Adders en Rrilslangen : in Zuid-Amerika eindelijk Na deze voorafgaande beschouwingen zullen wij 



ontbreken sommige vormen, die menigvuldig in i nu in het bijzonder over de voornaamste vormen 



Noord-Amerika voorkomen, b.v. de Lederschildpadden j en soorten der kruipende dieren handelen, 

 en de Zwcnislangen. 



DE SCHILDPADDEN. 



C H E L o N 



Om zich een begrip van deze dieren te maken, 

 is het toereikende, de eerste de beste soort van 

 schildpad te beschouwen. Er is in der daad geene 

 soort bekend, die zoo zeer van den algemeenen 

 grondvorm afwijkt, dat men hem zou kunnen 

 miskennen. De schildpadden vormen derhalve eene 

 der meest natuurlijke en volkomen omschrevene 

 orden van het dierenrijk. De naam van schildpad 

 is dan ook van het meest eigenaardige kenmerk 

 dezer dieren ontleend, en het is toereikende om te 

 vvoten, op welke wijze dit schild zamengesteld is, 

 om zich een algemeen begrip van deze dieren te 

 vormen. Dit schild, dat het ligchaam der schildpadden 

 omsluit, is namelijk gevormd uit een, door de 

 rugwervelen, de ribben en het borstbeen zamengesteld, 

 beenen pantser, aan welks binnenzijde de beenderen 

 en spieren der ledematen vastgehecht zijn. Door 

 deze inrigüng wordt het dier in staat gesteld, 

 den kop en hals, de pooten en den staart, min of 

 meer volkomen onder dit pantser terug te trekken 

 en te verbergen. Dit pantser is dus voor deze 

 dieren, als het ware, eene soort van huis, dat met 

 hun overig ligchaam tot een geheel vereenigd is, 

 hetgeen zij gedurende hun geheel leven met zich 

 moeten slepen, en hetgeen hun, die van krachtige 

 verdedigingsmiddelen verstoken zijn, ten allen tijde 

 en oogenblikkehjk, eene veilige schuilplaats aanbiedt. 



Bij nadere beschouwing van dit pantser, ontwaart 

 men dat het steeds uit twee stukken bestaat, te weten 

 het rug- en borstschild, die, wel is waar, met elkaar, 

 ofschoon m.aar slechts op hunne zijden, verbonden zijn; bij 

 de land- en zoetwaterschildpadden, door zoogenaamde 

 beennaden; bij de leder- en zeeschildpadden door 

 kraakbeen en banden. Het rugschild wordt gevormd 

 door de rugwervels en ribben, die standvastig ten 

 getale van acht zijn; het borstschild door de 

 verschillende eigenaardige stukken van het borstbeen. 

 Al de voornoemde beenderen, die het pantser 

 zamenstellen, zijn gedeeltelijk door beennaden met 

 elkaar verbonden, gedeeltelijk innig vereenigd door 

 middel van kleine in de huid gevormde beentjes. 

 0|i deze wijze vormt het pantser het vaste punt, 

 aan hetwelk zich de overige vaste deelen en de 

 S|iieren der ledematen aansluitei\ ; want van voren 



volgen de halswervels, van achteren de staartwervels 

 op de onderling zamengegroeide rugwervels, het 

 bekken is van achteren tusschen het rug- en 

 borstschild ingeklemd, en de voorste ledematen zijn 

 door middel van het vorkbeen aan het pantser 

 vastgehecht. Door deze inrigting vinden de hals en 

 alle ledematen een vasten steun in dit pantser, 

 welks breede openingen, van voren en achteren 

 gelegen, gesloten zijn door de huid, die de vrije 

 deelen van het dier bekleedt. 



Wij hebben reeds boven aangemerkt dat de tanden, 

 zonder uitzondering, bij de schildpadden ontbreken, 

 en dat hare kaken, bij de meeste soorten, van een 

 hoornachtig bekleedsel voorzien zijn, gelijkende op 

 hetgeen men aan den snavel der vogels waarneemt. 



De huid der schildpadden is veelal met schubben 

 bekleed; bij sommigen is zij intusschen geheel glad. 

 Ook de zoogenaamde schilden of hoornplaten, waarvan 

 het pantser gewoonlijk voorzien is, ontbreken bij 

 sommigen, en dit gedeelte is alsdan door eene weeke, 

 lederachtige huid bedekt. 



De schildpadden hebben eenen, naar evenredigheid, 

 kleinen kop. De neusgaten liggen bij het einde van 

 den koiten snuit, wiens zacht gedeelte bij sommigen 

 tot eene kleinen tromp veilengd is. De middelmatig 

 groote oogen zijn van drie oogleden voorzien, en 

 hunne pupil is steeds kringvorniig. Het trommelvlies 

 bestaat uit een onder de huid verborgen kraakbeenig 

 schijfje, waaruit men mag opmaken, dat het gehoor 

 der schildpadden niet bijzonder fijn kan zijn. 



De vorm der pooten biedt, volgens de levenswijze 

 en het veiblijf dezer dieren, allerlei verscheidenheden 

 aan. Er zijn in den regel vier of vijf, geheel of 

 gedeeltelijk met nagels gewapende, en zelden geheel 

 van nagels ontbloote, teenen aanwezig. 



Het hart is gewoonlijk kort van gestalte, maar 

 dik en breed; de voorkamers zijn steeds volkomen 

 van elkaar afgescheiden ; daarentegen heeft de 

 hartkamer slechts een onvolkomen tusschenschot. 

 De groote longen zijn van eene tamelijk lange 

 luchtpijp voorzien. De tong is vleezig, korten breed. 



Sommige soorten van schildpadden bereiken niet 

 eens de grootte eener manshand, terwijl sommige 

 anderen drie tot vier voet lang worden, en een 



