boven liet water, aan een struik op te hangen. 

 Naauwelijks echter had hij die plaats bereikt en 

 nog niet eens den angel vastgebonden, toen de kano 

 onverwachts eenen vreeselij ken slag van onderen 

 ontving, zoodat zij in stukken uit elkander sprong 

 en de vier inlanders in het water vielen. Van schrik 

 bevangen, had ieder hunner genoeg met zich zelven 

 te doen, en trachtte door zwemmen, zoo spoedig 

 mogelijk, den oeverkant te bereiken en zich te 

 redden. Drie hunner mogten daar dan ook gelukkig 

 in slagen, alleen de wanhopende wreker werd vermist 

 en was, evenals zijne vrouw en kind, het slagtofler 

 van het verslindende dier geworden. Wij zijn het 

 veihaal van den afloop der treurige gebeurtenis aan 

 een der drie geredde inlanders verschuldigd. Een 

 ander droevig geval had, weinige maanden voor onze 

 komst op Borneo, binnen de Soengej Karau plaats, 

 naar welke rivier vrij veel handel gedreven wordt, 

 maar die tevens, wegens de menigte krokodillen, 

 wijd en zijd vermaard is. Een pas gehuwde Maleyer 

 van het dorp Ketap, dat in het hoogere gedeelte 

 op den regieroever der Soengey Karau gelegen is, 

 gaf op een goeden dag, met zijne jonge vrouw, in 

 een klein ijzer-houten (Kajoe oelin) praauwtje, een 

 bezoek aan eenige zijner nabestaanden in de Doeson 

 rivier. Toen hij tegen het vallen van den avond 

 met zijne vrouw huiswaarts keerde, werd hij, even 

 binnen de monding van eerstgemelde rivier, onder 

 het roeijen, door eenen buitengewoon groeten krokodil 

 van achteren uit het praauwtje getrokken en 

 medegesleurd, en dit geschiedde zoo stil en snel, 

 dat de vrouw, die volgens gebruik aan den voorkant 

 van het vaartuig zat, op den ruk, dien het praauwtje 

 onderging, omziende, van haren zinkeiiden man niets 

 meer gewaar werd dan eenen arm. Deze Maleyer 

 was de neef van het inlandsch hoofd Bakal Bodien, 

 uit die streek. De oude Bodien, over deze noodlottige 

 gebeurtenis ten hoogste bedroefd, gaf dadelijk 

 aan eenige zoogenaamde Pangerans bevel, om 

 angels in de Karau uit te leggen, (en einde het 

 roofdier en, ware het mogelijk, ook nog andere van 

 deze soort te vangen en te dooden. Aan deze 

 omstandigheid hebben wij vele krokodillenschedels 

 te danken, inzondeiheid van eene nieuwe soort van 

 gaviaal, daar wij juist op dien tijd de rivier Kaia>i 

 bezochten, toen onderscheidene Pangerans, met 

 den gemelden Bakal Bodien aan het hoofd, zich reeds 

 sedert eenige maanden met de vangst der krokodillen 

 aldaar bezig hielden. Zij hadden bereids zeven gavialen, 

 één gewonen krokodil en twee voorwerpen van het 

 breedkoppig ras gevangen, hetwelk de Maleyers 

 op dit eiland Boeja Kadok of vorschkrokodil noemen. 

 Onder deze laatsten bevond zich het voorwerp dat 

 den bovengenoemden inlander verslonden had. Naar 

 de verzekering van Bakal Bodien, was het omstreeks 

 drie vademen lang; zijn buitengewoon groote schedel, 

 dien wij tusschen meer andere krokodillenkoppen, 



op een houten stellaadje, dat aan den oever der 

 rivier geplaatst was, met wijd van een gesperde 

 kaken ten toon gesteld vonden, hebben wij herwaarts 

 medegebragt. Bij het openen der maag van dit 

 dier vond men, behalve de broek en een stuk van 

 het baadje. bijna al de beenderen van den verslonden 

 man, inet uitzondering van het hoofd, dat men reeds 

 vroeger in het bosch, niet ver van de plek, waar 

 het dier den inlander schijnt verscheurd te hebben, 

 gevonden had. Wij zouden nog vele soortgelijke 

 treurige gebeurtenissen, die zoowel op Borneo als 

 aan de kusten van Sumatra, Java, Celebes, Ti mor 

 en in de Molukken voorvielen, kunnen aanhalen ; 

 wij doen dit echter niet, en om niet te uitvoerig 

 te worden, en ook omdat de daarmede gepaard 

 gaande voornaamste bijzonderheden zeer met elkander 

 overeenkomen. Hier is het een man of eene vrouw, 

 die in den schemeravond of tegen middernacht, 

 terwijl zij zich baadden, onverwacht door een krokodil 

 werden aangetast en weggesleept; elders heeft een 

 dezer dieren een kindje aan de handen der moeder 

 ontrukt, terwijl deze bezig was, het wiclitje aan 

 den kant van het water te wasschen. Sommige zijn 

 minder ongelukkig van soortgelijke aanrandingen 

 afgekomen; zij ontvingen daarbij alleen eenige zwai'e 

 kneuzingen, zoo als ons inzonderheid van eenige 

 visschers van Java en Amboina is bekend geworden, 

 die onder het hengelen of roeijen, in deze of gene 

 stille baai, plotseling door eenen krokodil bij den 

 arm gevat werden, doch, na eenigen tijd worstelens, 

 zich wederom van het roofdier vrij maakten, dewijl 

 zij uit hunne steviger gebouwde, en vaster op het 

 water liggende zeekano's niet zoo gemakkelijk 

 weggetrokken konden worden, als uit het klein 

 en ligt kantelende rivierschuitje. Een merkwaardig 

 geval, waarbij een inlander, door eenen krokodil 

 reeds onder water gehaald zijnde, toevallig wederom 

 levend vrij raakte, werd ons door een inboorling 

 van r.orneo medegedeeld. Vier Dajakkers begaven 

 zich op zekeren achtermiddag naar het meer 

 Lampoer, dat aan de linker zijde van de Soengy 

 Doeson , op ongeveer 1" 40' ZB. gelegen is, en 

 waarin de rivier van Karau uitloopt, om te visschen. 

 Een hunner, die zich met het uitwerpen van het 

 net bezig hield, en tot dat efnde als naar gewoonte, 

 vóór op de punt van de kano stond, werd eensklaps 

 door een ontzaggelijk grooten krokodil bij de 

 beenen gegrepen en in het water gesleept. Men 

 achtte den ongelukkige verloren, toen kort daarop 

 het roofdier juist aan den achterkant van de 

 kano wederom te voorschijn kwam, zijne prooi 

 die nog leefde en luide om hulp schreeuwde, steeds 

 stevig in den muil houdende. De broeder van het 

 slagtoffer, door medelijden en ontzetting aangegrepen, 

 aarzelde geen oogenblik om alles te wagen en te 

 beproeven wat zou kunnen strekken, om zijn broeder 

 aan den muil van het monster te ontrukken en te 



