zijdelinrrs tussclien de ramlen van het rug- en 

 borstschilil verbergen. Haar hals is dan ook 

 aanmerl;ehjl< langer dan gewoonlijk. Hare oogen 

 zijn min of meer naar boven gerigt en de teenen 

 door sterk ontwikkelde 7,\vem vliezen verbonden Haar 

 luils en kop zijn min of meer afgeplat. Deze dieren 

 leven in het zoete water, voornamelijk in rivieren. 

 Zij zwemmen voortreffelijk, en zijn meer uitsluitend 

 tot het verblijf in het water aangewezen dan de 

 overige zoetwaterschildpadden. Zij worden slechts 

 in het heete Amerika, in Afrika en in Australii^ 

 aangetroOen. In de beide laatstgenoemde werelddeelen 

 vervangen zij uitsluitend de plaats der overige 

 zoetwaterschildpadden. De grootste soort dezer 

 afdeeling is Emys expansa. De ouden wegen ruim 

 vijftig pond. Zij wordt in de Amazonen-rivier en 

 in den Orenoko aangetroffen, en daar zij er zeer 

 menigvuldig is. en elk voorwerp ongeveer tien pond 

 voortreffelijk vleesch oplevert, zoo vervangt zij, als 

 liet ware, voor de inboorlingen, de plaats van het 

 rundvee. Zij zwemt met buitengewone vlugheid, 

 gaat echter haar voedsel, hetgeen in gras en kruiden 

 bestaat, aan de oevers der wateren opzoeken. 

 Gedurende de maand .lanuarij begeeft zij zich, in 

 gezelschap van andere soorten, in buitengewoon 

 groot getal, aan de zandige oevers der rivieren en 

 daarin liggende eilanden, ten einde, bij nachttijd, 



hare eijoron in het zand te leggen. De inboorlingen 

 1 begeven zich, ten dezen tijde, in menigte naar deze 

 streken, met het doel om de eijeren der schildpadden 

 te verzamelen, die zij vervolgens aan de Europeërs, 

 die gewesten bewonende, verkoopen. Aan den 

 Orenoko alleen worden, in een saizoen, over de dertig 

 millioen eijeren dezer dieren verzameld; en daaruit 

 omstreeks vijf duizend groote kruiken olie gewonnen. 

 Eenige soorten, zooals b. v. Mwys Maximiliani, uit 

 Brazilië, en Umi/s longicoUis, uit Australië, hebben aan 

 de voorpooten, gelijk als aan de achterpooten, slechts 

 vier teenen. Bij anderen, aan Afrika eigen, is 

 daarentegen elke poot van vijf teenen voorzien. De 

 meest algemeen bekende dezer soorten, en die ook 

 niet zelden levend in de dierentuinen aangetrotfeu 

 wordt, is Emys galeata, van Zuid-Afrika. Bij andere 

 overigens verwante soorten is het voorste vi'ije 

 gedeelte van het borstbeen beweegbaar. Eene dezer, 

 Emys sinuala, wordt in de binnenlanden van Zuid-Afrika 

 aangetroffen, alwaar zij aan diepe plaatsen in de 

 rivieren leeft, en bij zonneschijn op rotsen aan de 

 oevers uitrust, waarvan zij zich, bij aannadering van 

 gevaar, oogenblikkelijk in het water stort. Door 

 hare schuwheid kan men haar nagenoeg niet anders 

 vangen dan met den hengel, waaraan men, als aas, 

 een stukje vleesch bevestigt. 



DE LEDER-SCHILDP ADDEN 



T R I o N Y X. 



Deleder-schildpadden vormen eene, in zich volkomen 

 afgeslotene familie, en kunnen deihalve op den eersten 

 opslag van het oog van alle overige schildpadden 

 worden onderscheiden. Zij bieden de volgende 

 lioofdkennierken aan. Haar pantser heeft de gedaante 

 van eene min of meer kringvormige schijf, die met 

 eenen min of meer ontwikkelden, beweegbaren, tot 

 het zwemmen dienenden kraakbeenigen rand omzoomd 

 en, even als de overige deelen van het ligchaam, 

 met eene naakte, weeke huid, zonder schubben, 

 bekleed is. Hare kaken zijn scherp, ofschoon niet, 

 zooals die der overige schildpadden, met eene 

 hoornbekleeding gewapend, maar eveneens met eene 

 zachte huid bekleed, en bovendien vaii vleezige 

 lippen voorzien. De teenen zijn door zeer groote 

 zwemvliezen verbonden, en slechts de drie binnensten 

 van eiken poot met nagels gewapend. Haar kop is 

 klein, en de korte snuit tot een kleinen tromp 

 verlengd, aan wiens vooiste einde de neusgaten 

 uitkomen. Hare oogen zijn schuins naar boven gerigt. 

 De meesten zijn olijfgroen van kleur, met groote 

 of kleinere, somtijds oogvonnige vlekken. 



De meeste soorten bereiken eene aanmerkelijke 

 grootte. Zij bewonen de gioote rivieren en meren 

 van Azië, Afrika en Noord-Ameiika. Zij zwemmen 

 uitstekend. Haar voedsel bestaat in dieren of 

 planten: op eerstgenoemde loeren zij, in het riet 

 verscholen; laatstgenoemde gaan zij, bij nachttijd, 

 aan den oever opzoeken. Zij zijn schuw van aard, 

 bezitten eene buitengewone kracht en trachten hare 

 aanvallers door hevige beten af te schiikken of 

 onschadelijk te maken. 



De volgende soorten hebben haar pantser met 

 eenen zeer breeden rand omzoomd. Eene dezer, 

 Triomjx Niloticns, wordt in den Nijl aangetrolfen. Zij 

 is donkerbruin, met wit- en geelachtige vlekken. Op 

 de Sunda-eilanden heeft men twee soorten. De eene, 

 Triomjx slellalus, wordt meer dan twee honderd 

 pond zwaar; de andere, Trionyx subplanus, is minder 

 groot en vooral kennelijk aan haar buitengewoon 

 plat rugschild. De Japansclie ledersckildpad, Trionyx 

 Japonicus, schijnt naauwelijks de lengte van eenen 

 voet te bereiken. De gewone soort van Noord-Amerika, 

 Trionyx forox, wordt de woeste genoemd, omdat zij 



