestkleur vertoonen. 



Eene of, indien men wil, eenige soorten van de 

 grootte en gestalte eener rat, met dit onderscheid 

 echter, dat de snuit puntig en de overigens naakte 

 staart langs zijne bovenzijde van tamelijk lange, 

 ofschoon niet zeer digt geplaatste, op de onderzijde 

 van- zeer korte haren voorzien is, werden tot nog 

 toe niet in Australië, maar wel en uitsluitend op 

 Nieuw-Guinea inet Salawattie en de Aroe-eilandeu 

 aangetroffen. Het voorwerp door wijlen Dr. S. Müller 

 op Nieuw-Guinea ontdekt , en wel bij de Triton' sbaai 

 aan de westkust van dit groote eiland gelegen, werd 

 door ons wegens zijne eenvormig zwarte kleur onder 

 den naam van Phascogale melas beschreven: andere 

 voorwerpen van het eiland Salawattie, eveneens aan 

 de westkust van Nieuw-Guinea, maar noordelijker 

 gelegen, onderscheiden zich van voornoemd zwart 

 voorwerp slechts door hunne kleuren , die zeer 

 aangenaam, en in eiken leeftijd dezelfde zijn. De kop, 

 hals, pooten, stuit en staart zijn namelijk roodbruin, 

 hetgeen op de bovendeden en de zijden van den 



