Dit aai'ili^o en onschailelijke diertje worilt in 

 Westelijk Australië aangetrofl'en. Het loeft op boomen, 

 on voedt zich, behalve met vliegen, met den honig van 

 bloemen, die het met zijne lange tong behendig weet 

 op te slorpen. 



DE KENGO EROES. 



M A C R o P U S. 



De Kengoeroes, ook ))Halmatiirus" en in het 

 dagelijksch leven, ofschoon zeer ten onregte, 

 sSpringhazen" genoemd, vormen eene aan soorten 

 talrijke, in zich afgeslotene familie, vermits zij geene 

 overgangen tot andere diervormen aanbiedt. Daar de 

 grondvorm dezer dieren, volgens de soorten, geene 

 buitengewone en sterk in de oogen vallende wijzigingen 

 ondergaat, zoo vloeit hieruit voort, dat de soorten 

 dikwerf onderling veel overeenkomst hebben en 

 moeijelijkte onderscheiden zijn. Zij vertegenwoordigen, 

 onder de buideldieren, de overige herkaauwende 

 zoogdieren, want ook zij herkaauwen hun voedsel, hebben 

 gelijk deze eene zamengestelde maag, en vervangen ook 

 de plaats dezer dieren in Australië, de Aroe-eilanden 

 en Nieuw-Guinea, waar geene gewone herkaauwende 

 dieren meer voorkomen, vermits de verspreidingskring 

 dezer zijne oostelijke grenzen op Timor, Ceram en 

 Halmahera heeft. Men treft eindelijk onder de 

 kengoeroes de grootste van alle buideldieren aan. Zij 

 zijn allen plantenetend, hebben eenen dikken, eenigzins 

 langwerpigen snuit, volkomen ontwikkelde, bladvormige 

 oorschelpen, eenen langen en dikken staart, en zijn 

 vooral ook gekenmerkt doordien hunne voorpooten 

 veel korter zijn dan de tot het springen dienende 

 achterpooten, wier teenen bovendien onderling eene 

 geheel eigenaardige 'verhouding aanbieden, ofschoon 

 deze eenigzins doet denken aan die der buidelhazen. 

 Er zijn namelijk, door het ontbreken van den duim, 

 aan de achterpooten slechts vier teenen aanwezig, 

 van welke de eerste en tweede, ofschoon verlengd, 

 zeer rank en zamengegroeid zijn, zoo dat zij het 

 voorkomen hebben van een enkelen, met twee nagels 

 gewapenden teen ; de derde en vierde daarentegen 

 zijn sterk ontwikkeld, van groote, hoefvormige nagels 

 vooi zien, en de dorde vooi'al valt in de oogen door 

 zijne grootte, dikte en stevigheid. Aan de voorpooten 

 ontwaart men vijf, evenredig ontwikkelde en met 

 stevige, gekromde nagels gewapende teenen. Er zijn 

 in de bovenkaak zes, in de onderkaak slechts twee 

 snijtanden aanwezig, en die van laatstgenoemde 

 kaak zijn regt naar voren gerigt. Hoektanden worden 

 slechts in de bovenkaak aangetroffen, ontbreken 

 echter, gelijk dit eveneens bij de verschillende 

 hertsoorten plaats heeft, ook bij vele, en wel juist 

 bij de grootste soorten van kengoeroes, geheel en 

 al. Do kengoeroes hebben stoods vijf kiezen aan 



weerszijde van elke kaak; in het melkgebit zijn er 

 eveneens vijf aanwezig, maar de twee voorste kiezen 

 zijn alsdan niet grooter dan de overigen, terwijl 

 de laatste kies nog niet te voorschijn getreden is; 

 zoodra dit echter geschied is, worden ook de beide 

 voorste kiezen door eene enkele groote kies vervangen, 

 en het getal van vijf blijft wederom bestaan. Zij 

 hebben eenen zeer langen blinden darm. Sommige 

 soorten bereiken naauwelijks de grootte van een 

 konijn, terwijl anderen, staande, de hoogte van een 

 middelmatigen mensch verkrijgen, en er beenderen 

 uit den grond gedolven werden , welke aantoonen, 

 dat Australië in de voorwereld nog veel grootere 

 soorten herbergde. Zij voeden zich met gras en 

 bladeren. De meesten leven op den grond; twee 

 soorten van Nieuw-Guinea houden zich daarentegen 

 gedurig op boomen op, en klauteren met groot gemak. 

 Zij graven nooit holen in den grond. Sommige zijn 

 dagdieren, in tegenoverstelling tot de overige 

 buideldieren, die allen eene nachtelijke levenswijze 

 leiden. De wijfjes zijn veelal kleiner dan de mannetjes, 

 minder stevig van maaksel, lichter van kleur, en 

 hare voorpooten zijn niet zelden korter en zwakker : 

 er hebben intusschen hieromtrent, bij sommige 

 soorten, verscheidenheden plaats volgens de voorwerpen 

 en de sekse, hetgeen ook het zijne bijdraagt tot 

 de moeijelijkheid der soortbepaling. Zij leven enkel 

 of paarsgewijze, of ook tot kleine troepen vereenigd; 

 men ziet hen zelfs, op plaatsen waar zij hun voedsel 

 gaan zoeken, in aanzienlijken getale bij elkaar. Bij 

 het springen dient de staart als balanceerstok, bij 

 het zitten op de achterpooten, als steun voor het 

 ligchaam; somtijds loopen zij ook op alle vier pooten, 

 en zij vertoonen in het algemeen ten opzigte hunner 

 plaatsbeweging veel overeenkomst met de springhazen. 

 De groote soorten verdedigen zich tegen hare 

 vervolgers doormiddel van slagen met de achterpooten, 

 waarin zij eene geweldige kracht bezitten, en brengen 

 hun, met hare krachtige nagels, niet zelden gevaarlijke 

 of zelfs doodelijke wonden toe. Hun vleesch is 

 voortreffelijk van smaak. De wijfjes hebben eenen 

 volkomen ontwikkelden, met de opening naar voren 

 gekeerden buidel, vier tepels, en schijnen telkens 

 slechts een jong ter wereld te brengen. De kengoeroes 

 verduren de gevangenschap gemakkelijk, worden er 

 veelal zeer tam en gewennen zich aan allerlei voedsel, 

 zelfs aan vleesch; men ziet derhalve zeer algemeen 

 voorwerpen van verschillende soorten in de 

 Dierentuinen. De verspreidingskring der verschillende 

 soorten is dikwijls zeer beperkt; maar het gebeurt 

 ook wel, dat or verscheidene koloniën van eene en 

 dezelfde soort in min of meer van elkaar verwijderde 

 kringen leven. Daar de neus bij sommigen naakt, 

 bij anderen min of meer behaard is, heeft men 

 dit kenmerk gebezigd tot het opstellen van 

 ondergeslachten, die intusschen talrijke overgangen 

 aanbieden. 



