in grootte. In de gevangenschap worden zij zeer 

 mak. Wanneer men hen vrij laat, klimmen zij 

 dadelijk op den eersten den be.sten nabijstaanden 

 boom, komen echter naar beneden, zoodra men hun 

 voedsel aanbiedt. Beide soorten komen naast elkaar 

 in dezelfde streken vooi'. De cene, Dendrolagus 

 urshius, is zwart, de andere, Dendrolagus imisius, 

 bruinachtig van kleur. 



DE KNAAG-BÜIDELDIEREN. 



Deze familie is gevormd uit twee, buitengewoon 

 met elkaar verwante soorten van Australische 

 buideldieren, die in het geslacht Wombat, 

 PnASCOLOMYS, begrepen worden. Zij wijken van 

 alle overige buideldieren af door hun tandenstelsel, 

 hetgeen in het algemeen met dat der knaagdieren 

 overeenstemt, terwijl zij zich van deze, behalve door 

 de aanwezigheid van een' buidel en buidelbeenderen , 

 door de geleding hunner kaken, wier rigting die der 

 lengte-as, en niet, gelijk bij de knaagdieren het geval is, 

 die der dwars-as van den schedel heeft, onderscheiden. 



De worabats zijn dieren van eene beerachtige 

 gestalte, lomp en stevig van maaksel, van 

 ineengedrongene vormen, met tamelijk lang, grof en 

 digtstaand haar, een klein staartstompje, eenen 

 groeten en breeden kop, stompen snuit, kleine 

 oogen, middelmatige ooren en korte, van breede en | 



naakte zolen en vijf teenen voorziene pooten. De 

 teenen der voorpooten zijn elk van een breeden, 

 stevigen, maar weinig gekromden nagel voorzien; 

 aan de achterpooten is de eerste teen een ware 

 duim zonder nagel, terwijl de overige teenen met 

 lange sikkelvormige nagels gewapend, en de tweede, 

 derde en vierde bovendien onderling zamengegroeid 

 zijn. Gelijk bij de knaagdieren , ontbreken ook bij 

 de wombats de hoektanden geheel en al en is 

 elke kaak van twee bijtelvormige snijtanden voorzien. 

 Wat de kiezen betreft, men neemt er aan weerszijde 

 van elke kaak vijf waar, zij zijn op groeten afstand 

 van de snijtanden geplaatst , hebben vlakke kroonen, 

 maar de wortels ontbreken even als bij de snijtanden. 

 De geiaone Wombat, Phascolomys womhat, bewoont 

 de zuidoostelijke en zuidelijke streken van Australië 

 en komt van hier tot Tasmanië voor. Dit dier leeft 

 in aardholen, die het zelf met groote behendigheid 

 en snelheid graaft, en waarin het over dag rustende 

 verscholen ligt. Met het vallen van den avond komt 

 het te voorschijn, ten einde zijn voedsel te gaan 

 zoeken, hetgeen in gras en allerlei wortels bestaat. 

 Het is zeer zaclit van aard, wordt zeer vet en 

 verduurt de gevangenschap zeer goed. — In Zuidelijk 

 Australië heeft men eene tweede soort, P/iascolomys 

 latifrons. Zij onderscheidt zich van de eerste 

 voorna.melijk door haren aanmerkelijk broederen 

 kop, en de donkerbruine kleur van het haar, hetgeen 

 bij den gewonen wombat grijs is. 



De (jeiconc IFombal. P/iascoloniys wombat. 



DE VOGELBEKDIEREN. 



Men geeft dozen naam in het algemeen aan twee 

 soorten van dieren uit Australië en Tasmanië, die 

 blijkbaar tot de buideldieren behooren, maar van 

 deze, gelijk ook van alle overige zoogdieren, door 

 allerlei wijzigingen, en vooral uiterlijk zeer in het 

 oog loopend afwijken door hunnen met eene naakte 



huid bekleeden snuit , wiens gedaante min of meer 

 doet denken aan den bek van sommige eendvogels. 

 Hunne kaken zijn geheel en al van tanden ontbloot. 

 Behalve hunnen verlengden snuit is de kop rondachtig. 

 De oogen zijn klein, en de oorschelpen ontbreken 

 geheel en al. Hun romp is dik, eenigzins afgeplat, 

 min of meer ovaal, en doet aan dien der gordeldieren 

 denken. De staart is zeer of tamelijk kort. De korte 



