Sauier tot verblijf strekt. De verspieiJingskiing 

 der Saiirers op den aardbol strekt zich even ver uit 

 als die der kruipende dieren in liet algemeen. De 

 soorten die op boomcn leven, zijn intussclien meer 

 in hel bijzonder aan de heete luchtstreken eigen. 

 Sommige vormen zijn tot bijzondere werelddeeleri 

 ot' zekere groote streken beperkt: zoo b. v. de 

 Anolis tot Amerika; de Kameleons tot Afrika met 

 Madagascar, zuidelijk Europa, Hindostan en Bengalen; 

 de Draken tot Oost-Indië en den Indischen Aichipel; 

 andere vormen ontbreken in sommige werelddeelen, 

 b.v. de Hagedis-Saurers in Australië, de Boom-Agama's 



in Afrika. Een hoogst zonderling verschijnsel bieden 

 de Hagedis- en Agama-Saurers aan, doordien 

 1 hunne tanden, in de beide halfronden der aarde, 

 standvastige afwijkingen aanbieden, zonder dat deze 

 verscheidenheden eenen merkbaren invloed uitoefenen 

 op hun maaksel in het algemeen en hnnne levenswijze. 

 De Saurers kunnen onder de volgende hoofdfamiüën 

 gebragt worden, te weten: de Krokodillen, de Gekko's, 

 de Agama-Saurers, de Waranen, de Hagedis-Saurers, 

 de Gordel-hagedissen, de Ring-hagedissen, de 

 Skiidi-Saurers en de Slang-hagedissen. 



DE KROKODILLEN. 



C R o C o D I L 



De kiokodillen herinneren, door humie uiterlijke 

 gedaante, <le hagedissen; maar zij wijken in hun 

 maaksel in allerlei opzigten af, en verwijderen zich 

 zeer kennelijk en ten eenenmale van alle overige 

 thans levende kruipende dieren door de wijze der 

 vasthechting van de tanden in de kaken. Het is 

 dan ook om deze verschillende redenen, dat de 

 anatomische natunronderzoekers hen geheel van de 

 eigenlijke Saurers afscheiden en tot eene eigene 

 orde veihelTen. 



De krokodillen overtreffen in grootte verreweg 

 de overige Saurers; zij zijn veel krachtiger van 

 maaksel, hunne tanden zijn veel grooter en steviger, 

 en zij veitegenwooidigen, onder de Saurers, bij uitstek 

 de roofdieren. Hierdoor, en door de omstandigheid, 

 dat zij bij voorkeur tot het verblijf in het water 

 bestemd zijn, worden natuurlijk de vorm en de 

 bewerktuiging hunner ligchaamsdeelen bepaald. 



Alle ligchaamsdeelen dezer dieren zijn van een 

 buitengewoon stevig maaksel, en slechts de pooten 

 zijn, in dit opzigt, minder bedeeld. De romp der 

 krokodillen is eenigzins plat gedrukt. Van achteren 

 gaat die geleidelijk in den, aan zijnen grond, 

 dikken staart over, die, naarmate hij in dikte 

 afneemt, sterk zijdelings zamengedrukt wordt; hij 

 evenaart in lengte den romp en is van boven, op 

 de eerste helft zijner lengte, van eene dubbele, 

 vervolgens van eene enkele, uit groote harde schilden 

 zamengestelde kam voorzien. Van voren loopt de 

 romp in den dikken rolvormigen hals uit, waarop 

 de groote, stevige, min of meer afgeplatte kop volgt. 

 Deze vormt aan zijn achtergedeelte eene vierkante 

 vlakte, de kruinplaat genoemd, op welke de dan 

 eens korte en breede, dan eens lange en smalle 

 snuit volgt. De achterpooten zijn steviger dan de 

 voorpooten, en beide van naar evenredigheid kleine 



teenen voorzien, van welke bovendien slechts de 

 drie binnenste van eiken poot met nagels gewapend 

 zijn; deze teenen, aan de voorpooten vijf, aan de 

 achterpooten vier in getal, zijn door min of meer 

 ontwikkelde zwemvliezen zamengehecht. De huid 

 der krokodillen is op den kop zeer dun, en bekleedt 

 onmiddellijk de daaronder liggende beenderen; op de 

 overige ligchaamsdeelen daarentegen is zij dik en met 

 schubben of schilden bedekt, die op den nek en 

 lug, op verscheidene rijen geplaatst, van kielen 

 voorzien en door huidbeenderen ondersteund, hier 

 eene soort van pantser vormen. De nensgaten, die 

 de gedaante eener halve maan hebben, komen geheel 

 boven op het afgeronde einde van den snuit uit, 

 en worden bij het duiken door kleppen gesloten. 

 De oogen zijn van middelmatige grootte, van eene 

 loodregte pupil voorzien en, aan weerszijde, digt 

 voor de kruinplaat geplaatst, aan welker zijden 

 zich de ooropeningen bevinden, die, even als de 

 neusgaten, door eene klep kunnen gesloten worden. 

 De stevige tanden, die tot de kaken beperkt 

 zijn, hebben eene kegelvormige gedaante, gelijk die 

 der dolfijnen; zij zijn van onderen trechtervormig 

 uitgehold en, gelijk die der zoogdieren, in wezenlijke 

 tandholten bevestigd. De tong der krokodillen is 

 vleezig, en met hare geheele ondervlakte vastgehecht. 

 De dwarse uitsteeksels der halswervels vormen 

 bijzondere beenderen, die in elkander grijpen, en 

 hierdoor den hais versterken, maar tevens zijne 

 beweegbaarheid zeer beperken. De ribben en het 

 borstbeen zijn buitengewoon ontwikkeld, en breiden 

 zich over het grootste gedeelte der ondervlakte van 

 den romp uit. De borst- en buikholte zijn door 

 een middenrif van elkaar gescheiden, De hartkamers 

 zijn, even als bij de zoogdieren en vogels, volkomen 

 van elkaar gescheiden ; maar er heeft nogtans eene 



