langer is. Bij Peravides vii/osnrns, van Westelijk 

 Australië, is sleclits eene zwarte streeji aanwezig en 

 deze loopt dwars over de lenden. De tong van dit 

 dier is zeer lang, en men zegt ook, dat zijne huid 

 buitengewoon teer is. Het houdt zich in streken 

 op, die digt met struiken begroeid zijn; graait holen 

 onder de aarde; leeft echter gewoonlijk paarsgewijze 

 in een uit gras en takjes vervaardigd en in eene 

 holte op den grond geplaatst nest. — Bij eene andere 

 soort van Australië, Perameles naisuia, is de snuit 

 meer dan gewoonlijk verlengd en puntig. Zij is op 

 de büvendeelen grijsachtig bruin, op de onderdeelen 

 witachtig. — Bij Perameles obesida, van Australië 

 en Tasmanië, is de snuit daarentegen korter dan 

 gewoonlijk; het dier is niet grooter dan eene rat, 

 en op de bovendeelen eentoonig bruin. — Buiten 

 Australië en Tasmanië heeft men slechts eene soort, 

 Perameles Loreyanus genoemd, waargenomen, en dit 

 wel op drie ver van elkaar verwijderde punten, te 

 weten op de Noordkust van Nieuw-Guinea , op het 

 Papoe-eiland Waaigeoe en op de Aroe-eilanden. 

 Zij bereikt anderhalven voet lengte, waarvan de 

 kleine staart slechts het zesde gedeelte inneemt. De 

 hoofdkleur van de vacht is een rosachtig bruin, 

 hetgeen op de onderdeelen in het witachtige overgaat. 

 Deze soort is vooral ook merkwaardig doordien de 

 haren der bovendeelen grootendeels hard, ja zelfs 

 stekelachtig, en daarbij lansvormig, afgeplat en van 

 voren voorzien zijn. Dit dier vervaardigt uit gras 

 een bolvormig nest, waarin de jongen bij afwezigheid 

 der moeder verscholen liggen. 



De rij der buidelhazen wordt besloten door eene 

 zeer afwijkende soort, de Buidel-Jgoeli, Chaeroptis 

 castanoivs genoemd. Dit dier is vooral merkwaardig, 

 doordien het alle vier de pooten verlengd en zeer dun 

 heeft, en doordien er aan de voorpooten slechts twee 

 teenen aanwezig zijn, terwijl er aan de aciiterpooten 

 slechts eene teen volmaakt ontwikkeld is, en tot op 

 den grond reikt. De ooren doen door hunne lengte 

 en smalte aan die der hazen denken. De staart is 

 kort, dat is te zeggen niet veel langer dan de kop, en 

 nagenoeg naakt. De kleur der vacht is een lichtbruin, 

 hetgeen echter op de bovendeelen van den staart in 

 zwart overgaat. Dit dier heeft de grootte van een rat, 

 maar liet is krachtig van maaksel. Het doet, door zijne 

 gestalte, eenigzins aan de agoeti's denken, schijnt 

 echter veeleer de spits-springmuizen in Australië te 

 vertegenwoordigen. Het werd in de binnenlanden der 

 westelijke streken van dit werelddeel aangetroffen. 

 Het voedt zich met insekten, maakt zijn nest uit 

 gras en boombladeren, plaatst het op den grond, en 

 verschuilt zich, bij naderend gevaar, in digte struiken. 



DE KLIM-BUIDELDIEREN. 



Deze familie bevat de buideldieren der Oude 

 Wereld, die zich op boomen ophouden, met 



boombladeren, boomknn|ipen , bloemen en vruchten 

 voeden , en aan alle pooten vijf, tamelijk evenredig 

 ontwikkelde teenen hebben, van welke echter die 

 der achterpooteii een ware, tegenover de overige 

 teenen geplaatste duim zonder nagel is, terwijl de 

 overige teenen met gekromde scherpe nagels gewapend 

 zijn. De tweede en derde teenen der achterpooten zijn, 

 gelijk bij de kengoeroe's en buidelhazen, tot aan 

 hun einde zamengegroeid, dun . een weinig korter dan 

 de overigen en met van onderen uitgeholde nagels 

 voorzien. Deze dieren hebben stevige snijtanden, en 

 die der onderkaak zijn groot, lang en nagenoeg 

 horizontaal vooruitstekend : er zijn ook in deze kaak 

 slechts twee snijtanden aanwezig, tusschen welke 

 intusschen veelal nog twee andere kleine snijtanden 

 geplaatst zijn, terwijl het getal der snijtanden in de 

 bovenkaak zes is, behalve bij de spits-koeskoos, 

 die er slechts vier heeft. De hoektanden zijn niet 

 groot en ontbreken in de onderkaak somtijds geheel 

 en al. De kaken zijn aan weerszijde van vier tot zes 

 kiezen voorzien, van welke de voorsten of de twee 

 voorsten zoogenaamde valsche kiezen zijn. Do maag 

 dezer dieren is eenvoudig, maar zij hebben eenen 

 zeer langen blinden darm. 



De grootte der klim-huidoldicren wisselt af van 

 die eener kat tot die eener muis Zij leiden eene 

 nachtelijke levenswijze, houden zich in bosschen en op 

 de boomen op, met wier bladeren, knoppen, bloesems 

 en vruchten zij zich voeden, en worden in alle 

 streken der Oude Wereld, door buideldieren bewoond, 

 aangetroffen. 



Deze familie bevat de vier volgende, onderling 

 op eene zeer in het oog vallende wijze verschillende, 

 geslachten. 



DE KOESKOES. PHALANGISTA. 



Men vat onder dezen naam alle klim-buideldieren 

 zamen, die eenen langen grijpstaart en daarbij eenen 

 min of meer afgeronden kop hebben. Deze staart 

 is intusschen bij eenigen aan zijne wortelhelft met 

 haren bedekt, aan de eindhelft daarentegen geheel 

 kaal ; bij anderen is hij , behalve een smal naakt 

 streepje aan de onderste middellijn van zijn laatste 

 derde gedeelte, geheel, hetzij met kort, hetzij met 

 lang haar bedekt; en eindelijk heeft men kleine 

 soorten, wier staart in zijne geheele lengte met zeer 

 kort, aanliggend haar bekleed, maar langs zijne 

 onderzijde min of meer volkomen naakt is. De 

 koeskoes hebben, wanneer het gebit volledig is, in 

 de bovenkaak zes snijtanden , en vervolgens aan 

 weerszijde eene hoektand en zes kiezen, van welke de 

 beide voorsten valsche kiezen zijn; in de onderkaak twee 

 groote, nagenoeg horizontale snijtanden, tusschen welke 

 nog twee zeer kleine geplaatst zijn, maar de hoektanden 

 ontbreken, en men ontwaart aan weerszijde slechts 

 vijf kiezen, van welke de voorste eene valsche kies is. 



