DE KRUIPENDE DIEREN, 



Men geeft den naam van kruipende dieren (heptilia) 

 aan de gewervelde dieren met rood, maar koud bloed, 

 welke door de vier grondvormen der Schildpadden, 

 der Hagedissen, der Slangen en Kikvorsciien, of de met 

 deze verwante wezens vertegenwoordigd worden; en 

 van deze vier grondvormen heeft men ook de 

 wetenschappelijke namen afgeleid dei- vier orden, in 

 welke de klasse der kruipende dieren in het natuurlijk 

 stelsel verdeeld wordt; te weten de orden der 

 Schildpadden {CItelotiae), der Saurers (Sanrae), der 

 Slangen {Op//es of OpMdid) en der Batrachers(5a<;-ac/ii). 



De benaming tweeslachtige dieren {AmpJdbia) wordt 

 gewoonlijk in dezelfde beteekenis gebruikt als die 

 van kruipende dieren (Reptilia). De ontleedkundigen 

 daarentegen hebben, ten gevolge der afwijkingen, 

 welke de ontwikkeling of de bewerktuiging van 

 sommige der hoofdvormen van de klasse der kruipende 

 dieren aanbieden, het natuurlijk stelsel allerlei 

 wijzigingen doen ondergaan. De voornaamste dezer 

 wijzigingen is, dat zij alle dieren tot den grondvorm 

 der kikvorschen behoorende of, in andere woorden, 

 de Batrachers, geheel van de overige kruipende 

 dieren afscheiden, en ze onder eene eigene, op de 

 klasse der Reptilia volgende klasse, onrler den naam 

 van tweeslachtige dieren of Amphibia, beschrijven. 

 Vervolgens werden ook de krokodillen van de overige 

 Saurers afgescheiden en tot eene eigene orde 

 verheven, en in het algemeen bij de geheele klasse 

 der kruipende dieren eene menigte onderafdeelingen 

 opgesteld, die grootendeels meer geschikt zijn om 

 den beoefenaar der wetenschap te verwarren dan 

 te verlichten. 



Afziende van voornoemde wijzigingen in het 

 natuurlijk stelsel, en de klasse der kruipende dieren 

 in den algemeenen zin aannemende, wordt zij, zooals 

 ook algemeen gebruikelijk is, geplaatst tus.schen de 

 klasse der vogels en die der visschen. Zij vormt 

 derhalve de derde klasse der gewervelde dieren. Aan 

 het hoofd der reeks staat die der zoogdieren, terwijl 

 zij besloten wordt door die der visschen. 



Het zij hier toereikende, tot kenschetsing der 

 hoofdtrekken van de klasse der kruipetide dieren, 

 de door ons elders gebruikte bepaling te lierhalen, 

 te weten : de kruipende dieren zijn gewervelde dieren 

 met koud, rood bloed; wier hart eene, veelal 

 onvolkomen, bij de krokodillen volkomen in twee 

 afdeelingen gescheidene kamer vertoont, terwijl er 

 steeds twee, zelden onvolkomen gescheiden voorkamers 

 aanwezig zijn;, die door longen, zelden door longen 

 en kieuwen tegelijk, en in den eeisten leeftijd 

 somtijds door kieuwen alleen, ademen ; wier huid 

 naakt of met schubben bedekt is, en welke eijeren 

 leggen, die somtijds reeds in het moederlijf uitgebroed 

 worden. 



De uiterlijke gestalte der kruipende dieren vertoont 

 niet slechts, volgens de vier grondvormen, groote 

 wijzigingen; ook de verschillende onderafdeelingen 

 van elk dezer grondvormen bieden verscheidenheden 

 aan, die somtijds zoo zeer van den gewonen regel 

 afwijken, dat men den grondvorm ligtelijk kan 

 miskennen. Dit heeft voornamelijk plaats bij de 

 Batrachers en ook bij de Saurers. Omtient de enkele 

 uitwendige deelen willen wij de volgende hoofdtrekken 

 opmerken. Bij vele kruipende dieren ontbreken de 

 pooten gedeeltelijk of geheel, en onder de Batrachers 

 vindt men een groot getal soorten, waar ook de 

 staart ten eenen male ontbreekt. Indien er pooten 

 aanwezig zijn, zijn zij, in den regel, ieder van vijf 

 of vier teenen voorzien, die in vele gevallen met 

 puntige nagels gewapend zijn. Intusschen ontwaart 

 men, bij sommige soorten, slechts drie of twee 

 teenen, of zelfs maar eenen teen, en ook de nagels 

 ontbreken somtijds of vertoonen allerlei wijzigingen. 

 'i De kop is meestal min of meer afgeplat, dikwijls 

 ; kort en stomp, somtijds min of meer verlengd. 

 Men ontwaart steeds twee oogen, die somtijds groot, 

 veelal echter naar evenredigheid klein zijn, en bij 

 sommigen onder de huid liggen. Intusschen is, in dit 

 laatste geval, de de oogen bedekkende huid zeer dun 

 en vormt veelal een bekleedsel doorschijnend als glas. 



